Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 16 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu przyznał skarżącej G. T. M. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka jako pełnomocnika z urzędu wyznaczyła adwokata B. K. Adwokat pismem z dnia 4 lipca 2014 r. wydał opinię w sprawie bezzasadności sporządzenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 14 maja 2014 r., sygn. akt II SA/Po 1291/13, oddalającego skargę G. T. M. Pismem z dnia 14 lipca 2014 r. G. T. M. zakwestionowała wydaną opinię. Skarżąca zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu o wyznaczenie innego adwokata, co umożliwi napisanie rzetelnej opinii. Skarżąca podniosła, że pełnomocnik wydał opinię bez jej zgody. Opinia jest niezgodna ze stanem faktycznym i całkowicie pomija jej interesy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;
Nie budzi wątpliwości okoliczność, iż na wniosek strony zostało wydane w sprawie postanowienie z dnia 16 grudnia 2013 r. o przyznaniu prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu. Stanowiło ono podstawę do zwrócenia się przez Sąd do Okręgowej Rady Adwokackiej o wyznaczenie adwokata. Wyznaczenie adwokata z urzędu przez korporację prawniczą oraz podjęcie przez niego czynności polegającej na sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, stanowi wykonanie wydanego w danej sprawie postanowienia Sądu z dnia 16 grudnia 2013 r. o przyznaniu prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu.
W niniejszej sprawie pismo skarżącej z dnia 14 lipca 2014 r., w którym informuje o swoim niezadowoleniu z działania adwokata i wnioskuje o wyznaczenie innego, nie wszczęło zatem nowego postępowania w przedmiocie przyznania prawa pomocy. W ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270). brak jest przepisu, który uprawniałby stronę do żądania wyznaczenia kolejnego adwokata (radcy prawnego) w sytuacji, gdy dotychczas wyznaczony adwokat (radca prawny) nie spełnił jej oczekiwań (w ocenie strony nie działał zgodnie z jej interesem). Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 22.04.2005 r. sygn. akt II OZ 262/05 (dostępny na stronach internetowych NSA w: CBOSA) stwierdził, iż wyznaczenie adwokata (radcy prawnego) z urzędu przez korporację prawniczą i podjęcie przez niego czynności np. sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, stanowi wykonanie wydanego w danej sprawie postanowienia o przyznaniu prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata (radcy prawnego). W powyższej sytuacji strona nie może skutecznie domagać się wyznaczenia kolejnego adwokata (radcy prawnego) z urzędu, bowiem przyznane jej prawo pomocy w tym zakresie zostało już skonsumowane.
Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 243, art. 244 § 1 pkt 2, art. 246 § 1 pkt 2, art. 253 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
/-/ D. Rzyminiak-Owczarczak