Uzasadnienie
Organ odwoławczy w niniejszej sprawie uchylił decyzję Burmistrza Miasta i Gminy P., którą wymierzono karę pieniężną za usunięcie bez zezwolenia pięciu sztuk drzew oraz umorzył postępowanie pierwszej instancji.
Skargę do Sądu wniosła Gmina P., zarzucając decyzji Kolegium Naruszenie art. 47 a oraz 47 ł ustawy z dnia 16 października 1991 r. o ochronie przyrody (Dz.U. z 2001 r. Nr 99, poz. 1079 ze zm.). Wniosła też o uchylenie zaskarżonej decyzji.
Odpowiadając na skargę, Kolegium wniosło o jej odrzucenie podnosząc, że gmina nie jest uprawniona do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, ponieważ nie może być stroną postępowania administracyjnego w sprawie indywidualnej z zakresu administracji publicznej, dotyczącej osoby trzeciej, w której decyzję wydaje wójt tej gminy.
Z kolei Burmistrz Miasta i Gminy P., odpowiadając na pytanie Sądu, wyjaśnił, że zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny. Oznacza to, że przedmiotem uprawnionym do wniesienia skargi może być także podmiot nie będący stroną postępowania administracyjnego. Wskazał ponadto, że gminie nie muszą przysługiwać określone prawa majątkowe wobec terenu, z którego usunięto drzewa bez wymaganego pozwolenia, a interes prawny we wniesieniu skargi może przejawiać się w samym fakcie naruszenia prawa materialnego przez organ odwoławczy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga Gminy P. jest niedopuszczalna.
Słusznie wskazało Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu, że w przedmiotowej sprawie ani gmina, ani żaden jej organ nie są uprawnieni do zaskarżenia decyzji organu odwoławczego. Zarówno w skardze jak i w piśmie wyjaśniającym gmina nie wykazała, na czym polegać miałoby naruszenie jej interesu prawnego.
Nie można bowiem dopatrzyć się takiego naruszenia w samym fakcie naruszenia prawa przez organ odwoławczy, ani w tym, że kary pieniężne za usunięcie drzew zasilają gminny fundusz ochrony środowiska.
Ubocznie zauważyć należy, że w uchwale Siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2003 r., sygn. OPS 1/03 (opubl. "Orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego" z 2003 r. nr 4, poz. 115) wyrażono pogląd, że rola jednostki samorządu terytorialnego w postępowaniu administracyjnym jest wyznaczona przepisami prawa materialnego. Może być ona - jako osoba prawna - stroną tego postępowania i wówczas organy ją reprezentujące będą broniły jej interesu prawnego. Ustawa może jednak organowi jednostki samorządu terytorialnego wyznaczyć rolę organu administracji publicznej w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 3 kpa. Przyznanie zatem organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej, wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego lub sądowoadministracyjnego. W takiej zaś sytuacji jednostka ta nie jest podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Wprawdzie powołana uchwała została podjęta w konkretnej sprawie (wątpliwość prawna, którą wyjaśniono tą uchwałą, dotyczyła zwrotu wywłaszczonej nieruchomości będącej własnością gminy), to jednak wyrażone przy tej okazji stanowisko uznać należy za aktualne również pod rządami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W tych okolicznościach skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 w związku z art. 50 § 1 ww. ustawy.
/-/ K.Pawlicki