Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...].06.2002 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpoznaniu odwołania inwestorów H. i E. E. z dnia [...]04.2001 r., utrzymał w mocy decyzję Burmistrza Gminy M. z dnia [...]03.2002 r., w której odmówiono skarżącym wydania warunków zabudowy i zagospodarowania działki nr [...], położonej przy ul. [...] w D., dla inwestycji – budowy budynku mieszkalnego oraz budynku garażowego z infrastrukturą techniczną. W uzasadnieniu organ podniósł, iż przedmiotowa nieruchomość znajduje się na terenie przeznaczonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego gminy M., uchwalonym uchwałą Rady Miasta i Gminy M. nr XXI/127/91 z dnia 30.12.1991 r. pod projektowane zadrzewienie przydrożne, przeznaczenie to nie uległo zmianie również w zatwierdzonej uchwałą nr XVIII/148/99 Rady Miasta i Gminy M. z dnia 28.10.1999 r. zmianie miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego. Inwestycja polegająca na budowie domu mieszkalnego i budynku garażowego jest więc sprzeczna z planem zagospodarowania przestrzennego w rozumieniu art. 43 ustawy z dnia 07.07.1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym.
Od powyższej decyzji skargę złożyli H. i E. E., domagając się uchylenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Zdaniem skarżących zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja Burmistrza Gminy M. naruszają interes prawny i faktyczny właścicieli nieruchomości, przedmiotowa działka stanowi las, została wydzielona z działki nr [...] i zgodnie z planem miejscowym zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzonym uchwałą Rady Miejskiej w M. nr XVIII/148/99 z dnia 28.10.1999 r., przeznaczona jest pod budownictwo jednorodzinne, jako taka została też przez skarżących zakupiona.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę podtrzymało stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniosło o oddalenie skargi.
W toku postępowania przed sądem administracyjnym skarżący E. E. zmarł w dniu [...].06.2003 r. Zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 04.09.2003 r. w sprawie II Ns 1020/03 spadek po nim nabyła na podstawie testamentu druga ze skarżących H. E..
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga okazała się nie zasadna.
Na wstępie wyjaśnić należy, iż zgodnie z treścią art. 3 § 1 i art. 145 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądowa kontrola decyzji administracyjnych polega wyłącznie na ocenie ich zgodności z prawem, tj. przepisami prawa materialnego i procedury administracyjnej. Badanie legalności decyzji następuje z uwzględnieniem stanu prawnego obowiązującego w dacie wydawania decyzji i w oparciu o stan faktyczny z tejże daty. Zmiana stanu prawnego oraz powstanie nowych okoliczności po wydaniu decyzji nie mogą mieć wpływu na wynik sądowej kontroli decyzji.
Zgodnie z art. 43 ustawy z dnia 07.07.1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jednolity Dz.U. Nr 15 poz. 139 z 1999 r.) nie można odmówić ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli zamierzenie jest zgodne z przepisami prawa i ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Podstawowe znaczenie ma więc ustalenie treści miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i ocena czy planowana inwestycja zgodna jest z tym planem. Przedmiotowa działka nr [...] położona jest przy ul. [...], we wsi D., w gminie M. i stanowi las. Decyzją z dnia [...].12.1999 r. Burmistrza Gminy M. została on wydzielona w wyniku podziału działki gruntu o numerze [...]. Działka nr [...] podzielona została na dziesięć działek o numerach od [...] do [...]. Wieś D. objęta jest planem zagospodarowania przestrzennego gminy M., zatwierdzonym uchwałą Rady Miasta i Gminy M. nr XXI/126/91 z dnia 30.12.1991 r. Na oryginalnym rysunku planu działka nr [...] położona jest na terenie oznaczonym kolorem zielonym, bez symbolu literowego.
