Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie jest uzasadniona.
Zgodnie z art. 16 ust. 2 i art. 21 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ Sąd dokonuje oceny zgodności zaskarżonej decyzji administracyjnej z prawem, w świetle stanu faktycznego sprawy ustalonego przed tym organem.
Również w ramach kontroli Sąd ocenia czy organ administracyjny prawidłowo ustalił stan faktyczny, a więc czy wyjaśnił wszystkie okoliczności sprawy istotne dla jej rozstrzygnięcia i czy w sposób wyczerpujący zebrał i rozpatrzył materiał dowodowy.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, organ orzekający w niniejszej sprawie, zastosował do ustalonego stanu faktycznego właściwą normę prawną, a mianowicie art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego /tekst jednolity - Dz.U. 1997 nr 142 poz. 950 ze zm./, który stanowi, że pozbawia się uprawnień kombatanckich osoby, które na mocy dotychczasowych przepisów uzyskały uprawnienia kombatanckie wyłącznie z tytułu działalności w latach 1944-1956 w charakterze "uczestników walk o ustanowienie i utrwalenie władzy ludowej" lub innych tytułów niż wymienione w art. 1 ust. 2, w art. 2 oraz w art. 4.
Jest nieszpornym, że z zaświadczenia (...) ZBoWiD z 16 kwietnia 1976 r. wynika wyłącznie, że Józef K. w okresie od 27.07.1945 r. do 31.12.1947 r. brał udział w walkach o utrwalanie władzy ludowej.
Niesłuszny jest zarzut skarżącego naruszenia przez organ administracji art. 1 ust. 2 pkt 6 cytowanej ustawy, bowiem cytowany w skardze przepis określa, iż kombatantami są osoby, które uczestniczyły w walkach w jednostkach Wojska Polskiego oraz zmilitaryzowanych służbach państwowych z oddziałami UPA oraz grupami Wehrwolfu, natomiast Milicja Obywatelska nie należała do zmilitaryzowanych służb, nie funkcjonowała również w ramach Wojska Polskiego. Nieuzasadniony jest również wniosek skarżącego o uzupełnienie postępowania dowodowego poprzez przeprowadzenie dowodu z przesłuchania skarżącego przed Sądem, bowiem zgodnie z art. 52 ust. 2 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, Sąd może przeprowadzić z urzędu lub na wniosek uczestnika postępowania wyłącznie "dowody uzupełniające z dokumentów", jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie powoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie.
Ponieważ w postępowaniu skargowym Józef K. nie przedłożył żadnych dokumentów, podważających trafność rozstrzygnięcia organów administracji - na zasadzie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzeczono jak w sentencji.