Uzasadnienie
Stosownie do regulacji art. 101 ust. 1 ustawy z 8.03.1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz. U. z 1996 r., Nr 13, poz. 74 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone przez uchwałę podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć tę uchwałę do sądu administracyjnego. Skarga do Sądu musi być poprzedzona bezskutecznym wezwaniem, skierowanym przez skarżącego do organu, do usunięcia naruszenia prawa. Jest to bezwzględny warunek dopuszczalności skargi.
Zasadniczą kwestią dla uznania skargi za dopuszczalną jest więc ustalenie, czy osoba wnosząca skargę dokonała prawidłowego wezwania organu, który wydał zaskarżony akt, do usunięcia naruszenia prawa. Aby pismo skierowane do organu gminy można było uznać za wezwanie dokonane w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, adresat tego pisma musi mieć obiektywną możliwość ustalenia na podstawie treści pisma takiego charakteru zgłoszonego żądania. Z pisma skierowanego do organu musi więc wynikać zamiar wnoszącego wyczerpania opisanego trybu z ustawy o samorządzie gminnym oraz działanie w obronie własnego interesu prawnego, który zdaniem wnoszącego został naruszony. Za niewystarczające uznać należy wyłącznie subiektywne przekonanie składającego pismo, że dokonuje opisanego wyżej wezwania, jeżeli z treści wezwania nie wynikają wymienione wyżej elementy.
W przedmiotowej sprawie skarżąca wniosła w dniu [...].04.2005 r. do Rady Miasta K. pismo, w którym zwróciła się z prośbą o unieważnienie uchwały nr 686 z dnia 19.12.2001 r. z uwagi na naruszenie zasad sporządzania planu miejscowego. Skarżąca powołała się na przepis art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 27.03.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W treści pisma wielokrotnie podkreślała, że reprezentuje szeroko rozumiany interes publiczny, broni obszaru przestrzeni publicznej Osiedla [...], działa w imieniu i interesie mieszkańców osiedla, kupców i hurtowników, dąży do zrównoważonego rozwoju miasta. Wyjaśniła, że do wniesienia pisma upoważnia ją przepis art. 63 Konstytucji RP. W treści swojego pisma nie wskazywała na naruszenie jej własnego interesu prawnego, nie nawiązywała do trybu z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Wprawdzie skarżąca powołała się na "wyjaśnienie Wojewody W. z dnia [...].03.2005 r.", jednak bliżej go nie sprecyzowała, nie dołączyła do swojego wezwania skierowanego do niej pisma Wojewody z dnia [...].03.2005 r. (k.- 107-116 akt sądowych).
Treść wspomnianego pisma Wojewody nie była znana Radzie Miasta K., Wojewoda pisma tego Radzie nie doręczał (co wynika z jego treści - k. 106 akt sądowych). Powoływany zaś przez skarżącą przepis art. 63 Konstytucji dotyczy petycji, skarg i wniosków składanych w trybie art. 221 kpa, co stanowi inny rodzaj postępowania niż postępowanie uregulowane w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Jak wynika z odpowiedzi udzielonej skarżącej przez Radę Miasta K. z dnia [...].06.2005 r. oraz z odpowiedzi na skargę organ nie traktował pisma skarżącej z dnia [...].04.2005 r. jako wezwania do usunięcia naruszenia prawa z ustawy o samorządzie gminnym.
Niezależnie od faktycznego zamiaru skarżącej jej pismo z dnia [...].04.2005 r. nie zawierało żadnych elementów, które uzasadniałyby zastosowanie opisanego trybu z ustawy o samorządzie gminnym. Przeciwnie, jego sformułowania wskazywały na tryb wnoszenia petycji, skarg i wniosków z art. 221 kpa.
Z uwagi na powyższe okoliczności pismo skarżącej wniesione do organu w dniu [...].04.2005 r. nie stanowiło prawidłowego wezwania do usunięcia naruszenia prawa z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Skarżąca nie wyczerpała więc obligatoryjnego trybu postępowania poprzedzającego wniesienie skargi, stąd jej skarga jest niedopuszczalna. Nie zmienia tej okoliczności fakt, iż prawidłowe wezwanie do usunięcia naruszenia prawa złożył pismem z dnia [...].06.2005 r. Z.J., bowiem dokonał on wezwania we własnym imieniu, a nie w imieniu skarżącej. Podkreślić należy, że skarżąca może w każdym czasie wezwać Radę Miasta K. w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym do usunięcia naruszenia prawa i po bezskutecznym wezwaniu złożyć nową skargę do sądu administracyjnego. Niedopuszczalność skargi w niniejszym postępowaniu nie uniemożliwia skarżącej kwestionowania uchwały nr 686 w przyszłości, po wyczerpaniu trybu z ustawy o samorządzie gminnym.
Mając powyższe na uwadze na zasadzie art.. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę należało odrzucić.
/-/ E. Podrazik