Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 22 kwietnia 2015 r., II SA/Po 1302/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił uzasadnienie decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] września 2014 r., nr [...], w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
Wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2015 r. Wojewoda Wielkopolski wystąpił o wykładnię wspomnianego wyroku z dnia [...] kwietnia 2015 r.
W uzasadnieniu organ administracji publicznej wyjaśnił, że wymieniony wyrok nakłada na organ obowiązek sporządzenia nowego uzasadnienia do zaskarżonej decyzji. W ocenie Wojewody Wielkopolskiego powołane orzeczenie nie zawiera jednak wskazań co do sposobu i formy jego wykonania. Wątpliwości te dotyczą w szczególności tego, czy organ administracji publicznej powinien wydać nową decyzję z aktualną datą, powtórzeniem poprzedniej sentencji i nowym uzasadnieniem czy też powinien on jedynie wydać samo uzasadnienie, a jeśli tak, to w jakiej formie. Należy przy tym podkreślić, że decyzja z dnia [...] września 2014 r. jako taka nie została uchylona powyższym wyrokiem z dnia 22 kwietnia 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracji zważył, co następuje
Wniosek okazał się niezasadny.
Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."), sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.
Jak wynika z przytoczonego przepisu, Sąd dokonuje wykładni autentycznej wydanego przez siebie orzeczenia, jeżeli budzi ono wątpliwości. Tym samym art. 158 p.p.s.a. znajduje zastosowanie w przypadku sformułowania wyroku w sposób niejednoznaczny, zawiły, niejasny lub utrudniający uchwycenie istoty rozstrzygnięcia. W takim ujęciu wykładnia wyroku zmierza zatem w szczególności do usunięcia realnych wątpliwości związanych z treścią rozstrzygnięcia, zakresem powagi rzeczy osądzonej lub sposobem wykonania wytycznych.
Odnosząc te uwagi do specyfiki rozważanej sprawy, Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku o wykładnię wyroku z dnia 22 kwietnia 2015 r., sygn. akt II SA/Po 1302/14. Orzeczenie to zostało bowiem sformułowane w sposób klarowny i czytelny, a zaprezentowana tam argumentacja jest spójna, logiczna i zrozumiała dla przeciętnego adresata. Jednocześnie w powołanym wyroku omówiono stanowisko organów administracji publicznej, wskazując zarazem precyzyjnie właściwy sposób interpretacji przepisów oraz wydając jednoznaczne wytyczne co do dalszego postępowania. Tym samym nie zachodzi również w rozpatrywanej sprawie potrzeba stosowania art. 158 p.p.s.a.
Należy przy tym zauważyć, że powyższych ustaleń nie kwestionuje w istocie także Wojewoda Wielkopolski. Organ ten zdaje się natomiast wskazywać we wniosku z dnia [...] sierpnia 2015 r. na własne wątpliwości co do dalszego sposobu postępowania (k. 61 akt sądowych). Okoliczność ta nie uzasadnia jednak dokonywania omawianej wykładni autentycznej. Niemniej w tym miejscu należy jedynie wyjaśnić, że decyzja Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] września, nr [...], nie została wyeliminowana z obrotu prawnego w wyniku wydania wyroku z dnia [...] kwietnia 2015 r., rozstrzygnięcie to funkcjonuje nadal w obrocie prawnym, choć w ułomnej formie, a mianowicie nie zawiera ono uzasadnienia. Nie ma zatem powodów do wydawania nowej decyzji w tej samej sprawie (decyzji z aktualną datą, powtórzeniem sentencji i nowym uzasadnieniem). Zadaniem organu II instancji jest jedynie sporządzenie nowego uzasadnienia, które – zgodnie z wytycznymi z wyroku z dnia 22 kwietnia 2015 r. – zostanie dołączone do sentencji decyzji z dnia [...] września 2014 r., zastępując poprzednie (uchylone) uzasadnienie.
W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 16 § 2 i art. 158 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.