Uzasadnienie
Pismem z dnia 9 lutego 2012 r. R. M. reprezentowany przez r.pr. G. W. wniósł skargę na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] 2012 r. [...] o uznaniu za nieuzasadnione zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym.
Pismem z dnia 5 marca 2012 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...] 2012 r. nr [...] podnosząc, iż wykonanie zaskarżonych orzeczeń – prowadzenie postępowania egzekucyjnego może doprowadzić do wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody i spowodowani trudnych do odwrócenia skutków takich jak grzywna w celu przymuszenia, wykonanie bardzo kosztownych i w istocie wykonalnych robót.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: "p.p.s.a."), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże stosownie do treści art. 61 § 3 powyższej ustawy, po przekazaniu skargi sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, w tym aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając na uwadze treść powołanego wyżej art. 61 § 1 ustawy stwierdzić należy, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności może nastąpić wyjątkowo, w ściśle określonych sytuacjach.
W doktrynie i orzecznictwie jednolicie przyjmuje się, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania (patrz J. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004, str. 122 oraz postanowienia NSA: z 8 grudnia 2011 r. o sygn. akt II OSK 2521/11 niepubl., oraz z 31 sierpnia 2010 r. o sygn. akt II FZ 431/10 dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, iż postanowienie oddalające zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji obowiązku rozbiórki obiektu budowlanego nie podlega ochronie tymczasowej, gdyż jest aktem, który nie nadaje się do wykonania. Zgodnie z art. 35 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 229 poz. 1954 ze zm.), wniesienie przez zobowiązanego zarzutu w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego nie wstrzymuje co do zasady prowadzenia postępowania egzekucyjnego, a tym samym wydanie postanowienia o uznaniu zarzutów za niezasadne (oddaleniu zarzutów), nie wywołuje skutków o jakich jest mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wstrzymanie wykonania tego postanowienia nie oznaczałoby wstrzymania postępowania egzekucyjnego, do czego, jak wynika z treści wniosku, zmierza skarżący (por. postanowienie NSA z 10 listopada 2011 o sygn. akt II OZ 1075/11 dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji.
/-/ J. Zieliński