Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu w dniu 22 sierpnia 2000r. wydał wyrok oddalający skargę wniesioną przez S.Z. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] kwietnia 1999r. Nr [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich.
S.Z. w piśmie z dnia [...] kwietnia 2002r. wskazał, że brał udział w wojnie obronnej we wrześniu 1939r., co znalazło swe potwierdzenie w oświadczeniach świadków S.J. i W.R. załączonych do tego pisma. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych powyższe pismo zakwalifikował jako wniosek o wznowienie postępowania i w dniu [...] lutego 2003r. wydał postanowienie Nr [...], w którym działając na mocy art. 149 §1 i 2 w zw. z art. 145 §1 pkt 5 i art. 148 §1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz.U. z 1980r. Nr 9, poz. 26 ze zm. - dalej kpa) wznowił postępowanie w sprawie zakończonej ostateczną decyzją z dnia [...] kwietnia 1999r. Nr [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich. Powodem wznowienia był fakt, iż organ uznał, że wyszły na jaw istotne dla sprawy okoliczności faktyczne i nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję.
Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w dniu [...] lipca 2003r. wydał decyzję Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia własnej decyzji z dnia [...] kwietnia 1999r. Nr [...] utrzymującej w mocy decyzję z dnia [...] listopada 1998r. Nr [...] o pozbawieniu S.Z. uprawnień kombatanckich. Jako podstawę prawną tej decyzji organ wskazał art. 151 §1 pkt 1 w zw. z art. 149 §1 i 2 kpa.
Od wskazanej wyżej decyzji z dnia [...] lipca 2003r., S.Z. złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Poznaniu, czyniąc tym samym zadość pouczeniu o trybie jej zaskarżenia.
Zauważyć należy jednak, że kpa nie wprowadza przepisów wyłączających prawo wnoszenia odwołania od decyzji kończących postępowanie w sprawie wznowienia postępowania. Tego rodzaju sprawa jest więc sprawą administracyjną, która zgodnie z ogólną zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego wynikającą z art. 15 kpa i art. 73 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997r. (Dz.U. Nr 78, poz. 483) podlega dwukrotnemu rozpoznaniu i rozstrzygnięciu (por. B.Adamiak/J.Borkowski "Kodeks postępowania administracyjnego - Komentarz" C.H. Beck. Warszawa 2005r. s. 681).
Nadto wskazać należy, że postępowanie toczące się na skutek wniosku o wznowienie jest postępowaniem odrębnym i nie stanowi prostej kontynuacji postępowania zakończonego ostateczną decyzją. Potwierdza to wniosek, że decyzja wydana w trybie art. 151 kpa zapada w pierwszej instancji i przysługuje od niej środek odwoławczy. Jeżeli więc jak w niniejszej sprawie, decyzję wydał naczelny organ administracji państwowej i nie przysługuje od niej odwołanie, stosownie do art. 127 § 3 kpa strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy (por. postanow. NSA z dn. 9 lipca 1999, sygn. akt I SA 1600/98, LEX nr 48568).
S.Z. wnosząc do sądu skargę na decyzję kończącą postępowanie w sprawie wznowienia postępowania, wydaną przez organ pierwszej instancji, naruszył więc zasadę wynikającą z przepisu art. 52 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2004r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej upsa), zgodnie z którym skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 §1 ust. 6 upsa w zw. z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), orzekł jak w sentencji.
Końcowo zauważyć należy, że S.Z. wystąpił ze skargą bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Poznaniu na skutek błędnego pouczenia co do prawa wniesienia skargi, które zgodnie z dyspozycją art. art. 112 kpa nie może rodzić dla strony negatywnych konsekwencji. Istnieje zatem możliwość złożenia przez skarżącego wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zgodnie bowiem z art. 58 kpa w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Pamiętać jednak należy, że zgodnie z art. 58 §2 kpa prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, licząc od dnia powzięcia wiadomości o przyczynie odrzucenia skargi przez Sąd. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin.
/-/ D.Rzyminiak-Owczarczak /-/ B.Popowska /-/ M.Dybowski jf