Uzasadnienie
Pismem z dnia 14 stycznia 2016 r. K. K. wniósł skargę na wyżej opisaną decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. z dnia [...] 2015 r.
Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie
Pismem z dnia 25 kwietnia 2016 r. skarżący oświadczył iż cofa skargę na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. z dnia [...] 2015 r., nr [...]. Strona skarżąca wskazała, iż rozkazem personalnym Komendanta Miejskiego Policji w K. z dnia [...] 2016 r. K. K. został mianowany na stanowisko dzielnicowego Zespołu Prewencji w G. Komisariatu Policji w O. W wyniku rozkazu otrzymał wyższy dodatek służbowy i zaszeregowanie. Okoliczności te wpłynęły na jego decyzję o cofnięciu swojej skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm. - dalej: "p.p.s.a.") strona skarżąca – w ramach przysługującego jej prawa do rozporządzania wniesioną skargą – może skargę cofnąć. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W niniejszej sprawie strona cofnęła swoją skargę z 14 stycznia 2016 r., a w ocenie Sądu, cofnięcie to jest skuteczne i dopuszczalne w rozumieniu wyżej powołanego przepisu. W szczególności brak jest jakichkolwiek przesłanek dla przyjęcia, iż cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie takie może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.).
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji postanowienia.
/-/ Tomasz Świstak