Uzasadnienie
Decyzją dnia [...] czerwca 2003 r. nr [...]Samorządowe Kolegium Odwoławcze działając m.in. na podstawie art. 156 § 1 pkt.2 KPA i art. 68 ust. 1, 9 z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym stwierdziło nieważność dowodu rejestracyjnego serii [...] wydanego w dniu [...] lutego 2000 r. przez starostę powiatowego w K. T.B. na samochód ciężarowy marki Opel Astra o nr rej. [...] Według ustaleń organu przedmiotowy samochód został zarejestrowany pierwotnie jako samochód osobowy pod nr rej. [...]. Następnie pojazd ten na podstawie zaświadczenia o badaniu technicznym został zarejestrowany w dn. [...]04.2000 r. przez Starostę powiatowego w K. jako samochód ciężarowy o nr rej. [...]. Taki stan rzeczy sprzeczny był z art. 68 ust. 1 Prawa o ruchu drogowym. Do tego typu zmian wymagane jest świadectwo homologacji wydane przez właściwego ministra ds. transportu. Taki sposób myślenia prezentował także prokurator na wniosek, którego wszczęto z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności przedmiotowej decyzji rejestracyjnej.
Także w ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego "przerejestrowanie samochodu" z osobowego na ciężarowy bez wymaganych homologacji stanowiło rażące naruszenie prawa uzasadniające z mocy art. 156 § 1 pkt.2 kpa podjęcie przedmiotowego rozstrzygnięcia. W postępowaniu na prawach strony uczestniczył m.in. E. F. L. S.A. we W., który zwrócił się o ponowne rozpatrzenie sprawy kwestionując zasadność rozstrzygnięcia in meriti.
Decyzją z dnia [...] lipca 2003 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało zaskarżoną decyzję własną w mocy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało na wcześniej naprowadzoną argumentację przywołując orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego w szczególności uchwałę z 18 grudnia 2000 r. OPK 18/00.
Powyższe rozstrzygnięcie zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego E. F. L., który także odwołał się do argumentacji naprowadzonej we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi.
Skargę wniesiono pod rządami ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 z późn. zm.). W międzyczasie doszło do reformy sądownictwa administracyjnego i w myśl art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r., a postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ. U. Nr 153 poz. 1270)
W toku postępowania sądowoadministracyjnego swój udział zgłosił Prokurator Prokuratury Okręgowej, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji choć na innej podstawie niż wskazanej w motywach skargi. W ocenie Prokuratora niedopuszczalnym jest stwierdzenie nieważności dowodu rejestracyjnego. Postępowanie w sprawie rejestracji pojazdu kończy się bowiem decyzją administracyjną i jeśli zmierza się do usunięcia jej z obrotu prawnego w zastosowanym trybie organ powinien stwierdzić nieważność takiej decyzji, a nie dowodu rejestracyjnego, jak to uczynił w tej sprawie organ orzekający. Uczestnik postępowania T. B. oświadczył, iż popiera skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Rację ma i skarżący i uczestnik postępowania, oraz prokurator o tyle, że w toku prowadzonego postępowania doszło do naruszeń tak materialno prawnych jak i proceduralnych istotnie wpływających na rozstrzygnięcie sprawy w rozumieniu art. 145 § 1 pkt. 1 lit a i c przywołanej już wyżej ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (ppsa). Przede wszystkim zauważyć należy, iż organy administracyjne dopuściły do udziału w sprawie na prawach strony skarżącego w istocie nie wyjaśniając jego interesu prawnego w rozumieniu art. 28 kpa. Organy obu instancji, a także prokurator nie dostrzegli, iż jakkolwiek przedmiotowy pojazd był własnością skarżącego, to był wówczas zarejestrowany jako samochód osobowy. Pojazd ten został następnie sprzedany T. B. również jako samochód osobowy. Przebudowy pojazdu i zarejestrowaniu go jako samochodu ciężarowego w oparciu jedynie o badania techniczne dokonał już nowy właściciel-T.
B. On też winien dla skuteczności tej czynności uzyskać stosowne – nowe świadectwo homologacji na dany typ pojazdu. Z akt nie wynika, podobnie jak z twierdzeń stron jaki interes E. F. L. został tym postępowaniem T. B. a następnie wszczęcie postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji rejestracyjnej pojazdu jako ciężarowego naruszony. W konsekwencji też nie wykazano podstaw dla których toczyło się postępowanie wywołane wnioskiem o ponowne rozparzenie sprawy. Uchybieniem organu jakkolwiek mniejszej wagi było także wskazywane przez prokuratora stwierdzenie nieważności dowodu rejestracyjnego. Ma bowiem rację Prokurator, iż postępowanie administracyjne w przedmiocie rejestracji pojazdu kończy się decyzją administracyjną i tylko co do niej można w istocie stwierdzać ewentualnie nieważność, o której mowa w przywołanym przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze przepisie (porównaj 7 sędziów NSA z 24 września 2001 r. OPS 6/01 i wyrok WSA w Warszawie z 3 listopada 2004 r. III SA 2793/03).
Nie kwestionując poglądu i organu orzekającego, i prokuratora, że przerejestrowanie pojazdu po raz pierwszy z samochodu osobowego na ciężarowy wymaga uzyskania nowego świadectwa homologacji to wskazane wyżej uchybienia powodują konieczność wyeliminowania zaskarżonego aktu oraz go poprzedzającego z obrotu prawnego, co skutkuje w oparciu o przywołane wyżej przepisy, a nadto art. 134, 152 i 200 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczeniem jak w sentencji.
/-/ M. Dybowski /-/ D. Rzyminiak- Owczarczak /-/P. Miładowski
KP/