Uzasadnienie
Starosta P. decyzją z [...] grudnia 2001 r. na podstawie przepisów art. 3 ust. 1 i art. 4 ust. 1 ustawy z 27 lipca 2001 r. o wprowadzeniu ustawy - Prawo ochrony środowiska, ustawy o odpadach oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. Nr 100 poz. 1085), art. 51 ust. 2 ustawy z 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska (Dz.U. z 1994 r. Nr 49 poz. 196 ze zm.) oraz przepisów § § 2, 5 i 6 rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z 13 maja 1998 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz.U. Nr 66 poz. 436) określił Spółce z o.o. Przedsiębiorstwo "A" w G. gm. K. dopuszczalny poziom hałasu emitowanego w środowisku w następującej wysokości:
- - równoważny poziom dźwięku A w godz. 6 - 22 - 50 dB
- - równoważny poziom dźwięku A w godz. 22 - 6 - 40 dB i zobowiązał to przedsiębiorstwo do zmniejszenia emisji hałasu do poziomu nie przekraczającego wartości dopuszczalnych.
W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, na podstawie Raportu z badań oddziaływania akustycznego sporządzonego w wyniku kontroli przez Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska, iż poziom hałasu wywołanego pracą przedsiębiorstwa w porze nocnej (ruch samochodów ciężarowych na parkingu) przekracza dopuszczalny poziom o 9,2 dB. Przedsiębiorstwo zlokalizowane jest na terenie, który zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego przeznaczony jest pod działalność gospodarczą. Natomiast nieruchomość T. i B. L. na żądanie, których wszczęte zostało postępowanie, znajduje się na terenach zabudowy mieszkaniowej, jednorodzinnej z nieuciążliwą działalnością gospodarczą.
Tereny te zakwalifikowane zostały do pozycji 3b załącznika do powołanego rozporządzenia w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku.
Uznając, iż poziom emitowanego hałasu przekracza wartości dopuszczalne w oparciu o powołane przepisy orzeczono o określeniu dopuszczalnego poziomu hałasu przenikającego do środowiska.
Spółka "A" wniosła odwołanie, zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego. Odwołująca wskazała, iż ustawa Prawo ochrony środowiska nie przewiduje wydawania decyzji określających dopuszczalny poziom hałasu. Stosownie do przepisu art. 181 ust. 1 pkt 5 organ ochrony środowiska może udzielić pozwolenia na emitowanie hałasu do środowiska. Przepis art. 18 ustawy z 27 lipca 2001 r. określa terminy wygaśnięcia decyzji wydanych przed dniem 1 października 2001 r. Zdaniem strony odwołującej z powyższej regulacji prawnej wynika, iż po dniu wejścia w życie ustawy Prawo ochrony środowiska (1 października 2001 r.) brak było podstaw do wydania kwestionowanej decyzji o określeniu dopuszczalnego poziomu hałasu.
Spółka nadto zarzuciła, że postępowanie administracyjne wszczęte zostało po dniu 1 października 2001 r., a pomiar poziomu hałasu nie został wykonany na granicy działki tylko na jej terenie, co miało istotny wpływ na uzyskane wyniki.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze zaskarżoną decyzją wydaną w trybie przepisu art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
Organ odwoławczy uznał, iż postępowanie w sprawie wszczęte zostało [...] kwietnia 2001 r. W tym bowiem dniu żądanie B. L. zostało doręczone organowi pierwszej instancji (art. 61 § 3 kpa). W tej sytuacji wobec treści przepisu art. 3 ust. 1 ustawy z 27 lipca 2001 r. rozstrzygnięcie sprawy należało oprzeć na przepisach dotychczasowych, to jest przepisach ustawy o ochronie i kształtowaniu środowiska. Żaden bowiem przepis ustawy o wprowadzeniu ustawy - Prawo ochrony środowiska, ustawy o odpadach oraz o zmianie niektórych ustaw, ani przepisy odrębne nie stanowią, że do spraw wszczętych przed 1 października 2001 r. stosuje się postanowienia ustawy z 27 kwietnia 2001 r. Do tych decyzji nie stosuje się przepisu art. 18 ustawy z 27 lipca 2001 r.
Wyjaśniono też, iż Raport badań pomiaru hałasu, wskazuje jednoznacznie, że pomiar został dokonany na granicy terenu przedsiębiorstwa.
Organ odwoławczy ocenił, iż kwestionowana decyzja określająca dopuszczalny poziom hałasu w środowisku jest zgodna z prawem.
Spółka "A" wniosła skargę, domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i przyznania kosztów postępowania według norm przepisanych.
