Uzasadnienie
4/II SA/Po 1364/03
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. Wojewoda [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 3 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 grudnia 2002 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2003 r. Nr 6 poz. 65), po rozpatrzeniu odwołania M. R. od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r. Nr [...] odmawiającej przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego – utrzymał tę decyzję w mocy, opierając się na następujących ustaleniach:
M. R. zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy w K. w dniu [...] r. Decyzją z dnia [...] r. uznano go za osobę bezrobotną i odmówiono mu prawa do zasiłku przyjmując, że w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień rejestracji nie przepracował 365 dni. Z dniem [...] r. M. R. utracił status bezrobotnego z powodu nie stawienia się w urzędzie w wyznaczonym terminie. Ponownie zarejestrował się jako bezrobotny w dniu [...] r. i równocześnie złożył wniosek o przyznanie mu zasiłku przedemerytalnego.
Organy obu instancji odmawiając przyznania takiego zasiłku i powołując się na przepis art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 2002 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz art. 37 j ust. 1 i 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w wersji obowiązującej do 31 grudnia 2001 r. uznały tak jak w pierwszej decyzji, że M. R. w okresie 18 miesięcy przed pierwszą rejestracją przepracował [...] zamiast wymaganych 365 dni. W decyzjach organów obu instancji brak ustaleń co do dalszych wymogów przyznania zasiłku przedemerytalnego, z akt administracyjnych zdaje się jednak wynikać, że zostały one spełnione.
`M. R. zaskarżył decyzję organu II instancji do sądu administracyjnego, wnosząc o jej uchylenie i zarzucając, że wbrew ustaleniom organów obu instancji przepracował w okresie 18 miesięcy przed pierwszą rejestracją ponad 365 dni, otrzymał bowiem odszkodowanie za niezgodne z prawem rozwiązanie stosunku pracy, a ten okres winien być wliczony do okresu zatrudnienia decydującego o przyznaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych.
Organ odwoławczy, odpowiadając na skargę i wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty przedstawione w zaskarżonej decyzji.
Skarga wniesiona przed dniem 1 stycznia 2004 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego została rozpoznana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, stosownie do treści art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Z naruszeniem art. 77 § 1 kpa organy obu instancji nie zebrały i nie rozpatrzyły materiału dowodowego w sposób pozwalający na stanowcze rozpatrzenie sprawy.
Skarżący już w postępowaniu administracyjnym, w szczególności w odwołaniu powoływał się na okoliczności, które gdyby zostały należycie wyjaśnione mogły istotnie wpłynąć na wynik sprawy. Twierdził mianowicie, że okres zatrudnienia w ostatnim zakładzie pracy został skrócony z przyczyn dotyczących pracodawcy, za co otrzymał odszkodowanie. Organy obu instancji nie odniosły się do tych twierdzeń. Tymczasem, zgodnie z art. 23 ust. 2 pkt 5 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, okres za który wypłacono pracownikowi odszkodowanie z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia umowy o pracę zalicza się do 365 dni decydujących o prawie do zasiłku dla bezrobotnych.
Należało zatem dokładnie zbadać podnoszone przez skarżącego okoliczności i rozważyć, czy przy zaliczeniu tego okresu skarżący odpowiada warunkom określonym w art. 23 cyt. ustawy. W przypadku, gdyby wcześniejsze decyzje nie uwzględniały wymienionego okresu należałoby rozważyć ich wzruszenie w trybie art. 145 § 1 pkt 5 ewentualnie na podstawie art. 154 § 1 kpa.
Skoro, z przedstawionych motywów, skarga okazała się uzasadniona, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 135 i art. 200 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.
Sąd nie stosował art. 152 cyt. prawa ponieważ zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji nie podlegały wykonaniu.
/-/D.Rzyminiak-Owczarczak /-/M.Hrycaj /-/P.Miładowski
KB/