Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniuz 24 listopada 2004 r., sygn. akt II SA/Po 1367/02

nieprawomocnyRozstrzygnięcie: za organemTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Skład
Sędzia NSA Tadeusz M. Geremek przewodniczący, sprawozdawca
NSA Ryszard Słupczyński WSA
Walentyna Długaszewska
st. sekr. sąd. Teresa Matuszewska protokolant
Rozpoznanie
w dniu 24 listopada 2004r.
Sprawa
sprawy ze skargi R. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości o d d a l a s k a r g ę. /-/ W. Długaszewska /-/ T.M. Geremek /-/ R. Słupczyński T.M.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia [...] r.nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy swoje postanowienie z dnia [...]r. stwierdzające brak podstaw do wniesienia przez R. P. zażalenia na bezczynność Wójta Gminy Ś. W uzasadnieniu tego postanowienia podano, że we wskazanym postanowieniu nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło brak podstaw prawnych do wniesienia przez R.P. zażalenia na bezczynność Wójta Gminy Ś. w sprawie przeprowadzenia rozgraniczenia nieruchomości położonej na terenie tej gminy, które dzierżawi on Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa Oddział Terenowy.

W dniu 20 lutego 2002r. R.P. zwrócił się do SKO z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy i domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia z powodu jego oczywistej niezgodności z prawem.

Skład orzekający SKO, po rozpatrzeniu ponownego wniosku R.P. podtrzymał swoje wcześniejsze stanowisko podkreślając, że domagać się wszczęcia postępowania rozgraniczeniowego może jedynie osoba legitymująca się interesem prawnym tj. wywodzącym się z konkretnego przepisu prawa, nie zaś interesem faktycznym.

R.P. jest dzierżawcą przedmiotowych nieruchomości, co do których występuje z wnioskiem o ich rozgraniczenie, a zatem nie legitymuje się interesem prawnym uzasadniającym wszczęcie takiego postępowania.

R. P. wniósł skargę na powyższe postanowienie do Sądu Administracyjnego wnosząc o uchylenie tego postanowienia, przy czym nie przytoczył szczegółowych okoliczności uzasadniających jego skargę.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga nie jest zasadna.

Z mocy art. 3 § 2 pkt. 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 1253, poz. 1270) Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej również w zakresie bezczynności tych organów.

W niniejszej sprawie należało zatem ocenić, czy - jak to utrzymuje skarżący – doszło do bezczynności Wójta Gminy Ś., jednakże w postępowaniu do wszczęcia którego uprawniony byłby skarżący. Dotyczy to aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Skarżący przyznał na rozprawie, że istotą jego skargi jest bezczynność Wójta Gminy w rozgraniczeniu gruntów, które dzierżawi od Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa na podstawie ważnych umów. Skarżący wystąpił o wydanie tych gruntów i uważa, że jako dzierżawca ma on takie samo prawo do wniesienia o rozgraniczenie nieruchomości jak właściciel.

Natomiast art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. Nr 100 z 2000r. poz. 1086 z późn. zm.) stanowi, że Wójtowie (Burmistrzowie, Prezydenci Miast) przeprowadzają rozgraniczenie nieruchomości z urzędu lub na wniosek strony.

W myśl art. 33 tej ustawy Wójt wydaje decyzje o rozgraniczeniu nieruchomości, jeżeli zainteresowani właściciele nie zawarli ugody, a ustalenie przebiegu granicy nastąpiło na podstawie zebranych dowodów lub zgodnego oświadczenia obu stron.

Już z powyższych przepisów wynika, że uprawnionym do wniesienia o rozgraniczenie nieruchomości może być jedynie właściciel gruntu, a nie jego dzierżawca.

W tej sytuacji nie można stwierdzić, że Wójt Gminy Ś. dopuścił się bezczynności ponieważ obowiązany był do postępowania rozgraniczeniowego z wniosku skarżącego.

Kwestię tą podniesiono już w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu z dnia 05 grudnia 2001r. w sprawie o sygnaturze akt II SAB/Po 111/01 w którym odrzucono skargę R.P. w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości.

Z tych względów uznając, że brak jest podstaw do uwzględnienia skargi w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) należało orzec jak w sentencji wyroku.

/-/ W. Długaszewska /-/ T.M. Geremek /-/ R. Słupczyński

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.