Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniuz 30 marca 2006 r., sygn. akt II SA/Po 152/06

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Skład
Sędzia NSA Jolanta Szaniecka przewodniczący
Rozpoznanie
na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 marca 2006r.
Sprawa
sprawy ze skargi Burmistrza. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2005r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej warunków zabudowy i zagospodarowania terenu; postanawia odrzucić skargę /-/J. Szaniecka

Uzasadnienie

Decyzją Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2004r. Burmistrz K. po rozpatrzeniu wniosku inwestora Spółki "A" z o.o. ustalił warunki zabudowy terenu dla inwestycji obejmującej budowę stacji paliw na działce [...] przy ul. [...].

Inwestor w piśmie z dnia 29 września 2005r. wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego o stwierdzenie nieważności powyższej decyzji w części dotyczącej punktu 3.1. Uznał za niezgodny z prawem nałożony na Spółkę obowiązek uzgodnienia z zarządcami dróg rozwiązania, przed wydaniem decyzji na użytkowanie stacji paliw, układu komunikacyjnego polegającego na wykonaniu sygnalizacji świetlnej na skrzyżowaniu drogi krajowej – ul. [...] z drogą powiatową – ul. [...], pomimo, że istniejący wjazd i wyjazd z działki [...] prowadzi z drogi gminnej – ul. [...].

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] października 2005r. stwierdziło nieważność punktu 3.1 decyzji Burmistrza K. na zasadzie art. 156 §1 pkt 2 kpa z uwagi na rażące naruszenie art. 52 ust. 3 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, który stanowi, że nie można zobowiązać wnioskodawcy do spełnienia nieprzewidzianych odrębnymi przepisami świadczeń lub warunków.

Z wnioskiem o ponowne rozpoznanie sprawy wystąpił Burmistrz K..

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] listopada 2005r., doręczoną odwołującemu się w dniu [...] grudnia 2005r., umorzyło postępowanie odwoławcze.

W uzasadnieniu wyjaśniono, że Burmistrz K. nie jest stroną postępowania dotyczącego jego własnego władczego rozstrzygnięcia. Skoro wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy pochodził od podmiotu nie będącego stroną postępowania należało je umorzyć jako bezprzedmiotowe.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję w dniu [...] stycznia 2006r. (data stempla pocztowego) wniósł Burmistrz K..

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie, ponieważ została złożona z uchybieniem 30-dniowego terminu zakreślonego dla jej wniesienia. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzja została doręczona w dniu 8 grudnia 2005r., a skargę nadano w urzędzie pocztowym w dniu 27 stycznia 2006 roku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga podlega odrzuceniu.

Stosownie do art. 53 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – u.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

Upływ powyższego terminu powoduje, że decyzja administracyjna uzyskuje przymiot prawomocności, a wniesienie skargi nie aktualizuje kompetencji sądu do jej rozpoznania. Zgodnie bowiem z art. 85 u.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. W takich okolicznościach merytoryczne rozpoznanie skargi jest niedopuszczalne.

Końcowy termin dla wniesienia skargi w niniejszej sprawie przypadał na dzień 9 stycznia 2006 roku. Wniesienie skargi w dniu 27 stycznia 2006r. dokonane zostało z uchybieniem ustawowego terminu dla tej czynności procesowej.

Wobec powyższego na podstawie art. 58 §1 pkt 2 i §3 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji postanowienia.

/-/J. Szaniecka

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.