Uzasadnienie
Decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 1999r. Starosta T. zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę dla G.N. na budowę piekarni z ciastkarnią wraz z urządzeniami technicznymi na działce położonej w miejscowości W. przy ul. [...], zapisanej w ewidencji gruntów jako nr [...],[...] i [...].
Wskutek odwołania się od tej decyzji przez K. i J. małż. B., Starosta T. decyzją z dnia [...] września 1999r. zaskarżoną decyzję uchylił.
Decyzją z dnia [...] stycznia 2000r. nr [...] Starosta T. ponownie zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę opisanej wyżej inwestycji na działkach nr [...],[...] i [...].
W uzasadnieniu decyzji wskazano, że inwestor załączył ostateczną decyzję Wójta Gminy W. z dnia [...] lutego 1999r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, projekt budowlany oraz wykazał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
Tym razem K. i J. małż. B. nie brali udziału w postępowaniu administracyjnym.
W dniu [...] kwietnia 2000r. K. i J. małż. B. oraz ich syn D. B. wnieśli odwołanie od w/w decyzji, domagając się jej uchylenia oraz zapewnienia im udziału w postępowaniu administracyjnym.
Zawiadomieniem z dnia [...] lipca 2000r. na podstawie art. 61 § 1 kpa Starosta T. powiadomił strony o wszczęciu postępowania w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją ostateczną z dnia [...] stycznia 2000r.
W wyniku wznowienia postępowania Starosta T. decyzją z dnia [...] września 2000r. odmówił uchylenia decyzji z dnia [...] stycznia 2000r. powołując jako podstawę prawną art. 151 § 1 pkt 1 kpa i twierdząc, że decyzja ostateczna z dnia [...] stycznia 2000r. została wydana po wprowadzeniu zmian w dokumentacji projektowej i po zlikwidowaniu oddziaływania inwestycyjnego na działki skarżących.
Rozpoznając odwołanie skarżących od decyzji z dnia [...] września 2000r. Wojewoda decyzją z dnia [...] listopada 2000r. utrzymał w mocy tę decyzję, podzielając ustalenia organu I instancji.
Ze skargą na decyzję Wojewody wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego K. i J. małż. B. wnosząc o uchylenie decyzji obydwu instancji.
Wyrokiem z dnia 20 listopada 2001r. Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody z dnia [...] listopada 2000r. i poprzedzająca ją decyzję Starosty T. z dnia [...] września 2000r.
W uzasadnieniu wyroku sąd stwierdził, że skarżący wykazali swój interes prawny legitymujący ich, zgodnie z art. 28 kpa, do udziału w postępowaniu w charakterze strony.
Odmowa przyznania przymiotu strony przez organy administracyjne doprowadziły do wydania pozwolenia na budowę z naruszeniem art. 10 kpa, a uchylone decyzje wydane zostały z naruszeniem art. 145 § 1 kpa w związku z art. 151 § 1 pkt 1 kpa.
Następnie Starosta T. postanowieniem z dnia [...] stycznia 2002r. wznowił, na żądanie K. i J. małż. B., postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę piekarni z ciastkarnią, zakończonego wydaniem ostatecznej decyzji z dnia [...] stycznia 2000r.
Po przeprowadzeniu w dniu [...] lutego 2002r. rozprawy administracyjnej, Starosta T. decyzja z dnia [...] marca 2002r. nr [...], powołując się na przepisy art. 151 § 1 pkt 1 i art. 146 § 2 kpa, odmówił uchylenia decyzji z dnia [...] stycznia 2000r. uznając, że po wznowieniu postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie dotychczasowej.
W uzasadnieniu decyzji wskazano, że zgodnie z ostateczna decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu Wójta Gminy W. z dnia [...] lutego 1999r. działki objęte inwestycją G.N. położone są, zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, na terenie przeznaczonym pod budownictwo mieszkaniowe i aktywizację gospodarczą. Ponadto operat ochrony środowiska stwierdza, że uciążliwość projektowanego zakładu mieści się w granicach działki inwestora.
Rozpoznając odwołanie K. i J. małż. B. i D. B., Wojewoda decyzją z dnia [...] maja 2002r. nr [...] utrzymał decyzję organu I instancji w mocy.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy uznał, że ustalenia organu I instancji są trafne, a żądanie skarżących o przesłuchanie H.S., autorki operatu ochrony środowiska, jest zbędne.
