Uzasadnienie
4/II SA/Po 149/02
Uzasadnienie
Decyzja z dnia [...] listopada 2001r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie art. 127 §2, w związku z art. 138 §1 pkt 1 Kpa, po rozpatrzeniu odwołania Z. W. od decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...] października 2001r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego – utrzymało tę decyzję w mocy.
Podejmując obie decyzje organy obu instancji oparły się na ustaleniu, że Z. W. po zamianie mieszkania, za które opłacała czynsz regulowany, na mieszkanie mniejsze w tym samym domu, płaci czynsz wolny w wysokości czynszu regulowanego. Tym samym zgodnie z 39 ust. 3 ustawy z dnia 02 lipca 1994r. o najmie lokali i dodatkach mieszkaniowych (tekst jedn. Dz. U. z 1998r. Nr 120 poz. 787 ze zm.) nie przysługuje jej dodatek mieszkaniowy.
W związku z zarzutem podniesionym przez skarżącą w odwołaniu, że wskazane przez właściciela mniejsze mieszkanie przyjęła na takich samych warunkach, jakie odnosiły się do zajmowanego wcześniej mieszkania kwaterunkowego organ II instancji stwierdził, że zgodnie z regulacją zawartą w art. 39 ust. 4 cyt. ustawy dodatek mieszkaniowy przysługuje najemcom opłacającym czynsz wolny za lokale, za które przed wejściem w życie ustawy z dnia 21 czerwca 2001.r o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. nr 71 poz. 733) opłacali czynsz regulowany.
W ocenie organu odwoławczego Z. W. w tej dacie opłacała czynsz wolny, nie ma więc uprawnień do dodatku mieszkaniowego.
Z. W. zaskarżyła decyzję organu II instancji do sądu administracyjnego, wnosząc o jej uchylenie. Podtrzymała zgłoszone w postępowaniu administracyjnym twierdzenie, że za zajmowany obecnie lokal mieszkalny opłaca czynsz regulowany.
Organ odwoławczy, odpowiadając na skargę i wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał argumenty przedstawione w zaskarżonej decyzji.
Skarga wniesiona przed 01 stycznia 2004r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego została rozpoznana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. zgodnie z zapisem art. 97 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji zostały podjęte z naruszeniem przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Organy prawidłowo przyjęły, że zgodnie z art. 39 ust. 4 ustawy z dnia 2 lipca 1994r. o najmie lokali i dodatkach mieszkaniowych (tekst jedn. Dz. U. z 1998r. Nr 120 poz. 787 ze zm.) w brzmieniu ustalonym w art. 39 ust. 2 pkt. 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. nr 71 poz. 733 ze zm.) dodatek mieszkaniowy przysługuje najemcom opłacającym czynsz wolny za lokale na które przed wejściem w życie ustawy z dnia 21 czerwca o ochronie praw lokatorów... opłacali czynsz regulowany.
Pozostałe wnioski prezentowane w zaskarżonych decyzjach, w szczególności przekonanie organów, że w chwili wejścia w życie ustawy o ochronie praw lokatorów skarżąca opłacała czynsz wolny nie znajdują oparcia w materiale dowodowym zebranym w toku postępowania administracyjnego.
Z twierdzeń skarżącej wynikało, że poprzednie mieszkanie zajmowała na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale lokalu. Właściciel tego lokalu zaoferował jej inny lokal zamienny, stanowiący jego własność.
Gdyby tak było, czego organy z naruszeniem art. 77 §1 Kpa nie sprawdziły, a co skarżąca uprawdopodobniła na rozprawie przed sądem administracyjnym, opłacałaby w chwili wejścia w życie ustawy o ochronie praw lokatorów... czynsz regulowany, a to zgodnie z art. 56 ust. 7 ustawy o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych, który to przepis wyraźnie mówi o czynszu regulowanym, a nie o czynszu wolnym w wysokości czynszu regulowanego, jak to przyjmuje organ II instancji.
Rozpoznając sprawę ponownie organy administracyjne winny przeprowadzić stosowne dowody w celu sprawdzenia podniesionych przez skarżącą okoliczności, a nadto ustalić czy skarżąca spełnia pozostałe warunki konieczne do otrzymania dodatku mieszkaniowego, po czym dokonać ich oceny i wydać decyzję administracyjną.
Skoro, z przedstawionych motywów, skarga okazała się uzasadniona, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 §1 pkt.1 lit. "a" i lit. "c" oraz art. 200 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.
/-/ B. Popowska /-/ M. Hrycaj /-/ R. Batorowicz
MK