Uzasadnienie
Pismem z dnia 3 grudnia 2012 r. Z. K. wniósł skargę na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. W skardze Z. K. zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Zarządzeniem z dnia 9 stycznia 2013 r. skarżący został wezwany do wypełnienia formularza "PPF" pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania oraz do nadesłania trzech odpisów skargi. Z. K. został jednocześnie pouczony, że niewykonanie wezwania dotyczącego nadesłania odpisów skargi w terminie 7 dni będzie skutkować odrzuceniem skargi.
Wezwania powyższe zostały doręczone skarżącemu w dniu 17 stycznia 2013 r. (k. 9 akt sądowych) i pozostały bez odpowiedzi.
W tej sytuacji po rozpoznaniu wniosku o prawo pomocy, Referendarz sądowy w dniu 12 lutego 2013 r. zarządził pozostawienie wniosku bez rozpoznania.
Zarządzeniem z dnia 19 marca 2013 r. Przewodniczący Wydziału II tut. Sądu wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100,- zł
Jak wynika z akt sprawy wezwanie to zostało doręczone stronie w dniu 27 marca 2013 r., która wpis uiściła w tym samym dniu (k. 20 akt sądowych). Jednakże strona, mimo upływu terminu, nie uzupełniła braków skargi przez nadesłanie trzech odpisów skargi.
Stosownie do treści art. 47 § 1 w zw. z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) do skargi należy dołączyć także właściwą liczbę jej odpisów celem doręczenia uczestnikom postępowania. Brak odpisów skargi dla pozostałych stron – uczestników postępowania stanowi brak formalny skargi, o którym mowa w art. 47 § 1 p.p.s.a w zw. z art. 57 P.p.s.a. i powoduje, że pismo nie może otrzymać prawidłowego biegu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 listopada 2010 r., sygn. II OSK 2269/10, z dnia 29 lipca 2011 r. o sygn. I OSK 1291/11 oraz z dnia 27 września 2012 r. o sygn. akt II OSK 2156/12 - dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Tymczasem w rozpatrywanej sprawie, wraz ze skargą nie złożono odpisów skargi, podczas gdy w sprawie występuje czterech uczestników postępowania.
Należy podkreślić, iż z żadnego przepisu ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wynika obowiązek Sądu sporządzenia odpisów skargi na koszt podatników dla uczestników postępowania, a zatem powyższe powoduje, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., konieczność odrzucenia skargi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 sierpnia 2010 r., sygn. akt I OSK 1259/10; oraz z dnia 21 lipca 2010 r., sygn. akt I OSK 1084/10 oba dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Sądowi orzekającemu w przedmiotowej sprawie znane jest stanowisko wyrażone, w części orzecznictwa, iż niewykonanie wezwanie w zakresie nadesłania określonej liczby odpisów skargi nie oznacza samo przez się, ze skarga podlega odrzuceniu z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2010 r. sygn. I OSK 559/10 - dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jednakże trzeba podkreślić, iż przywołane powyżej orzeczenie zapadło w odmiennej sytuacji procesowej, w której brak dotyczył jedynie odpisu skargi przeznaczonego dla skarżonego organu administracji, za którego pośrednictwem skarga została złożona i który miał przez to możność zapoznania się z jej treścią, o czym świadczyło chociażby złożenie odpowiedzi na skargę. W przedmiotowej sprawie skarżąca została w prawidłowy sposób pouczona o następstwie nieuzupełnienia braku formalnego skargi, a ponadto zachodzi konieczność doręczenia odpisu skargi uczestnikom postępowania i z tego względu skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu (por. postanowienie NSA z dnia 29 grudnia 2011 r. o sygn. akt I OSK 2351/11 - dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W tym stanie rzeczy, wobec nieusunięcia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. Sąd odrzucił skargę.
O zwrocie uiszczonego przez stronę skarżącą wpisu sądowego orzeczono w punkcie 2 sentencji postanowienia na podstawie przepisu art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.
/-/ J. Zieliński