Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpoznaniu wniosku inwestora, spółki "A" Sp. z o.o. z siedzibą przy ul. [...] w P. wydał w dniu [...]r. decyzję, którą na podstawie art. 59 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.) udzielił inwestorowi pozwolenia na użytkowanie budynku domu towarowego przy ul. [...] będącego elementem Centrum "B" w P. Prawo do użytkowania tego obiektu uzależnił od wykonania, w terminie do [...]r., dodatkowego drenażu zewnętrznego wzdłuż oficyny budynku na posesji położonej przy ul. [...] w P., zgodnie z projektem wykonawczym sporządzonym w [...]r. - dokumentacja nr [...].
W uzasadnieniu decyzji wyjaśniono, że wykonanie przedmiotowego drenażu, jakkolwiek zgodne z wolą zainteresowanych i deklarowane przez inwestora, jest konieczne dla zabezpieczenia oficyny budynku na sąsiedniej posesji przy ul. [...] przed niszczącym działaniem wód gruntowych. Przy czym wykonanie tak zakreślonego obowiązku jest zgodne z wolą właścicielki tej posesji wyrażoną w piśmie jej pełnomocnika z dnia [...]r., w którym domagała się ona wykonania drenażu na terenie będącym jej własnością.
Powyższa decyzja została doręczona inwestorowi spółce "A" Sp. z o.o. jako stronie postępowania oraz przekazana do wiadomości B.D. za pośrednictwem jej pełnomocnika w osobie radcy prawnego.
Odwołanie z wnioskiem o uchylenie powyższej decyzji wnieśli B.D. oraz J.D. W odwołaniu podnieśli, że decyzja organu pierwszej instancji została wydana z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego (art. 28 kpa, 61 § 4 kpa w zw. z art. 10 kpa, art. 77 kpa, art. 107 kpa oraz art. 39 kpa w zw. z art. 42 kpa) na skutek pominięcia J.D. jako strony postępowania oraz z naruszeniem przepisów prawa materialnego dotyczących prawa własności (art. 140 kodeksu cywilnego oraz art. 64 Konstytucji RP).
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...]r. nr [...],[...] wydaną na podstawie art. 104 § 1 i § 2 oraz art. 138 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) umorzył postępowanie odwoławcze.
W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 59 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.) stroną postępowania w sprawie o pozwolenie na użytkowanie jest wyłącznie inwestor. Oznacza to, że odwołanie osób trzecich, niezależnie od posiadanego interesu prawnego w przedmiotowej sprawie musi prowadzić do umorzenia postępowania odwoławczego.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję wnieśli B. i J. D. z wnioskiem o jej uchylenie oraz uchylenie decyzji organu I instancji.
Zarzucili, że decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego została wydana z naruszeniem przepisów postępowania (art. 28 kpa, 77 kpa w zw. z art. 7 kpa, art. 107 kpa oraz 109 kpa w zw. z art. 39 kpa), co objawiło się błędnym określeniem stron postępowania, brakiem wyjaśnienia wszystkich okoliczności istotnych dla wydania decyzji, a w konsekwencji odmową uznania skarżących za strony postępowania oraz skutkowało brakiem doręczenia im decyzji. Powtórzony został zarzut naruszenia własności nieruchomości skarżących.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do argumentów skarżących dotyczących naruszenia licznych przepisów procedury administracyjnej oraz Konstytucji RP wyjaśnił, że rozstrzygnięcie nastąpiło we właściwej formie, a decyzja w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego została doręczona skarżącym, jako stronom jedynie postępowania wywołanego ich odwołaniem od decyzji organu I instancji.
Podniósł także, iż wydając zaskarżoną decyzję organ nie rozstrzygał kwestii naruszenia czyjejkolwiek własności, a jedynie orzekł o konieczności umorzenia postępowania ze względu na wniesienie odwołania przez podmiot nie posiadający przymiotu strony. Organy nadzoru budowlanego nie są właściwe w sprawach dotyczących naruszenia własności, gdyż należą one do kompetencji sądów powszechnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjne zważył, co następuje
Skarga podlega oddaleniu. Na wstępie stwierdzić należy, iż organy nadzoru budowlanego prawidłowo przyjęły, że przepis art. 59 ust 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.) stanowi podstawę dla określenia stron postępowania w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego. Zgodnie z jego brzmieniem, stroną w postępowaniu w sprawie pozwolenia na użytkowanie jest wyłącznie inwestor.
Nie może budzić wątpliwości, iż powołany przepis jako regulacja prawna o charakterze szczególnym wobec art. 28 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz.1071 ze zm. - dalej kpa) ogranicza stosowanie ostatnio wymienionego przepisu w niniejszym postępowaniu administracyjnym. Ustalona na podstawie art. 28 kpa i art. 59 ust. 7 Prawa budowlanego norma prawna pozwala stwierdzić, że ustawodawca spośród podmiotów mogących posiadać interes prawny w postępowaniu dotyczącym udzielenia pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego ochronę prawnoprocesową przyznał jedynie inwestorowi.
W konsekwencji organy budowlane prawidłowo uznały za stronę przedmiotowego postępowania tylko inwestora - tj. "A" Spółkę z o.o. w P. W tej sytuacji zarzuty skarżących dotyczące naruszenia ich uprawnień procesowych jako podmiotów posiadających interes prawny w rozstrzygnięciu sprawy pozwolenia na użytkowanie nie mogą być przedmiotem oceny Sądu, bowiem z woli ustawodawcy skarżącym nie przysługiwał przymiot strony.
Powołane wyżej argumenty oznaczają też, że zaskarżonej decyzji nie można zarzucić naruszenia norm Konstytucji RP oraz przepisów kodeksu cywilnego w zakresie ochrony prawa własności. Takiej ochrony skarżący mogą natomiast poszukiwać w ewentualnym postępowaniu przed sądem powszechnym.
Uznając więc zarzuty skargi za nieuzasadnione, oraz wobec stwierdzenia braku innych przyczyn dla wzruszenia zaskarżonej decyzji należało na podstawie art. 151 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzec jak w sentencji.
/-/ W.Batorowicz /-/ J.Szaniecka /-/ B.Drzazga
MK