Uzasadnienie
Skarżący M. K. wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych (k. 15 akt sąd.).
We wniosku o prawo pomocy złożonym na urzędowym formularzu PPF skarżący oświadczył, że jest biedny i żyje w nędzy. Oświadczył, że jest osobą samotną i samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Jedynym źródłem jego utrzymania jest emerytura w wysokości [...] miesięcznie. Wnioskodawca oświadczył, że jest współwłaścicielem domu bez prądu, gazu i wody, który jest zajęty przez komornika. Nadto posiada mieszkanie o powierzchni [...] m², w którym mieszka. Podał, że koszty utrzymania wynoszą [...] (czynsz [...]., prąd [...], gaz [...], opłaty [...], lekarstwa [...]). Nadto oświadczył, że korzysta z pomocy społecznej.
Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznych kosztach bieżącego utrzymania. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić wszystkich należności sądowych wymaganych w toku postępowania sądowoadministracyjnego.
Z przedłożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja skarżącego pozwala na zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Utrzymuje się bowiem z emerytury, której wysokość nie pozwala na poczynienie oszczędności celem ich przeznaczenia na pokrycie kosztów sądowych niniejszego postępowania. Dochód ten nie pozwala na pokrycie wszystkich niezbędnych potrzeb koniecznego bieżącego utrzymania. Zwraca się więc o pomoc finansową do Państwa. Nadto zobowiązany jest do spłaty zaległości finansowych. Posiadane mieszkanie przeznacza na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych i nie wskazał, by posiadany majątek przynosił mu jakieś dodatkowe dochody.
W tym stanie rzeczy przyjąć należy, że wnioskodawca nie ma możliwości wygospodarowania środków na pokrycie kosztów sądowych niniejszego postępowania. Należało, zatem uwzględnić wniosek o prawo pomocy w tym zakresie.
Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.
Na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 i art. 246 §1 pkt 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.
/-/ K. Witkowicz-Grochowska