Uzasadnienie
P. L. M. w dniu [...] 2010 r. wniósł skargę na czynność Prezesa Sądu Rejonowego P. – G. i J. w P. w P., zarzucając mu nieuznawanie podpisu elektronicznego na pismach procesowych jakie skarżący wnosi do Sądu Rejonowego za pomocą platformy www.epuap.gov.pl. Wskazał, iż w 2010 r. wspomniany Sąd Rejonowy już trzykrotnie wzywał go do podpisania pism procesowych wnoszonych za pomocą systemu teleinformatycznego – elektronicznej platformy usług administracji publicznej. Skarżący zaznaczył, że od 1 stycznia 2010 r. kodeks postępowania cywilnego został znowelizowany i zgodnie z art. 125 § 2 pisma procesowe wnosi się za pomocą systemu teleinformatycznego, jaki sąd posiada. Sąd posiada bowiem elektroniczną skrzynkę podawczą na wspomnianej wyżej platformie.
W odpowiedzi na skargę Prezes Sądu Rejonowego P. – G. i J. w P. wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że sprawa opisana w skardze nie jest sprawą sądowoadministracyjną w rozumieniu art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Sąd administracyjny nie władny ingerować w tok postępowania cywilnego, albowiem żaden przepis prawa tego nie przewiduje.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 p.p.s.a. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi normuje postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się mocy ustaw szczególnych (sprawy sądowoadministracyjną). W szczególności stosownie do przepisu art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Stwierdzić należy, iż kwestia nieuznawania podpisu elektronicznego na pismach procesowych w postępowaniach cywilnych przez sądami powszechnymi nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Przepis art. 175 ust. 1 Konstytucji RP rozróżnia gałęzie sądownictwa powszechnego, administracyjnego i wojskowego, stanowiąc, że wymiar sprawiedliwości sprawują w Rzeczpospolitej Polskiej Sąd Najwyższy, sądy powszechne, sądy administracyjne oraz sądy wojskowe. Oznacza to, że sprawy zastrzeżone do właściwości sądów powszechnych nie mogą być rozpoznawane przez sądy administracyjne.
Skoro zgodnie z art. 125 § 2 kodeksu postępowania cywilnego dopuszczalne jest - jeżeli przepis szczególny tak stanowi – wnoszenie pism procesowych (do sądu powszechnego) za pomocą systemu teleinformatycznego (drogą elektroniczną) lub na informatycznych nośnikach danych, a pisma procesowe wniesione na elektronicznych nośnikach danych, które nie mogą otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych przewodniczący wydziału w sądzie powszechnym zwraca, jeśli nie zostaną na jego wezwanie poprawione lub uzupełnione (art. 1301 § 11, 2 i 3 kpc), oczywistym jest, że niedopuszczalne jest kontrolowanie powyższych działań przez sąd administracyjny. Przedstawione czynności są bowiem podejmowane w postępowaniu cywilnym przez sąd powszechny. Nie mają one w żadnym razie znamion czynności określonych w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., bowiem nie są dokonywane przez organy administracji publicznej i ich zakres nie obejmuje administracji publicznej.
Skoro więc niniejsza sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, należało skargę P. L. M. jako niedopuszczalną odrzucić w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. Dlatego orzeczono jak w sentencji postanowienia.
/-/ B.Drzazga