Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 26 marca 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę M. M. jako niedopuszczalną.
Pismem z dnia 15 maja 2018 roku M. M. złożył wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.
Z informacji zawartych we wniosku wynika, że M. M. prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i utrzymuje się z wynagrodzenia z pracę w wysokości [...] zł. Wnioskodawca oświadczył, że nie posiada żadnych oszczędności zgromadzonych na rachunkach bankowych i w gotówce, papierów wartościowych i innych praw majątkowych (udziałów, polis inwestycyjnych, jednostek uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych), a także żadnych przedmiotów o wartości przekraczającej 5.000,00 zł. Wnioskodawca zadeklarował następujące zobowiązania i stałe wydatki: alimenty – [...] zł, opłata za wodę – [...] zł, Internet i TV – [...] zł, zakup żywności – [...]-[...] zł, środki czystości – [...] zł. Wnioskodawca zadeklarował również, że korzysta z pomocy rodziców, którzy wspomagają go finansowo i pokrywają często koszty utrzymania.
Prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy wykaże ona, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w myśl art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. t.j. z 2017 r., poz. 1369), dalej jako "P.p.s.a.".
Z informacji zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca utrzymuje się z wynagrodzenia z pracę w wysokości [...] zł, które w całości jest przeznaczane na bieżący koszty utrzymania. Wnioskodawca nie posiada oszczędności ani majątku, które mogłyby stanowić źródło pokrycia kosztów prowadzonego postępowania sądowego. W takiej sytuacji należy uznać, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowo-administracyjnego. Tym samym uzasadniony jest jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 oraz art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia
/-/ R. Talaga