Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniuz 12 stycznia 2006 r., sygn. akt II SA/Po 1430/05

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Skład
Sędzia NSA Stanisław Małek przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 12 stycznia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi Gminy na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej; postanawia odrzucić skargę /-/ St.Małek

Uzasadnienie

Burmistrz Miasta i Gminy decyzją z [...]r. na podstawie przepisu art. 98a ustawy o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2000 r. Nr 46 poz. 543 ze zm.) ustalił opłatę adiacencką dla A.i A. Z. w wysokości [...]zł w związku ze wzrostem wartości ich nieruchomości na skutek zatwierdzenia projektu jej podziału.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze zaskarżoną decyzją po rozpatrzeniu odwołania A. i A. Z. uchyliło decyzję organu pierwszej instancji i umorzyło postępowanie przed tym organem. Kolegium uznało, iż brak było podstaw do ustalenia opłaty skoro uchwała Rady Miejskiej w sprawie ustalenia wysokości stawki procentowej opłaty adiacenckiej została podjęta [...]r. (Dz.Urz. z 2003 r. Nr 150 poz. 2822), a więc po zatwierdzeniu projektu podziału nieruchomości [...]listopada 2002 r.).

Zastępca Burmistrza Miasta i Gminy wniósł na podstawie art. 227 i 228 kpa skargę, domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji. Wskazał, iż decyzja Kolegium narusza "oczywisty interes Gminy S. i jej społeczności lokalnej". Uważa bowiem, iż wbrew przedstawionej argumentacji decyzja organu pierwszej instancji jest zgodna z prawem.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze, udzielając odpowiedzi na skargę wniosło o jej odrzucenie. Podkreślono, iż zgodnie z przyjętym orzecznictwem jednostka samorządu, która wydawała decyzje jako organ pierwszej instancji nie jest legitymowana do wniesienia skargi.

Sąd zważył, co następuje

Przede wszystkim wskazać należy, iż powołana przez stronę skarżącą podstawa prawna wniesienia skargi (art. 227 i art. 228 kpa) jest wadliwa. Wymienione przepisy dotyczą bowiem postępowania skargowego, którego celem jest zwrócenie uwagi organom administracji na nienależyte wykonywanie zadań przez ich organy niższe lub pracowników albo w ogóle brak działania. Natomiast uprawnienie do wniesienia skargi na ostateczną decyzje organu administracji wynika z przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (art. 3 § 2 pkt 1, art. 50).

Stosownie do przepisu art. 50 § 1 - uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych i innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.

W niniejszej sprawie burmistrz został upoważniony na podstawie ustawy o gospodarce nieruchomościami do orzekania jako organ pierwszej instancji w sprawach dotyczących ustalenia opłaty adiacenckiej związanej z podziałem nieruchomości.

W orzecznictwie sądowym utrwalony jest pogląd, iż gmina nie jest stroną postępowania w sprawie indywidualnej, w której w pierwszej instancji decyzję wydaje wójt (burmistrz) tej gminy. Nie jest bowiem możliwe jednoczesne występowanie jako strona kierująca się własnym interesem prawnym i jako organ prowadzący postępowanie (m.in. uchwała NSA z 9 października 2000 r. ONSA 2001 Nr 1 poz. 17). W uchwale podkreślono, że gmina nie jest stroną postępowania w rozumieniu art. 28 kpa i nie jest podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi, choćby nawet miała w tym interes prawny w rozumieniu tego przepisu, jeżeli do wydania decyzji w pierwszej instancji upoważniony jest wójt (burmistrz, prezydent).

W rozpoznawanej sprawie Burmistrz Miasta i Gminy wydał decyzję jako organ pierwszej instancji w sprawie indywidualnej dotyczącej ustalenia opłaty adiacenckiej. Gmina nie jest wiec w świetle powołanego przepisu legitymowana do wniesienia skargi.

Z tych powodów na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.

/-/ St.Małek

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.