Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Wojewoda umorzył postępowanie wszczęte na skutek odwołania złożonego przez M. M., od decyzji Burmistrza M. z [...]r. orzekającej o wymeldowaniu M. M. i jej małoletniego syna P. z pobytu stałego na Osiedlu [...] w M. i umorzył postępowanie.
W uzasadnieniu decyzji wydanej na podstawie art. 105 kpa i art. 15 ust 2 ustawy z 10 kwietnia 1974r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz.U. z 2001r. Nr 87, poz. 960) Wojewoda wyjaśnił, że M.M. wymeldowała się dobrowolnie z pobytu stałego, wobec czego jej odwołanie stało się bezprzedmiotowe.
W skardze skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego M.M. wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji jako niezgodnych z prawem.
Skarżąca zarzuciła organowi I instancji zlekceważenie wyroku Sądu Okręgowego rozwiązującego jej małżeństwo z P. M. W wyroku tym opieka nad małoletnim synem P. powierzona została skarżącej a nadto w orzeczeniu o sposobie korzystania z mieszkania nr [...] na Osiedlu [...] przyznano jej "pokój większy" wraz z prawem współużytkowania łazienki, przedpokoju i kuchni. Skarżąca przyznała też, że "od czasu do czasu" nie przebywa w tym mieszkaniu z uwagi na zachowanie byłego męża. Podkreśliła nadto, że po wydaniu decyzji przez organ I instancji była "nagabywana" przez urzędnika UMiG w M. o konieczności wymeldowania się i 12 marca 2002r. "pod ustna groźbą kary administracyjnej" wymeldowała się. Zarzuciła przy tym, że urzędnicy UMiG w M. nie poinformowali, że decyzji organu I instancji nie musi wykonywać.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga zasługiwała na uwzględnienie.
Zgodnie z art.105 kpa organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania, gdy z jakiejkolwiek przyczyny stało się ono bezprzedmiotowe.
W omawianej sprawie Burmistrz M. decyzją z dnia [...]r. Nr [...] orzekł o wymeldowaniu M. M. i małoletniego syna P. M. z pobytu stałego z lokalu nr [...] na Osiedlu [...] w M. M.M. złożyła odwołanie od powyższej decyzji, które wpłynęło do Urzędu Gminy w M. 28.02.2002r. a więc w terminie 14 dni od doręczenia decyzji organu I instancji, co miało miejsce 15.02.2002r.
Wobec powyższego rzeczą organu II instancji było rozpatrzenie powyższego odwołania.
Fakt wykonania przez skarżąca decyzji organu I instancji, do czego jak twierdzi była nakłaniana przez urzędnika UMiG w M. pod groźbą kary administracyjnej nie czynił tego postępowania bezprzedmiotowym.
Skarżąca w odwołaniu kwestionowała zgodność z prawem decyzji o wymeldowaniu jej z pobytu stałego. Podkreślała też, że "nie zostałam powiadomiona, z którym to dniem mnie wymeldowano ani w jakim terminie muszę opuścić zajmowany pokój". Powyższe wskazuje na brak orientacji skarżącej co do obowiązków związanych z decyzją wydaną przez organ I instancji. Z odwołania jej jednak jednoznacznie wynika, że skarżąca kwestionuje trafność decyzji o wymeldowaniu, nie godzi się z tym orzeczeniem i domaga się ponownego rozstrzygnięcia.
Takie stanowisko skarżącej wskazuje, że mimo wymeldowania się złożone przez nią odwołanie nie straciło swej aktualności a skoro nie zostało ono rozpoznane co do istoty, postępowanie odwoławcze nie stało się bezprzedmiotowe.
W świetle powyższego należało uznać, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem art. 105 § 1 kpa co prowadzi do jej uchylenia z mocy art. 145 § 1 pkt. 1 c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę –
Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271).
O kosztach postanowiono w myśl art. 200 i 209 cyt. ustawy o psa.
Mimo uchylenia zaskarżonej decyzji Sąd nie wydał orzeczenia w myśl art. 152 ustawy o psa bowiem zaskarżona decyzja nie podlegała wykonaniu.
/-/ M. Kosewska /-/ M. Lorych-Olszanowska /-/B. Sokołowska