W legendzie rysunku planu obszar ten określono jako tereny leśne. Natomiast w części tekstowej planu, odnośnie wsi D., w punkcie 6.10. "Ochrona środowiska naturalnego" znajduje się zapis, iż występujące lasy należą do kategorii lasów ochronnych. Wbrew więc twierdzeniu organu odwoławczego, zgodnie zaś ze stanowiskiem wyrażonym w uzasadnieniu decyzji organu I instancji, przedmiotowa działka nie jest przeznaczona pod projektowaną zieleń przydrożną, a pod tereny leśne. Plan miejscowy z 1991 r. nie przewiduje możliwości jakiejkolwiek zabudowy, w tym zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, na terenach o leśnych, co odnosi się do działki skarżącej H. E.. Planowana inwestycja w postaci budowy domu jednorodzinnego i budynku garażowego na przedmiotowej działce jest sprzeczna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy M. z 1991 r., który obowiązywał w dacie wydania zaskarżonej decyzji.
Przedmiotowa działka nr [...] nie jest objęta zmianą planu miejscowego zatwierdzonego uchwałą nr XVIII Rady Miasta i Gminy M. z dnia 28.10.1999 r., opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Województwa W. z dnia 26.11.1999 r. pod pozycją 1589. Zmiana ta zgodnie z § 1 uchwały obejmuje ustalenia tekstowe zawarte w § 2 oraz rysunek planu pt. "Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego (zmiana) teren zabudowy jednorodzinnej D. – działka nr [...]". W momencie uchwalania powyższej zmiany planu działka nr [...] nie była jeszcze podzielona – nie wydzielono z niej jeszcze działek nr [...] do [...], w tym działki skarżącej. Z rysunku planu miejscowego z 1999 r. wynika jednoznacznie, iż zmiana planu zagospodarowania przestrzennego nie objęła całej działki nr [...], a jedynie jej część, a mianowicie teren, który następnie podzielony został na działki o numerach [...],[...] do [...]. Teren, który następnie wydzielony został jako działka nr [...], należąca obecnie do skarżącej, nie został tym samym objęty zmianą planu miejscowego, uchwaloną w 1999 r., w związku z czym nadal podlega regulacji zawartej w planie miejscowym z 1991 r. z przeznaczeniem na teren leśny.
Skarżąca błędnie przyjmuje, iż zmiana planu miejscowego z 1999 r. nie zawierała rysunku planu, a jedynie część tekstową. W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym z dnia 07.07.1994 r. każdy plan zagospodarowania przestrzennego musi posiadać rysunek planu, który jest jego integralną częścią. Z cytowanego wyżej zapisu § 1 uchwały Rady Miasta i Gminy M. z 28.10.1999 r. wynika, iż zmiana planu zawiera ustalenia tekstowe oraz rysunek planu. Rysunek ten opublikowany został jako załącznik do uchwały we wskazanym wyżej Dzienniku Urzędowym Województwa W.. Skarżąca dysponuje wydrukiem komputerowy tejże uchwały, z którego z kolei wynika jednoznacznie, że istnieje załącznik "Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego terenu zabudowy jednorodzinnej D. – działka nr [...]", przy czym jego grafika (tj. rysunek planu) została pominięta. Argument skarżącej, iż w decyzji Burmistrza Miasta i Gminy M. z dnia [...].12.1999 r. o podziale nieruchomości nr [...] w D. stwierdzono, że działka nr [...] jest przeznaczona pod budownictwo, jest błędny.
W uzasadnieniu tej decyzji stwierdzono jedynie, że "przedmiotowa nieruchomość", tj. działka nr [...] podlegająca podziałowi, przeznaczona jest pod tereny budownictwa jednorodzinnego. Zapis ten nawiązuje do treści art. 92 ustawy z dnia 12.08.1997 r. o gospodarowaniu nieruchomościami, w myśl którego podział nieruchomości podlega trybowi z tej ustawy (zatwierdzeniu przez organy administracji), gdy dotyczy terenu nie przeznaczonego w planach miejscowych wyłącznie na cele rolne lub leśne, działka nr [...] jako przeznaczono w części na cele budownictwa jednorodzinnego podlegała trybowi podziału z wymienionej wyżej ustawy.
Reasumując powyższe rozważania stwierdzić należy, iż zaskarżona decyzja, jak również poprzedzająca ją decyzja Burmistrza Miasta i Gminy M., nie naruszają prawa i odpowiadają treści art. 43 ustawy z dnia 07.07.1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym.
Z wymienionych przyczyn na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 z 2002 r.) zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1271 z 2002 r.) należało skargę oddalić.
/-/ E. Podrazik /-/ J. Szaniecka /-/ St. Małek