Uzasadnienie
Skarżący B. A. działający przez opiekuna prawnego M. A. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
We wniosku wnioskodawca oświadczył, że jest na emeryturze i z powodu choroby nie może pracować. Brakuje mu pieniędzy na własne utrzymanie i leczenie, jak również na opłaty sądowe i pomoc prawną. Utrzymuje się z emerytury wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym w łącznej kwocie [...] zł. netto miesięcznie. Oświadczył, że znajduje się we wspólnym gospodarstwie domowym z opiekunem prawnym, którym jest była żona skarżącego. Nie posiada żądnego majątku nieruchomego, wartościowych ruchomości, czy oszczędności. Zadeklarował stałe miesięczne zobowiązania: [...] zł z tytułu czynszu, [...] zł - koszty mieszkania i utrzymanie, [...] zł - media, [...] zł. - koszty leczenia.
Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r., poz. 718, ze zm., dalej "P.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja skarżącego pozwala na zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z urzędu. Aktualnie utrzymuje się z niewielkiej emerytury, która pozwala jedynie pokryć bieżące podstawowe wydatki koniecznego utrzymania skarżącego. Z uwagi na stan zdrowia nie może podejmować dodatkowej pracy, celem poprawy sytuacji finansowej. Z drugiej strony, stan zdrowia wymaga zwiększonych wydatków na leczenie i leki. Skarżący nie ma możliwości czerpania środków finansowych z innych źródeł, gdyż nie posiada żadnego majątku nieruchomego, ani oszczędności.
Skarżący wprawdzie prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z byłą żoną, ale z tego powodu, że jest ona jego opiekunem prawnym, zatem w ocenie referendarza sądowego brak przesłanek do obciążania opiekuna obowiązkiem pokrywania kosztów postępowania sądowego związanych z prowadzeniem spraw dotyczących osobiście tylko skarżącego.
Przedstawiona przez wnioskodawcę sytuacja finansowa wskazuje, więc że nie ma możliwości wygospodarowania jakichkolwiek środków na pokrycie kosztów sądowych oraz wolnorynkowego wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru. Przyznać zatem należało prawo pomocy w całkowitym zakresie.
Ubocznie wyjaśnić należy, że przyznane prawo pomocy dotyczy kosztów postępowania jakie strona ma obowiązek ponieść na dzień złożenia wniosku o prawo pomocy i w przyszłości. Nie dotyczy zatem kosztów uiszczonych przez stronę, zwłaszcza dobrowolnie przed dniem złożenia wniosku o prawo pomocy. Zwolniono zatem skarżącego od obowiązku poniesienia kosztów sądowych niniejszej sprawy ponad uiszczony wpis od skargi.
Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.
Na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 i art. 246 §1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.
/-/ K. Witkowicz-Grochowska