Uzasadnienie
Starosta decyzją z dnia [...] października 2012 r. Nr [...] na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 kpa, art. 151 § 1 pkt 2 kpa oraz art. 104 kpa uchylił swoją decyzję z [...] czerwca 2011r. o przyznaniu P. M. prawa do stypendium od dnia 1 czerwca 2011 r. w okresie odbywania stażu w wysokości 120 % kwoty zasiłku, o którym mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1 miesięcznie.
Starosta decyzją z dnia [...] października 2012 r. Nr [...] na podstawie art. 33 ust. 4 pkt 1 w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 9 ust. 1 pkt 14 lit a i b ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U z 2008 r. Nr 69, poz. 415 ze zm.) oraz art. 104 kpa orzekł o utracie przez P. M. statusu osoby bezrobotnej od dnia 9 marca 2011 r.
Obie decyzje skarżąca odebrała osobiście w dniu 18 października 2012 r.
W dniu 2 listopada 2012 r. za pośrednictwem poczty nadała odwołanie od powyższych decyzji Starosty.
Wojewoda postanowieniem z [...] grudnia 2012r. na podstawie art. 134 kpa stwierdził, że odwołanie od obu decyzji zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego do jego wniesienia w art. 129 § 2 kpa i w związku z tym odwołanie to pozostawia się bez rozpoznania. Organ stwierdził, że odwołanie strona złożyła w dniu 5 listopada 2012 r. (data stempla pocztowego 2 listopada 2012 r.), a więc po upływie wymaganego przepisami prawa terminu do wniesienia odwołania.
Skarżąca P. M. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Zarzuciła naruszenie art. 129 § 2 kpa w zw. z art. 57 § 4 kpa, art. 57 § 5 pkt 2 kpa poprzez błędne uznanie, że dzień 1 listopada 2012r. nie był dniem ustawowo wolnym od pracy w konsekwencji błędne uznanie, że termin do wniesienia odwołania upłynął 1 listopada 2012 r., podczas gdy termin ten upłynął w najbliższy następny dzień powszedni, tj. 2 listopada 2012 r.
W odpowiedzi na skargę, Wojewoda wniósł o uwzględnienie skargi, argumentując, że z akt sprawy wynika, że organ mylnie przyjął za datę złożenia odwołania dzień wpływu pisma do Urzędu Pracy, tj. 5 listopada 2012 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga jest zasadna.
Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi w art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej "p.p.s.a."), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Powyższe oznacza kontrolę zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także kontrolę prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie jest postanowienie o stwierdzeniu wniesienia odwołania z uchybieniem terminu. W podstawie prawnej rozstrzygnięcia powołano przepisy art. 134 kpa oraz art. 129 § 2 kpa. Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w postępowaniu organu odwoławczego, w którym organ podejmuje czynności mające na celu ustalenie, czy odwołanie jest dopuszczalne oraz czy zostało wniesione z zachowaniem terminu. Zaskarżone postanowienie ma zatem charakter wyłącznie procesowy i nie rozstrzyga sprawy merytorycznie. Warunkiem bowiem przystąpienia do oceny merytorycznej zarzutów odwołania jest pozytywne zakończenie postępowania wstępnego przed organem odwoławczym, czyli stwierdzenie dopuszczalności odwołania. W rozpatrywanej sprawie w związku ze stwierdzeniem uchybienia terminu do wniesienia odwołania, do merytorycznego rozpoznania sprawy nie przystąpiono.
W konsekwencji powyższego i kognicja Sądu w niniejszej sprawie ogranicza się do oceny zgodności z prawem rozstrzygnięcia w przedmiocie uchybienia terminu do wniesionego odwołania. W tak zakreślonych granicach sprawy Sąd nie jest uprawniony do przeprowadzenia oceny merytorycznej sprawy dotyczącej uchylenia decyzji o przyznaniu prawa do stypendium w okresie odbywania stażu oraz utraty statusu osoby bezrobotnej.
W przedmiotowej sprawie podstawowe znaczenia ma jednakże prawidłowe zakwalifikowanie odwołania skarżącej z dnia 31 października 2012 r. Poza sporem pozostaje fakt, że zaskarżone decyzje Starosty zostały doręczenie skarżącej w dniu 18 października 2012 r. Zgodnie z przepisem art. 129 § 2 kpa odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Ostatni dzień czternastodniowego terminu przypadał, więc na dzień 1 listopada 2012 r. Zgodnie z art. 57 § 4 kpa, jeżeli koniec terminu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy za ostatni dzień terminu uważa się najbliższy następny dzień powszedni. Skoro koniec terminu przypadał, na dzień 1 listopada 2012r., czyli na dzień ustawowo wolny od pracy, to ostatnim dniem terminu był dzień 2 listopada 2012 r., który był najbliższym dniem powszednim przypadającym po 1 listopada 2012 r.
Bezspornie skarżąca nadała na poczcie odwołanie od powyższych decyzji w dniu 2 listopada 2012 r., zatem w najbliższym następnym dniu powszednim.
Nadto zgodnie z art. 57 § 5 pkt 2 kpa termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego. Z załączonej do akt sprawy koperty, w której skarżąca przesłała odwołanie wynika, że przesyłka została nadana w placówce pocztowej w O. W. w dniu 2 listopada 2012 r.
W tym stanie rzeczy odwołanie skarżącej zostało prawidłowo nadane z zachowaniem ustawowego terminu do jego wniesienia. Ostatecznie organ w odpowiedzi na skargę przyznał skarżącej rację.
Mając powyższe na uwadze, oraz fakt, że organ nie uwzględnił skargi w trybie art. 54 §3 p.p.s.a. Sąd Administracyjny zobowiązany był uchylić postanowienie organu odwoławczego o stwierdzeniu wniesienia odwołania z uchybieniem terminu. Organ odwoławczy przestąpi, zatem do merytorycznej oceny odwołania od obu decyzji Starosty.
Na marginesie należy zwrócić uwagę, że sformułowanie rozstrzygnięcia Wojewody w niniejszej sprawie błędnie zawiera dodatkowe wskazanie, że na skutek stwierdzenia wniesienia odwołania z uchybieniem terminu odwołanie to pozostawia się bez rozpoznania. W niniejszej sprawie mamy bowiem jedynie do czynienia z sytuacją opisaną w art. 134 kpa. Instytucja pozostawienia bez rozpoznania zarezerwowana jest natomiast dla innych stanów faktycznych, które w niniejszej sprawie nie miały miejsca.
W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. uchylił postanowienie Wojewody z dnia 10 grudnia 2012 r., jak orzeczono w punkcie I wyroku. Na podstawie art. 200 p.p.s.a Sąd orzekł, jak w punkcie II wyroku. W punkcie III wyroku Sąd, działając na podstawie art. 152 p.p.s.a. określił, że zaskarżone postanowienie nie może zostać wykonane.