Uzasadnienie
4/II SA/Po 1848/02
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Wojewoda [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, art. 6 c ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tekst jedn. Dz. U. z 2001 r. Nr 6 poz. 56 ze zm.) i art. 11 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 grudnia 2001 r. o zmianie, miedzy innymi, ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. Nr 154 poz. 1793), po rozpatrzeniu odwołania R. P. o od decyzji Starosty O. z dnia [...] r. Nr [...], orzekającej o utracie prawa do zasiłku przedemerytalnego – utrzymał tę decyzję w mocy, opierając się na następujących ustaleniach:
Decyzją z dnia [...] r. Starosta O. przyznał R. P. zasiłek przedemerytalny od dnia [...] r. W dniu [...] r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych zawiadomił Powiatowy Urząd Pracy w O. o przyznaniu R. P. renty z tytułu niezdolności do pracy od dnia [...] r. Z tego względu Starosta O. orzekł o utracie prawa do zasiłku przedemerytalnego uznając, że R. P. utracił status bezrobotnego.
Powyższy pogląd podzielił Wojewoda [...] rozpoznający odwołanie od decyzji organu I instancji.
R. P. zaskarżył decyzję organu II instancji do sądu administracyjnego, wnosząc o jej uchylenie i zarzucając, że przyznanie renty z tytułu czasowej niezdolności do pracy winno spowodować zawieszenie prawa do zasiłku przedemerytalnego, a nie jego utratę.
Odpowiadając na skargę i wnosząc o jej oddalenie organ odwoławczy podtrzymał argumenty przedstawione w zaskarżonej decyzji.
Skarga, skierowana do Naczelnego Sądu Administracyjnego, została rozpoznana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.
Stosownie do treści powołanych wyżej przepisów art. 37 n ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu i art. 11 ust. 2 pkt 2 ustawy zmieniającej, prawo do zasiłku przedemerytalnego ustaje z dniem, w którym osoba uprawniona przestała spełniać warunki, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy, a które określają status bezrobotnego. W przepisie tym, pod lit. c, wyjaśnia się, że bezrobotnym jest osoba, która między innymi nie nabyła prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Wobec tego, że wymienione przepisy są kategoryczne i nie pozwalają na uznanie administracyjne, organy obu instancji zasadnie przyjęły, że z chwilą uzyskania renty skarżący utracił prawo do zasiłku przedemerytalnego. Wbrew przekonaniu skarżącego zasiłek ten nie może być zawieszony, ponieważ zawieszenie następuje tylko w przypadkach określonych w art. 37 n ust. 2 cyt. ustawy, a te nie dotyczą sytuacji w jakiej znalazł się skarżący.
Z przedstawionych motywów, na podstawie cyt. przepisów oraz art. 151 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.
/-/D.Rzyminiak-Owczarczak /-/M.Hrycaj /-/B.Popowska
KB/