Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...]czerwca 1998 r. Prezydent Miasta K. udzielił pozwolenia na użytkowanie samowolnie wybudowanego pawilonu biurowo-magazynowego położonego przy ul. [...] w K..
Z uzasadnienia decyzji wynikało, że wskazana w decyzji budowa została wzniesiona bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę. W toku postępowania administracyjnego uzupełnione zostały dokumenty, które pozwoliły, zdaniem organu, na wydanie decyzji o wskazanej treści.
Decyzja nie została zaskarżona w ustawowym terminie i uprawomocniła się 02 lipca 1998 r.
W dniu 04 listopada 2004 r. E.S. złożyła pismo nazwane odwołaniem od decyzji z [...] czerwca 1998 r. o udzieleniu pozwolenia na użytkowanie opisanego pawilonu. W piśmie podniesione zostało, że E.S. od wielu lat prowadzi postępowanie o zwrot wywłaszczonej nieruchomości do której należy również działka [...], na której bez pozwolenia wzniesiono pawilon. Mimo to nie była powiadomiona o toczącym się postępowaniu legalizacyjnym i nie doręczono jej decyzji o pozwoleniu na użytkowanie budynku.
Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2005 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że odwołanie E.S. jest niedopuszczalne, w związku z czym odwołanie to pozostawia się bez rozpoznania.
Z uzasadnienia orzeczenia wynikało, że E.S. nie brała udziału jako strona w postępowaniu zakończonym zaskarżoną decyzją, a zatem nie było potrzeby doręczenia jej orzeczenia.
Dodatkowo organ zaznaczył, że przesłanki podniesione przez skarżącą w odwołaniu mogą być przedmiotem ewentualnego wniosku o wznowienie postępowania w trybie art. 145 § 1 pkt 4 kpa.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyła E.S. domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga okazała się uzasadniona.
Brak było podstawy do zastosowania przez organ II instancji przepisu art. 134 kpa, który nakazuje jego zastosowanie w przypadku stwierdzenia niedopuszczalności odwołania lub uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Skoro jednak organ uznał, iż odwołanie było niedopuszczalne gdyż wniosła je osoba, która nie brała udziału w charakterze strony w postępowaniu administracyjnym a twierdzi, że decyzja dotyczy jej interesu prawnego, to winien postępowanie umorzyć na podstawie art. 138 § 3 kpa (por. uchwała z 05.VII.1999 r. OPS 16/98 - ONSA 1999, Nr 4 poz. 119). Zaznaczyć należy, że organ w rozstrzygnięciu postanowienia nie przyjął, że odwołanie złożone zostało z uchybieniem terminu, mimo iż to analizuje w uzasadnieniu swego orzeczenia.
W sprawie niniejszej zachodziła jednak sytuacja objęta przepisem art. 235 kpa. Skoro bowiem od wydania decyzji przez organ I instancji minęło kilka lat, to wątpliwe jest aby skarżąca odwoływała się od decyzji w zwykłym trybie. Jej pismo z dnia 04 listopada 2004 r. nazwane odwołaniem należało potraktować jako żądanie wznowienia postępowania. Przemawia za tym treść pisma, w którym E.S. wskazuje, że została pominięta w postępowaniu zakończonym decyzją z [...] czerwca 1998 r.. Nadto nie ulegało wątpliwości, że jej pismo dotyczy decyzji ostatecznej, która jej zdaniem winna być wzruszona. Obie przesłanki wskazują na celowość zastosowania art. 235 kpa.
Wobec powyższego należało zaskarżone postanowienie uchylić na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.).
O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 200 ppsa.
Na podstawie art. 152 ppsa w wyroku określone zostało, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane.
Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy należy jednoznacznie określić charakter żądania strony zawarty w piśmie z dnia 04 listopada 2004 r. mając w szczególności na względzie, że o charakterze żądania nie przesądza użyta przez stronę nazwa.
/-/ W.Batorowicz /-/ St.Małek /-/ E.Podrazik
MK