Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...].02.2002 r. organ egzekucyjny Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta P., będąc jednocześnie wierzycielem, w oparciu o tytuł wykonawczy z dnia [...].02.2002 r. nr [...], na podstawie art. 121 § 5 ustawy z 17.06.1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, nałożył na skarżącego S. C. grzywnę w celu przymuszenia w kwocie [...] zł, z powodu uchylania się zobowiązanego od wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym.
Na postanowienie powyższe S. C. złożył zażalenie, podnosząc m.in., iż zastosowany środek egzekucyjny jest zbyt uciążliwy, organ winien zastosować art. 121 § 2 powołanej ustawy, gdyż zobowiązany jest osobą fizyczną i maksymalna grzywna orzeczona wobec niego nie może przekraczać kwoty [...] zł.
Postanowieniem z dnia [...].04.2002 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu odwołania S. C., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia podano, iż skarżący, na podstawie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. z dnia [...].03.2000 r., zobowiązany był do rozbiórki pawilonu handlowego wybudowanego bez pozwolenia na budowę, skarżący rozbiórki nie dokonał, wysokość grzywny skarżącego i sposób jej obliczania określa odnośnie rozbiórki budynku lub jego części art. 121 § 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, zastosowana grzywna obliczona została prawidłowo.
Od powyższego postanowienia skargę złożył S. C., domagając się uchylenia postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego i zarzucając mu naruszenie art. 121 § 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz art. 33 pkt 8 tejże ustawy. W uzasadnieniu podał, że art. 121 § 5 powołanej ustawy dotyczy rozbiórki budynku lub jego części, zaś obowiązek objęty tytułem wykonawczym odnosi się do rozbiórki pawilonu handlowego, który budynkiem nie jest, jest jedynie tymczasowym obiektem budowlanym.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał dotychczasowe stanowisko, że przedmiotowy obiekt jest budynkiem, dodatkowo przyznając, że pawilon nie ma trwałego połączenia z fundamentami.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga okazała się zasadna.
Podstawą rozstrzygnięcia decyzji obu instancji był przepis art. 121 § 5 ustawy z dnia 17.06.1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Przepis ten określa wysokość i sposób obliczania grzywny, wymierzanej przez organ egzekucyjny w celu przymuszenia zobowiązanego do wykonania obowiązku rozbiórki budynku lub jego części. Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie zawiera definicji budynku, w tym zakresie posiłkować należy się więc definicją zawartą w ustawie z dnia 07.07.1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. Nr 106 poz. 1126 z 2000 r.). Zgodnie z art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane budynkiem jest obiekt budowlany trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych, posiadający fundamenty i dach. Pojęcie budynku jest więc węższe od pojęcia obiektu budowlanego, które obejmuje swoim zakresem zarówno budynek, jak i budowlę oraz obiekt małej architektury (art. 3 pkt 1 Prawa budowlanego).
Przepis art. 121 § 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji z uwagi na surowość przewidzianego w nim środka egzekucyjnego należy interpretować ściśle, a wykładnia rozszerzająca jest niedopuszczalna.
W przedmiotowej sprawie tytuł wykonawczy, na podstawie którego prowadzona jest egzekucja administracyjna, opiera się na decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. z dnia [...].03.2000 r. Decyzją tą nakazano skarżącemu S. C., na podstawie art. 48 Prawa budowlanego, rozbiórkę pawilonu handlowego. Przepis art. 48 Prawa budowlanego swoją dyspozycją obejmuje budowę obiektu budowlanego, a więc zarówno budynku, jak i budowli i obiektu małej architektury. Z akt sprawy, w szczególności z dokumentacji fotograficznej, wynika, iż przedmiotowy pawilon handlowy ma wymiary 4m na 5,15m, nie ma fundamentów, tj. konstrukcji nośnej znajdującej się poniżej poziomu gruntu, a z powierzchnią gruntu połączony jest poprzez słupki, na których jest ustawiony, i betonowe schodki. Przedmiotowy pawilon nie jest więc budynkiem w rozumieniu art. 121 § 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Organy obu instancji błędnie zastosowały wskazany powyżej przepis, wydając postanowienia z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, wobec czego zaskarżone postanowienie, jak i postanowienie organu I instancji, należało uchylić. Ponownie rozpoznając sprawę organ prawidłowo zastosuje środki egzekucyjne przewidziane w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Z wymienionych przyczyn na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i art. 135 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 z 2002 r.) należało uwzględnić skargę i uchylić zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. z dnia [...].02.2002 r. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w/w ustawy w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1271 z 2002 r.). O wykonalności zaskarżonego postanowienia orzeczono na mocy art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
/-/ E. Podrazik /-/ A. Łaskarzewska /-/ G. Radzicka