Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] stycznia 2013 r. Nr [...] Wojewoda Wielkopolski uchylił w części decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] czerwca 2012 r. o nr [...] dotyczącą zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na wykonanie robót budowlanych.
W dniu 28 stycznia 2013 r. A. D. i M. R. wnieśli do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego żądanie stwierdzenia nieważności wyżej opisanej decyzji Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] stycznia 2012 r., a następnie pismem z dnia 8 lutego 2013 r. A. D. i M. R. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na tą samą decyzję Wojewody Wielkopolskiego.
Wojewoda Wielkopolski pismem dnia 1 lutego 2013 r. przekazał wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] stycznia 2013 r. wraz z aktami administracyjnymi do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Z kolei skarga z dnia 8 lutego 2013 r. została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu przez organ wraz z odpowiedzią na skargę w dniu 21 lutego 2013r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 56 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), w razie wniesienia skargi do sądu po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowania, postępowanie sądowe podlega zawieszeniu.
Z materiału sprawy wynika, iż postępowanie w celu stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] stycznia 2013 r. Nr [...] zostało wszczęte w skutek pisma strony z dnia 28 stycznia 2013 r. (k. 27 akt administracyjnych organu II instancji), a zatem przed złożeniem skargi na tę decyzję. W tej sytuacji, skoro nadzwyczajne postępowanie administracyjne nie zostało jeszcze zakończone, zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego jest obligatoryjne. Ma to na celu uniknięcie dwutorowości postępowania, do czasu definitywnego zakończenia postępowania administracyjnego. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie powołanego przepisu orzekł jak w sentencji postanowienia
/-/ J. Zieliński