Uzasadnienie
G. P.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. Prezydent Miasta P., po rozpatrzeniu wniosku D. B., na podstawie art. 149 § 3 kpa odmówił wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją ostateczną nr [...]r. z dnia [...]r. w sprawie pozwolenia na budowę linii kablowej SN-15kV z GPZ [...] do budynku "[...]" w P. przy placu [...]W uzasadnieniu organ podał, iż D. B. wystąpił z wnioskiem o wznowienie postępowania w oparciu o przepis art. 145 § 1 pkt 4 kpa, uzasadniając swój wniosek tym, że nie brał udziału w postępowaniu jako strona. Zgodnie z art. 28 kpa stroną jest każdy czyjego interesu prawnego dotyczy postępowanie. Status strony nie wynika z samego faktu bycia sąsiadem, ale z możliwości naruszenia przez projektowaną inwestycję interesu prawnego osoby trzeciej, na co wskazuje art. 5 ust. 1 pkt 6 Prawa budowlanego. Oceny czy taka możliwość zachodzi jest dokonywana przez organ z urzędu. Organ nie uznał Skarżącego jako właściciela sąsiedniej nieruchomości za stronę z uwagi na fakt, iż planowana inwestycja - kabel zasilający SN-15kV - nie narusza nieruchomości D. B.. Stąd D. B. nie przysługuje status strony w postępowaniu dotyczącym omawianej decyzji o pozwoleniu na budowę.
Po rozpatrzeniu odwołania D. B. Wojewoda W. w P. decyzją z dnia [...]r. utrzymał w mocy opisaną wyżej decyzję Prezydenta Miasta P. W uzasadnieniu organ stwierdził, iż przymiot strony postępowania nie wynika, w świetle przepisu art. 28 kpa oraz art. 5 ust. 1 pkt 6 ustawy Prawo budowlane, z samego faktu bycia właścicielem nieruchomości sąsiedniej.
Od powyższej decyzji skargę złożył D. B. domagając się jej uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów art. 7, 8 10 kpa.
W uzasadnieniu skarżący podniósł, iż jest właścicielem sąsiedniej nieruchomości i obie inwestycje - jego i [...] - są ze sobą ściśle związane niezależnie od tego po której stronie nieruchomości prowadzone są roboty budowlane.
Wojewoda W. w odpowiedzi na skargę podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest zasadna.
Zaskarżoną decyzją i poprzedzającą ją decyzją Prezydenta Miasta P. odmówiono Skarżącemu D. B. wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Prezydenta Miasta P. nr [...] r. z dnia [...]r. W decyzji tej udzielono inwestorowi [...] w P. pozwolenia na budowę linii kablowej SN-15 kV z GPZ [...] do budynku "[...]".
Podstawą odmowy wznowienia było stwierdzenie przez organy obu instancji, iż skarżącemu nie przysługuje w przedmiotowym postępowaniu przymiot strony, ponieważ projektowana inwestycja prowadzona jest na nieruchomości inwestora w jej wschodniej części, podczas, gdy nieruchomość Skarżącego usytuowana jest od zachodniej strony nieruchomości inwestora. W żaden zatem sposób nie będzie oddziaływać na nieruchomość Skarżącego, a ponadto zapewniona została ochrona uzasadnionych interesów Skarżącego zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 6 Prawa budowlanego.
Skarżący żądał wznowienia postępowania w oparciu o przepis art. 145 § 1 pkt 4 kpa, a przysługujący mu status strony uzasadniał tym, że jest właścicielem działki bezpośrednio sąsiadującej z nieruchomością inwestora.
Wydanie decyzji odmawiającej wznowienia postępowania jest możliwe m.in. w przypadku podmiotowej niedopuszczalności wznowienia, gdy wniosek o wznowienie złożony został przez podmiot nie mający przymiotu strony postępowania.
Definicję strony postępowania administracyjnego zawiera art. 28 kpa, zgodnie z którym stroną jest każdy czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie. W sferze prawa administracyjnego interes prawny określonego podmiotu istnieje, gdy znajduje to podstawę w konkretnych przepisach prawa materialnego. Z sytuacją taką mamy do czynienia, gdy wynik sprawy administracyjnej może wpływać na zakres praw, roszczeń i obowiązków podmiotu, a podmiot ten może domagać się od organu ukształtowania swojej sytuacji w taki sposób, by było to zgodne z treścią norm materialnoprawnych.
W dacie wydawania decyzji nr [...]r. z dnia [...]r. udzielającej pozwolenia na budowę oraz zaskarżonej decyzji w przedmiocie wznowienia przepisy ustawy z dnia 07.07.1994 r. Prawo budowlane nie zawierały unormowań szczególnych w stosunku do art. 28 kpa, stąd pojęcie strony w przedmiotowej sprawie należy rozpatrywać w odniesieniu do tego ostatniego przepisu. Interes prawny w sprawie znaczy to samo, co wskazanie przepisu prawa materialnego powszechnie obowiązującego, na podstawie którego można skutecznie żądać ochrony ze względu na zaspokojenie własnej potrzeby. Od tak pojmowanego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, to jest sytuację, w której dany podmiot swojego zainteresowania sprawą nie może poprzeć przepisami prawa materialnego (orzeczenie NSA z 11 kwietnia 2005 r. - sygn. akt OPS 1/2004).
Zgodnie z art. 149 § 1 i 2 kodeksu postępowania administracyjnego "wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia. Postanowienie stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy". Skoro zatem Skarżący powoływał jako podstawę wznowienia okoliczność,, że jako strona bez własnej winy nie brał udziału w postępowaniu, to należało, tę podstawę, czyli interes prawny Skarżącego zbadać po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania. Wynika to expressis verbis z § 2 art. 149 kpa. Utrwalony jest w doktrynie i orzecznictwie pogląd, że jeżeli w chwili złożenia wniosku nie można precyzyjnie ustalić, czy podmiot występujący z żądaniem posiada, czy nie posiada przymiotu strony w rozumieniu art. 28 kpa, można przyjąć, iż należy wszcząć postępowanie i w jego toku wyjaśnić wątpliwości dotyczące istnienia bądź nieistnienia interesu prawnego wnoszącego podanie.
Dopiero po jego wszczęciu organ mógł ustalić czy Skarżący ma podstawę do wznowienia postępowania, czyli ma przymiot strony, czy też nie i dopiero uznawszy, że zachodzą podstawy wznowienia mógł orzec o istocie sprawy. Z uzasadnienia organu II instancji wynika, że utrzymując w mocy decyzję organu I instancji, dokonał rozstrzygnięcia merytorycznego bowiem zanalizował ewentualną podstawę prawa materialnego (art. 6 prawa budowlanego) stwierdzając w uzasadnieniu, że w świetle tego przepisu, w trakcie wydawania decyzji o pozwoleniu na budowę sieci kablowej, zachowane zostały zasady ochrony praw osób trzecich, a nadto, że linia kablowa nie zakłóca własności nieruchomości sąsiedniej.
W tym względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarty w wyrok z dnia 20 czerwca 1991 r.(IV S.A. 487/91, ONSA 1991, nr 2, poz. 50), iż ocena przyczyn wznowienia postępowania przed wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania jest niedopuszczalne.
Z wymienionych powodów, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) i art. 135 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 z 2002 r.), należało uwzględnić skargę i uchylić decyzje organów obu instancji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 wskazanej ustawy w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1271 z 2002 r.). O wykonalności zaskarżonej decyzji orzeczono w oparciu o przepis art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
J.Wierchowicz /-/ B.Drzazga /-/ G.Radzicka za nieobecnego sędziego
/-/ B.Drzazga
MK