Uzasadnienie
Skarżący W. A. wniósł o przyznanie prawa pomocy w całości. We wniosku o prawo pomocy złożonym na urzędowym formularzu PPF podał, że nie ma środków na opłaty sądowe, ani na prawnika. Prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną. Oboje utrzymują się z emerytur w wysokości [...] zł i [...] zł miesięcznie. Na leki wydają około 450 zł miesięcznie, ponoszą koszty opału – około 600 zł zimą, pozostałe środki przeznaczają na opłaty za media oraz na jedzenie. Skarżący oświadczył, że posiada dom jednorodzinny o powierzchni 140 m². Oświadczył, że nie posiada żadnego innego majątku, oszczędności, czy wartościowych ruchomości.
Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270, dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić wszystkich należności sądowych.
Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja wnioskodawcy pozwala na przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie w całości. Skarżący wraz z żoną aktualnie utrzymują się jedynie ze świadczeń z ubezpieczenia społecznego. Wysokość uzyskiwanych środków wskazuje, że z trudem pokrywają swoje konieczne koszty bieżącego utrzymania. Nieruchomość przeznaczają na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych i nie posiadają żadnego innego majątku, z którego mógłby czerpać dodatkowe środki. Wnioskodawca nie dysponuje oszczędnościami, z których mógłby pokryć koszty postępowania.
Przedstawiona sytuacja finansowa wskazuje, że skarżący nie jest również w stanie wygospodarować środków na pokrycie wolnorynkowego wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru.
Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.
Na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 i art. 246 §1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.
/-/ K. Witkowicz-Grochowska