Skarżąca podtrzymała zarzuty zawarte w odwołaniu odnoszące się do naruszenia przepisów prawa materialnego. Według skarżącej nie można zaakceptować rozwiązania, iż do decyzji wydanych po 1 października 2001 r. na podstawie poprzednio obowiązującej ustawy nie możliwe jest stosowanie art. 18 przepisów wprowadzających. Zdaniem skarżącej art. 3 przepisów wprowadzających dotyczy jedynie takich postępowań, które mogą zakończyć się wydaniem decyzji przewidzianej również przez nowe przepisy lub takiej w przypadku wydania, której przepisy wprowadzające nakazują stosowanie odpowiednio nowych lub dotychczasowych przepisów. Odmienna wykładnia prowadziłaby do sytuacji, w której decyzje wydane po 1 października 2001 r. na podstawie przepisów dotychczasowych nie miałyby ustalonego maksymalnego czasu ich obowiązywania i nie można by do nich stosować przepisów nowej ustawy dotyczących pozwoleń.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna. Zaskarżona decyzja nie narusza bowiem przepisów prawa.
Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia stanowi przepis art. 51 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie i kształtowaniu środowiska (Dz.U. z 1994 r. Nr 49 poz. 196 ze zm.) w związku z przepisem art. 3 ust. 1 i art. 4 ust. 1 ustawy o wprowadzeniu ustawy - Prawo ochrony środowiska, ustawy o odpadach oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. z 2001 r. Nr 100 poz. 1085).
Stosownie do powołanego przepisu art. 51 organ pierwszej instancji określił stronie skarżącej dopuszczalny poziom hałasu przenikającego do środowiska uznając, iż emitowany hałas przekracza dopuszczalne wartości określone w pozycji 3b załącznika do rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz.U. z 1998 r. Nr 66 poz. 436).
Ustalono, że na wniosek zainteresowanej strony postępowanie w sprawie wszczęte zostało [...] kwietnia 2001 r. W wskazanej dacie żądanie doręczone zostało bowiem organowi administracji (art. 61 § 3 kpa). Ustawa Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2001 r. Nr 62 poz. 627) zgodnie z przepisem art. 1 ust. 1 o wprowadzeniu ustawy - Prawo ochrony środowiska weszła w życie 1 października 2001 r. Stosownie zatem do powołanego przepisu art. 3 ust. 1 rozstrzygnięcie oparte zostało na przepisach prawa materialnego ustawy o ochronie i kształtowaniu środowiska.
Argumentacja strony skarżącej nie stwarza podstaw do odmiennej oceny zaskarżonej decyzji.
Według utrwalonych w orzecznictwie zasad interpretacji przepisów prawa podstawowe znaczenie ma wykładnia językowa, a dopiero wtedy, gdy ta zawodzi, prowadząc do wyników nie dających się pogodzić z racjonalnym działaniem ustawodawcy i celem jaki ma realizować dana norma, sięga się do dyrektyw wykładni systemowej i funkcjonalnej.
Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, iż przepis art. 3 ust. 1 powołanej ustawy brzmi jednoznacznie czytelnie. Stanowi, że do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy Prawo ochrony środowiska (1 października 2001 r.), a niezakończonych decyzją ostateczną stosuje się przepisy dotychczasowe, o ile przepisy ustawy lub przepisy odrębne nie stanowią inaczej.
Wbrew sugestiom strony skarżącej nie można przyjąć, iż przepis art. 3 "dotyczy jedynie takich postępowań, które mogą zakończyć się wydaniem decyzji przewidzianej również przez nowe przepisy lub takie w przypadku, której przepisy wprowadzające nakazują stosowanie odpowiednio nowych lub dotychczasowych przepisów". Taka wykładnia omawianego przepisu sprzeczna byłaby z jego jednoznacznym brzmieniem. Żaden bowiem przepis ustawy o wprowadzeniu ustawy - Prawo o ochronie środowiska nie stanowi, iż do spraw o których mowa w art. 51 ustawy o ochronie i kształtowaniu środowiska wszczętych przed datą 1 października 2001 r. stosuje się przepisy ustawy Prawo ochrony środowiska w zakresie pozwolenia na emitowanie hałasu do środowiska.
Przepis art. 18 ustawy z 27 lipca 2001 r. określa terminy wygaśnięcia decyzji wydanych przed 1 października 2001 r. Do decyzji wydanych zatem po wskazanej dacie w zakresie wygaśnięcia decyzji stosuje się przepis art. 162 kpa.
Uznając, iż skarga z podanych przyczyn nie zasługuje na uwzględnienie, na podstawie przepisu art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270) w związku z przepisem art. 97 § 1 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1271 ze zm.) orzeczono jak w sentencji wyroku.
/-/ A.Łaskarzewska /-/ St.Małek /-/ B.Kamieńska
Brak podpisu sędziego sprawozdawcy spowodowany jest jego nieobecnością
/-/ A.Łaskarzewska
MK