Uzasadnienie
Decyzją Starosty K. z dnia [...]r. wywłaszczono z urzędu na rzecz Skarbu Państwa na cele budowy odkrywki węgla brunatnego nieruchomość położona w gm. K., obręb A., oznaczoną w ewidencji jako działka nr "1" i "2" o łącznej pow. 3,3200 ha, stanowiącą własność A.M.
Następnie decyzją z dnia [...]r. Starosta K. udzielił zezwolenia Kopalni "A" w K. na niezwłoczne zajęcie wywłaszczonej nieruchomości, nadając tej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności.
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...]r., po rozpatrzeniu odwołania A.M. utrzymał w mocy decyzję Starosty K. z dnia [...]r.
Rozpoznając odwołanie A.M. na decyzję Starosty K. z dnia [...]r. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...]r. uchylił decyzję organu I instancji i umorzył postępowanie.
W uzasadnieniu tej decyzji organ II instancji uznał, że skoro decyzja o wywłaszczeniu stała się decyzją ostateczną w postępowaniu administracyjnym po wydaniu decyzji z dnia [...]r. przez Wojewodę [...], to postępowanie dotyczące zezwolenia na zajęcie nieruchomości skarżącego stało się bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 105 kpa, bo własność nieruchomości przeszła już na Skarb Państwa.
Decyzja Wojewody [...] z dnia [...]r. jest przedmiotem skargi wniesionej przez A.M. do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Skarżący domaga się stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji, podnosząc iż została wydana z rażącym naruszeniem prawa, w szczególności przepisów art. 105 kpa, art. 107 § 3 kpa i art. 108 kpa przez błędne uzasadnienie bezprzedmiotowości postępowania, a także nie zajęcie stanowiska, co do zarzutów skarżącego przedstawionych w odwołaniu.
Wojewoda [...] wniósł o oddalenie skargi i obciążenie skarżącego kosztami postępowania, podtrzymując stanowisko i wskazując na zakończenie postępowania wywłaszczeniowego w postępowaniu administracyjnym.
Uczestnik postępowania Kopalnia "A" w K. wniósł o umorzenie postępowania, bowiem wykupił od skarżącego nieruchomość będącą przedmiotem niniejszego postępowania.
Skarżący A.M. na rozprawie w dniu [...] września 2002r. przyznał, że zbył nieruchomość uczestnikowi postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. – właściwy do rozpoznania sprawy na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.) - zważył, co następuje:
Skarga nie jest uzasadniona, bowiem zaskarżona decyzja Wojewody [...] z dnia [...]r. nie narusza prawa.
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270), zwaną dalej u.p.s.a. sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, badając czy organy administracyjne w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Czynią to wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w okresie wydania zaskarżonego aktu lub czynności.
Decyzja Starosty K. z dnia [...]r. została wydana w oparciu o przepisy art. 122 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn. Dz.U. z 2000r. Nr 46 poz. 543) zwaną dalej u.g.n. i art. 108 kpa. Z uwagi na konieczność podjęcia niezbędnych robót umożliwiających bezpieczną eksploatację węgla brunatnego i zapewnienie ciągłości dostaw węgla oraz płynności produkcji energii elektrycznej w rejonie k. przed dniem, w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna.
W chwili wydania zaskarżonej decyzji, decyzja o wywłaszczeniu nieruchomości A.M. stała się decyzją ostateczną z dniem [...]r. i zgodnie z art. 121 u.g.n. nastąpiło z tą chwilą przejście prawa własności nieruchomości na rzecz Skarbu Państwa.
Od tego momentu właściciel nieruchomości mógł swobodnie korzystać z przysługującego mu władztwa i dokonywać tam wszelkich niezbędnych prac, oczywiście w ramach istniejącego porządku prawnego.
Trafnie więc przyjął organ II instancji, że skoro doszło do zmiany stosunków własnościowych po wydaniu zaskarżonej decyzji Starosty K. z dnia [...]rr., to orzekanie w przedmiocie zezwolenia na zajęcie nieruchomości przez obecnego właściciela nieruchomości stało się bezprzedmiotowe i na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa i art. 105 kpa uchylił decyzją organu I instancji postępowanie w tej sprawie umorzył.
Zdaniem Sądu nietrafny jest też zarzut skarżącego, co do naruszenia przepisu art. 107 § 3 kpa, bowiem uzasadnienie zaskarżonej decyzji jest wyczerpujące i zawiera wszystkie elementy określone w w/w przepisie.
Natomiast zarzuty podniesione przez skarżącego w piśmie z dnia [...] września 2004r. mogą być przedmiotem rozważań jedynie w postępowaniu wywołanym decyzją o wywłaszczeniu nieruchomości.
W tym stanie rzeczy, skoro zaskarżona decyzja odpowiada prawu, Sąd na podstawie art. 151 u.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
/-/ E.Podrazik /-/ G.Radzicka /-/ B.Drzazga