Uzasadnienie
Wojewoda postanowieniem z dnia [...] maja 2003r. – wydanym na podstawie art. 134 kpa – stwierdził niedopuszczalność odwołania wniesionego przez Z.W. od decyzji Starosty M. z dnia [...] grudnia 2002r., odmawiającej wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z dnia [...] października 1995r. o udzielenie A.R. pozwolenia na budowę warsztatu samochodowego.
Niedopuszczalność odwołania uzasadnił tym, iż pięć dni wcześniej – postanowieniem z dnia [...] maja 2003r. odmówił Z.W. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od powyższej decyzji Starosty M. z dnia [...] grudnia 2002r.
Postanowienie o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania jest przedmiotem skargi wniesionej przez Z.W. do sądu administracyjnego. Skarżący, poza zarzutami merytorycznymi skierowanymi przeciwko decyzji objętej odwołaniem oraz decyzji objętej wnioskiem o wznowienie postępowania, wskazał przyczyny niewniesienia w terminie odwołania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest uzasadniona, ale z innych przyczyn niż w niej wskazano. Przede wszystkim podkreślić należy, że przedmiotem oceny Sądu nie mogą być zarzuty skargi dotyczące merytorycznych zagadnień wynikających z decyzji Starosty M. z dnia [...] grudnia 2002r. oraz [...] października 1995r. Zakres kontroli Sądu wyznacza bowiem treść zaskarżonego postanowienia.
W aktach administracyjnych znajduje potwierdzenie ustalenie organu administracyjnego, iż pięć dni przed wydaniem w trybie art. 134 kpc zaskarżonego postanowienia, Wojewoda załatwił negatywnie wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Oznacza to, że – wbrew stanowisku Wojewody – zaskarżone postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania nie było ostateczne w chwili wydawania zaskarżonego postanowienia. Stosownie bowiem do przepisu art. 59 § 1 zd. 2 kpa od postanowień o odmowie przywrócenia terminu służy zażalenie. Ostateczne staje się natomiast postanowienie o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia – art. 59 § 2 kpa (patrz: Komentarz do KPA B.Adamiak, J.Borkowski, wyd. C.H.Beck 5 Wydanie,W-wa 2003, tezy III 1i2 do art. 59, str. 328 i 329; wyrok NSA z 5.09.2001r., I SA 566/01, Lex nr 75506).
Wydanie zaskarżonego postanowienia o niedopuszczalności odwołania przed ostatecznym zakończeniem postępowania administracyjnego w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania stanowi uchybienie procesowe mające wpływ na wynik sprawy.
Dodatkowo wskazać należy, że przepis art. 134 kpa rozróżnia między niedopuszczalnością odwołania, a stwierdzeniem uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Są to dwie odrębne instytucje procesowe. Wbrew stanowisku Wojewody, gdyby wniesienie odwołania nastąpiło po terminie, nie oznaczałoby to jeszcze niedopuszczalności odwołania. Inne są przesłanki do stwierdzenia niedopuszczalności odwołania, a inne przy ustaleniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Jeżeli więc organ stwierdzi uchybienie terminu do wniesienia odwołania, wówczas jest zobowiązany do wydania postanowienia o uchybieniu terminu, nie zaś postanowienia o niedopuszczalności odwołania (patrz tez 1 powołanego wyroku NSA z 5.09.2001r., I SA 566/01).
Dlatego, na podstawie art. 145 § 1 pkt c, art. 152 i art. 200 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji.
/-/ B.Kamieńska /-/ A.Zieliński /-/ St.Małek
MarK