Uzasadnienie
Kierownik Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w J. decyzją z dnia [...] maja 2003 r. nr [...], na podstawie art.11 pkt 2 i 2a, art. 31 ust. 4 "a" oraz art.31 "b" ust. 1 ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (DZ. U. z 1998 r. nr 64 poz. 414 ze zm.), odmówił P. I. przyznania gwarantowanego zasiłku okresowego podając, że utrata prawa do zasiłku dla bezrobotnych nastąpiła w dniu [...] lutego 2002 r., a wniosek o przyznanie gwarantowanego zasiłku okresowego P.I. złożył [...]kwietnia 2003 r., a więc po upływie 30 dni od dnia ustania prawa do zasiłku dla bezrobotnych lub 30 dni od dnia otrzymania decyzji urzędu pracy o ustaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych.
W odwołaniu od powyższej decyzji P.I. zarzucił, że nikt go nie poinformował o przysługującym mu prawie do gwarantowanego zasiłku okresowego i dopiero z gazety w marcu 2003 r. dowiedział się o możliwości otrzymania takiej formy pomocy.
Ponadto P. I. podał, że w marcu 2002 r. zmarła jego żona i samotnie wychowuje czworo dzieci w wieku od 3 do 12 lat, ma bardzo trudną sytuację materialną.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpoznaniu odwołania, decyzją z dnia [...]czerwca 2003 r. nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję uznając, że aktualnie brak jest podstaw do przyznania P. I. gwarantowanego zasiłku okresowego.
Powołując się na treść art. 31 ust. 4 "a" ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej Kolegium stwierdziło, że gwarantowany zasiłek okresowy może być przyznany bezpośrednio po wyczerpaniu okresu pobierania zasiłku dla bezrobotnych, tzn. jeżeli osoba uprawniona wystąpi z wnioskiem o przyznanie tej formy pomocy w terminie 30 dni od dnia ustania prawa do zasiłku dla bezrobotnych lub 30 dni od dnia otrzymania decyzji urzędu pracy o ustaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych.
Zasiłek dla bezrobotnych P.I. pobierał od 8 września 2001 r. do 6 lutego 2002 r. i w związku z tym, zdaniem Kolegium Odwoławczego, mógł ubiegać się o przyznanie zasiłku okresowego w ciągu 30 dni po utracie prawa do zasiłku dla bezrobotnych, tj. do 10 marca 2002 r. lub w okresie 30 dni po otrzymani decyzji o utracie prawa do zasiłku dla bezrobotnych, a więc do 1 kwietnia 2002 r. W tych terminach P. I. wniosku nie złożył.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego P. I. zarzucił, że nie odebrał decyzji Powiatowego Urzędu Pracy w R. o utracie prawa do zasiłku dla bezrobotnych gdyż w tym okresie nie było go w kraju, bo od lutego do 14 czerwca 2002 r. pracował za granicą.
Skarżący wyjaśnił też, iż nie wiedział, że gwarantowany zasiłek okresowy przysługiwał mu, a ponadto podał, że nadal ma bardzo trudną sytuację rodzinną, nie ma stałej pracy, jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku.
W związku z tym skarżący wniósł o rozstrzygnięcie sprawy na jego korzyść.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Skarga jest uzasadniona.
Art. 31 ust 4 "a" ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 1998 r. nr 64 poz. 414 ze zm.) przewiduje, że osobie, która utraciła prawo do zasiłku dla bezrobotnych, pobieranego na podstawie przepisów o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, z powodu upływu okresu jego pobierania, gdy dochód rodziny nie przekracza kryterium ustalonego zgodnie z art. 4 ust. 1, przysługuje gwarantowany zasiłek okresowy, jeżeli w dniu utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych oraz w okresie pobierania gwarantowanego zasiłku okresowego samotnie wychowuje co najmniej jedno dziecko do 7 roku życia. Zasiłek ten przyznawany jest osobie uprawnionej, na jej wniosek zgłoszony nie później niż w terminie 30 dni od dnia ustania prawa do zasiłku dla bezrobotnych lub 30 dni od dnia otrzymania decyzji urzędu pracy o ustaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych.
Wniosek o przyznanie gwarantowanego zasiłku okresowego P.I. złożył w dniu 22 kwietnia 2003 r., a zasiłek dla bezrobotnych pobierał do dnia 8 lutego 2002 r. Decyzją z dnia [...] marca 2002 r. nr [...]Kierownik Powiatowego Urzędu Pracy w R. orzekł o utracie przez P. I. prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 9 lutego 2002 r. z powodu upływu maksymalnego okresu jego pobierania. Decyzję tą, adresowaną do skarżącego, odebrała w lokalu organu administracyjnego w marcu 2002 r. I. I. Potwierdzenie odbioru decyzji nie zawiera oznaczenia dnia jej doręczenia oraz określenia osoby, której decyzję tą doręczono. Fakt doręczenia pisma (decyzji) określonej osobie w oznaczonym czasie i miejscu może być stwierdzony wtedy, kiedy jest pewne, że otrzymała je właściwa osoba w rozumieniu art.42 § 1 i 43 kpa lub, że spełnione zostały warunki określone w art. 44 kpa (tzw. doręczenie zastępcze). Zgodnie z art. 42 § 1 i art. 43 kpa pisma (decyzje)doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy, a w razie nieobecności adresata w mieszkaniu, pisma doręcza się za pokwitowaniem do rąk dorosłego domownika, sąsiada lub dozorcy domu, gdy osoby te podjęły się oddać pismo adresatowi.
Mając na uwadze treść przepisów art. 42-44 kpa Sąd stwierdza, że decyzja Kierownika Powiatowego Urzędu Pracy w R. z dnia [...]marca 2002 r. nr [...]do chwili obecnej nie została P. I. prawidłowo doręczona. W marcu 2002 r. decyzja ta nie mogła zostać skutecznie doręczona skarżącemu, z tej przyczyny, że skarżący w okresie od 18 lutego do 14 czerwca 2002 r. przebywał na kontrakcie zagranicznym z firmy M. H.SA w C. Skoro więc nie doręczono skarżącemu skutecznie decyzji z dnia [...] marca 2002 r. o utracie prawa do zasiłku dla bezrobotnych z powodu upływu maksymalnego okresu jego pobierania, to nie zaczął biec trzydziestodniowy termin, określony w art. 31 ust.4 "a" ustawy o pomocy społecznej, do złożenia wniosku o przyznanie gwarantowanego zasiłku okresowego.
W związku z powyższym, przy ponownym rozpoznaniu sprawy, rzeczą organu I instancji będzie podjęcie kroków w celu spowodowania prawidłowego doręczenia skarżącemu decyzji Powiatowego Urzędu Pracy w R. z dnia [...] marca 2002 r. nr [...].Ponadto, mając na uwadze treść art. 9 kpa, skarżący winien uzyskać dokładne informacje co do możliwości uzyskania gwarantowanego zasiłku okresowego, a także zważywszy na bardzo trudną sytuację rodzinną, innych form pomocy społecznej.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit "a" i "c" oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1271), orzekł jak w sentencji.
/-/E. Kręcichwost-Durchowska /-/E. Makosz-Frymus /-/M.Dybowski
MB