Wojewoda zauważył wprawdzie, że z sentencji decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu Wójta Gminy W. wynika, że teren obejmuje dwie działki oznaczone w ewidencji gruntów nr [...] i [...], a z załącznika mapowego do tej decyzji, że nr [...] i odrębną działkę o dwóch numerach [...] i [...], natomiast z planu zagospodarowania działki wynika, że teren inwestycji obejmuje trzy odrębne działki nr [...],[...] i [...], ale uznał iż te rozbieżności są nieistotne, bo inwestor jest właścicielem wszystkich trzech działek i wszystkie one są przeznaczone na budownictwo mieszkaniowe i aktywizację gospodarczą.
Decyzja powyższa została zaskarżona przez D. B. (sygn. II SA/Po 1521/02) oraz K. i J. małż. B. (sygn. II SA/Po 1522/02). Postanowieniem z dnia 06 sierpnia 2002r. połączono obie sprawy do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia.
Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji, zarzucając wydanie jej z naruszeniem prawa, tj. art. 10 § 1 kpa, niewłaściwą ocenę materiału dowodowego i odstąpienie od prowadzenia koniecznych dowodów, w szczególności przesłuchania H.S. na okoliczności związane z ochroną atmosfery.
Skarżący uznali, że po wznowieniu postępowania organ I instancji przeprowadził jedynie jedną rozprawę administracyjną, zamiast powtórzyć wszystkie dotychczasowe czynności. Ponadto zarzucili, że inwestycja realizowana jest w obrębie działek nr [...],[...] i [...], natomiast działka [...] jest, zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego gminy W., działką do użytku rolniczego.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wskazał, że skargi nie zasługują na uwzględnienie i wniósł o ich oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu – właściwy do rozpoznania sprawy na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.) zważył, co następuje:
Skargi są uzasadnione.
Podstawowym obowiązkiem prowadzącego postępowanie organu administracyjnego jest prawidłowe ustalenie stanu faktycznego, a więc wyjaśnienie okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, poprzez wyczerpujące zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego. Dopiero do prawidłowo ustalonego stanu faktycznego należy stosować obowiązujące w dacie wydania decyzji prawo.
W niniejszej sprawie organy administracyjne nie odniosły się należycie do istotnych rozbieżności w ustaleniu i oznaczeniu działek, na których realizowana jest inwestycja G.N. na podstawie decyzji wydanej w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę, a oznaczenia działek objętych decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
Decyzja Wójta Gminy W. z dnia [...] lutego 1999r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu obejmuje jedynie działki oznaczone w ewidencji gruntów jako nr [...] i [...]. Te dwie jedynie działki były też przedmiotem uchwały Rady Gminy W. nr [...] z dnia [...] grudnia 1998r. w sprawie uchwalenia planu miejscowego dla działek inwestora G.N., ze wskazaniem ich przeznaczenia na cele mieszkaniowe i aktywizację gospodarczą. Na załączonym do uchwały planie nie ma w ogóle działki oznaczonej nr [...].
Z kolei decyzja Starosty T. z dnia [...] stycznia 2000r. o pozwoleniu na budowę obejmuje trzy działki o nr [...],[...] i [...]. Należy zauważyć, że na podstawie zgromadzonych dokumentów nie można dokładnie ustalić położenia działki nr [...], bowiem dołączone mapki geodezyjne są ze sobą sprzeczne, nie można także ustalić jakie jest przeznaczenie tej działki w planach zagospodarowania przestrzennego.
Tymczasem zgodnie z art. 32 i następne ustawy z dnia 07 lipca 1994r. – prawo budowlane (t.jedn. Dz.U. z 2000r. Nr 106 poz. 1126) pozwolenie na budowę musi być wydane w oparciu o decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Również projekt budowlany musi być zgodny z taką decyzją. Decyzja ta z kolei musi być zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.
Brak wyjaśnienia wyżej wskazanych rozbieżności w położeniu, oznaczeniu i ustaleniu przeznaczenia działki nr [...] objętej inwestycją musi skutkować uznaniem wydania zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Starosty T. z dnia [...] marca 2000r. nr [...] z naruszeniem przepisów art. 32, 33 i 34 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. prawo budowlane oraz przepisów art. 7, 77 § 1 i 107 kpa.
Mając powyższe na względzie, Sąd uwzględniając skargi na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270), zwaną dalej P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
Orzeczenie o kosztach znajduje oparcie w przepisach art. 200 P.p.s.a.
Wobec treści wyroku rozstrzygnięcie w kwestii wykonalności zaskarżonej decyzji jest zbędne (art. 152 P.p.s.a.).
/-/ J.Stankowski /-/ B.Drzazga /-/ R.Batorowicz
MarK