Uzasadnienie
Burmistrz Miasta i Gminy ostateczną decyzją nr [...] z dnia 5 marca 2002r., na wniosek P.G. ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu działki nr [...], położonej w O. przy ul. [...], dla inwestycji polegającej na wybudowaniu budynku garażowego murowanego o wymiarach 8x x 11x, z dachem płaskim, jednospadowym krytym papą.
O wznowienie postępowania w tej sprawie wystąpił wnioskiem z dnia 10 marca 2003r. Z.A. – właściciel sąsiedniej działki nr [...] – zarzucając, iż zamierzenie inwestycyjne jest sprzeczne z planem miejscowym. Wnioskodawca – wezwany do "uszczegółowienia" wniosku – potwierdził "iż pismo jego należy traktować jako wniosek o wznowienia postępowania (...)" (k. 5 akt administracyjnych).
Burmistrz Miasta i Gminy decyzja nr [...] z dnia 31 marca 2003r., na podstawie art. 148 § 1 i art. 149 § 3 kpa, odmówił wznowienia postępowania przyjmując, iż wnioskodawca przekroczył termin do wystąpienia o wznowienie. Stosownie do art. 148 § 1 kpa podanie o wznowienie winno być wniesione w terminie 1 miesiąca od dnia dowiedzenia się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia. Tymczasem Z.A. dnia 7 marca 2002r. potwierdził odbiór decyzji o warunkach zabudowy, a podanie o wznowienie postępowania w tej sprawie złożył po upływie roku.
W odwołaniu od tej decyzji Z.A. zakwestionował sposób określenia początku biegu terminu do złożenia podania o wznowienie. W jego ocenie termin ten winien być liczony od połowy lutego 2003r., to jest od czasu, w którym dowiedział się, że zamiast garażu objętego decyzją o warunkach zabudowy "jest warsztat samochodowy".
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 4 sierpnia 2003r. utrzymało zaskarżoną decyzją w mocy, podzielając stanowisko organu I instancji, że skarżący nie może posługiwać się argumentem o nieuczestniczeniu w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania działki, ponieważ dnia 7 marca 2002r. potwierdził odbiór decyzji kwestionowanej w postępowaniu wznowieniowym.
Powyższa decyzja był przedmiotem skargi wniesionej do Sądu Administracyjnego przez Z.A. Skarżący uznał decyzje organów obu instancji za nietrafne i wniósł o ich uchylenie.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi podkreślając, że "potwierdzenie odbioru decyzji o ustaleniu warunków zabudowy przez uprawniona osobę wyklucza możliwość kwestionowania prawidłowości rozstrzygnięcia przez tę sama osobę po uprawomocnieniu się tej decyzji, w sytuacji gdy sam zainteresowany nie skorzystał z możliwości wniesienia odwołania". Skarżący błędnie przyjął, że postępowaniem właściwym do kwestionowania faktycznie zrealizowanej budowy warsztatu samochodowego jest postępowanie związane z wydaniem decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu.
W toku postępowania sądowego skarżący zmarł. Jego spadkobiercy: rodzeństwo I.A., W.A., A.K. i J.A. – poza ostatnio wymienionym – podtrzymali skargę. Dodatkowo poddali w wątpliwość, czy skarżący faktycznie otrzymał decyzję o warunkach zabudowy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie jest uzasadniona. Do potraktowania pisma Z.A. z dnia 10 marca 2003r. jako wniosku o wznowienie postępowania uprawniała organy administracyjne nie tylko treść tego pisma, ale i uzupełniające oświadczenie wnioskodawcy z dnia 25 marca 2003r. (k. Z.A. wystąpił o wznowienie postępowania zakończonego decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania działki nr [...] dla inwestycji polegającej na budowie garażu, wskazując jako przesłankę niezgodność tej inwestycji z obowiązującym wówczas miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Naruszenie przepisów prawa materialnego, w tym prawa miejscowego, nie zostało wyliczone w art. 145 § 1 i art. 145a kpa, jako podstawa wznowienia. Już to dawało podstawę do wydania decyzji o odmowie wznowienia. Jak bowiem wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 20 czerwca 1991r.; IV SA 487/91 (ONSA 1991r., nr 2, poz.
- 50) przesłanką odmowy wznowienia może być żądanie wznowienia postępowania z przyczyny innej niż wymienione enumeratywnie w art. 145 § 1 kpa.
Z.A. nigdy nie zarzucał, iż nie doręczono mu decyzji objętej podaniem o wznowienie postępowania i nie podnosił jako przesłanki wznowienia nieuczestniczenie – bez swojej winy – w postępowaniu zwykłym zakończonym wydaniem decyzji nr [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu działki nr [...] w O. dla inwestycji polegającej na budowie garażu.
Podjęta dopiero w toku postępowania sądowego przez spadkobierców skarżącego próba zakwestionowania dowodu doręczenia skarżącemu decyzji, dołączonego do akt administracyjnych w formie poświadczonej kserokopii, była spóźniona. Postępowanie sądowe nie jest bowiem kontynuacją postępowania administracyjnego. Sąd Administracyjny kontroluje zgodność z prawem zaskarżonej decyzji biorąc pod uwagę stan faktyczny i prawny istniejący w dacie jej wydania.
W odwołaniu od decyzji o odmowie wznowienia postępowania skarżący nie tyle kwestionował fakt doręczenia mu decyzji nr [...] o warunkach zabudowy działki nr [...] dla budowy na niej garażu, co podnosił, że niecały miesiąc przed wystąpieniem z wnioskiem o wznowienie dowiedział się o tym, że na sąsiedniej działce nr [...] inwestor, zamiast objętego decyzją nr [...] garażu, pobudował warsztat samochodowy.
Bez względu na to, czy inwestor samowolnie bądź na podstawie innej decyzji zrealizował obiekt o przeznaczeniu warsztatowym, względnie zmienił sposób użytkowania obiektu z garażu na warsztat – także te fakty nie stanowią ustawowej przesłanki do wznowienia postępowania w sprawie warunków zabudowy dla budowy garażu, wymienionej w art. 145 § 1 kpa. Dla rozstrzyganej sprawy nie ma zatem istotnego znaczenia to, czy i kiedy skarżący dowiedział się o zrealizowaniu na sąsiedniej działce innej inwestycji niż ta, która została objęta kwestionowaną we wniosku o wznowienie, decyzją.
Dlatego, na podstawie art. 151 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.
/-/ E.Brychcy /-/ B.Kamieńska /-/ B.Drzazga
MarK