Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r., nr [...] Starosta P., na podstawie art.145 § 3 i art.148 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz.1071 z późn.zm.) odmówił wznowienia postępowania o przyznanie zasiłku przedemerytalnego w sprawie zakończonej decyzją tego organu z dnia [...]r., w której uznano T.K. za osobę bezrobotną i przyznano mu prawo do zasiłku dla bezrobotnych. Organ przypomniał, że T.K. złożył wniosek o wznowienie postępowania w odwołaniu od decyzji Starosty P.ego z dnia [...] r. Odmowę wznowienia postępowania Starosta uzasadnił przekroczeniem przez wnioskodawcę przewidzianego w art.148 § 2 KPA jednomiesięcznego terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Organ wskazał, że potwierdzając uprawnienia wnioskodawcy do zasiłku przedemerytalnego świadectwo pracy w warunkach szczególnych otrzymał on [...] r., natomiast wniosek o wznowienie złożył dopiero dnia [...] r., wraz z odwołaniem od wspomnianej wyżej decyzji z dnia [...] r. Organ I instancji nie zgadzając się z treścią decyzji Wojewody, przekazującej mu sprawę do ponownego rozpoznania uznał, że nie miał obowiązku wznawiać z urzędu postępowania w [...] r., gdyż zgodnie z art.13 ust.1 a Ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2001 r., nr 6, poz.56 z późn.zm.) to na osobach rejestrujących się ciąży obowiązek wykazywania odpowiednich uprawnień.
Dodatkowo Starosta wskazał na fakt, że dostarczenie nowych dowodów w sprawach o zasiłki przedemerytalne nie prowadzi do wznowienia postępowania, lecz – na mocy przepisów szczególnych art.23 ust.6 oraz art.371 Ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu – do uzyskania prawa do żądanego świadczenia od dnia następnego po dniu złożenia wniosku i niezbędnych dokumentów.
Odwołując się od decyzji Starosty P.ego T.K. wskazał, że przekroczenie ustawowego terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania nastąpiło wyłącznie ze względu na przeświadczenie Odwołującego się, że organ I instancji uwzględni z urzędu dodatkowe świadectwo pracy w warunkach szczególnych i orzeknie o przyznaniu zasiłku przedemerytalnego. T.K. zaznaczył, że przy składaniu w Powiatowym Urzędzie Pracy świadectwa pracy nie został poinformowany o konieczności złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Odwołujący się powołał się także na treść poprzednich decyzji wydanych w przedmiotowej sprawie przez Wojewodę, w których orzeczono o konieczności wznowienia postępowania przez organ I instancji z urzędu.
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] r., nr [...]utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy, podtrzymując w całości argumentację organu I instancji.
W skardze T.K. zwrócił uwagę na sprzeczność decyzji Wojewody z poprzednim stanowiskiem zajmowanym przez ten organ oraz powołał argumenty zawarte w odwołaniu.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał swą dotychczasową argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Decyzje organów I i II instancji są dotknięte wadą nieważności. Organ II instancji w decyzji z [...] r., nr [...], błędnie orzekł o obowiązku wznowienia postępowania przez organ I instancji w sprawie zasiłku przedemerytalnego. Postępowanie takie w odniesieniu do T.K. nigdy się nie toczyło, wobec czego nie ma możliwości wznowienia takiego postępowania. Decyzja Starosty P.ego z [...]r. dotyczyła jednie zasiłku dla bezrobotnych. Jako wniosek o wznowienie postępowania powinien być potraktowany każdy "nowy" wniosek o przyznanie prawa do zasiłku przedemerytalnego, jeżeli organy zatrudnienia we wcześniejszym postępowaniu wydały decyzję o odmowie przyznania takiego prawa, a bezrobotny powołuje się na nowe dowody potwierdzające okres zatrudnienia. jeżeli natomiast taka decyzje nie była wydana (na przykład nie było wniosku zainteresowanego), a przy poprzednich rejestracjach rozstrzygano jedynie o prawie do zasiłku dla bezrobotnych, to złożony później (wraz z brakującymi dokumentami) wniosek o przyznanie zasiłku przedemerytalnego podlega rozpatrzeniu jako odrębna sprawa administracyjna w rybie zwykłym (por. uchwała NSA z 11 marca 2002 r., ONSA 2002/4/133; OPS 14/01).
W tej sytuacji należy uznać, że wszystkie decyzje wydane w przedmiotowej sprawie, w których orzekano o konieczności wznowienia postępowania z urzędu, bądź odmawiano tego wznowienia ze względu na przekroczenie terminu do złożenia wniosku przez zainteresowanego, zostały wydane z rażącym naruszeniem prawa, powodującym ich nieważność.
Stwierdzenie nieważności wymienionych decyzji zobowiązuje organ odwoławczy do ponownego rozpatrzenia odwołania skarżącego od decyzji organu I instancji z dnia [...] r. oraz do przekazania organowi I instancji zawartego w odwołaniu wniosku o przyznanie zasiłku przedemerytalnego, błędnie nazwanego przez skarżącego wnioskiem o wznowienie postępowania do rozpatrzenia w ramach nowej sprawy administracyjnej.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art.145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270) w związku z art.156 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. 2000, nr 98, poz.1071 z późn.zm.) i na podstawie art.200 cyt. ustawy orzeczono jak w sentencji.
Sąd nie dokonał określenia, o którym mowa w art.152 w/w ustawy, ponieważ zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.
/-/ E.Podrazik /- / P.Miładowski /-/ M.Hrycaj
JFS