Uzasadnienie
Dnia [...] czerwca 2002 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K., decyzją Nr [...] nakazał państwu U. i P. K. wykonać rozbiórkę samowolnie zrealizowanego budynku gospodarczego o wym. 7 x 15 i pow. budowy 105 m2, usytuowanego na działce w miejscowości D. gm. R. nr geodezyjny [...].
U. i P. K. odwołali się od powyższej decyzji. Przyznali, że budowę rozpoczęli przed upływem wymaganego terminu. Spóźnienie ze złożeniem odwołania tłumaczyli żniwami, a także wyjazdem za granicę. Zażądali przywrócenia terminu do złożenia odwołania.
Dnia [...] lipca 2002 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem (znak [...]) w oparciu o art. 58 w związku z art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego odmówił przywrócenia terminu małżonkom K. do złożenia odwołania.
W uzasadnieniu podniesiono, że odwołujący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu. P. K. decyzję odebrał osobiście będąc w kraju. Niewątpliwie miał więc możliwość ustosunkowania się do niej. Zważywszy, że termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem nadano pismo w polskiej placówce pocztowej, albo złożono w polskim urzędzie konsularnym. Stąd nie można uznać, że pobyt za granicą był przeszkodą nie do przezwyciężenia, aby w stosownym terminie złożyć odwołanie.
Dnia [...] lipca 2002 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem (znak [...]) stwierdził uchybienia terminu do złożenia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] czerwca 2002 r., nr [...].
W uzasadnieniu przytoczono, iż decyzję z dnia [...] czerwca 2002 r. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. P. K. odebrał 14 czerwca 2002 r. Zostało to udokumentowane na zwrotnym potwierdzeniu jej odbioru. Zważywszy na treść art. 129 § 2 kpa termin do złożenia odwołania upływał 28 czerwca 2002 r.
Odwołanie P. K. złożył osobiście 1 lipca 2002 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu.
Wobec tego, iż organ odwoławczy odmówił postanowieniem z dnia 9 lipca 2002 r. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, stwierdzić należy uchybienie terminu do złożenia odwołania, a co za tym idzie jego niedopuszczalność. Podstawę prawną wskazano w art. 134 kpa.
Skargę na powyższe postanowienie złożyli U. i P. K., zażądali jego uchylenia.
Zarzucili organowi naruszenie przepisu art. 134 kpa, co miało wpływ na wynik sprawy. Zdaniem skarżących organ przedwcześnie orzekł o uchybieniu terminu do odwołania w sytuacji, gdy wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do jego złożenia nie został rozpoznany.
Na brak ostateczności rozstrzygnięcia w zakresie odmowy przywrócenia terminu wskazuje zawarte w orzeczeniu pouczenie o możliwości zaskarżenia do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. Dopiero rozstrzygnięcie zapadłe w wyniku rozpoznania zażalenia na walor ostatecznego.
Dniem ostatecznego rozpatrzenia prośby strony może być także dzień, kiedy upłynął termin do wniesienia zażalenia.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga okazała się zasadna. Zgodnie z art. 134 kpa organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do jego wniesienia. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.
Postanowienie o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania organ odwoławczy może wydać dopiero po ostatecznym rozpatrzeniu prośby o jego przywrócenie.
W niniejszej sprawie organ odwoławczy stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania po uprzedniej odmowie jego przywrócenia.
Postanowienie o odmowie przywrócenia terminu zostało wydane w tej samej dacie, co zaskarżone.
Fakt wyprzedzenia wynika jedynie z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nie zawarł w postanowieniu o odmowie przywrócenia terminu stwierdzenia jego ostateczności. Pouczył strony o możliwości złożenia nań zażalenia do organu wyższej instancji.
W ocenie sądu organ rozstrzygając jak w zaskarżonym postanowieniu uchybił przepisom, w szczególności zaś art. 134 kpa. 59 § 1 i 2 kpa. Odmawiając przymiotu ostateczności pierwszemu z postanowień nie powinien był rozstrzygać w zakresie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Tylko ostateczne postanowienie w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania uprawnia do rozstrzygnięcia w trybie art. 134 kpa.
Jednocześnie Sąd zauważa, iż w niniejszej sprawie brak jest dowodu doręczenia postanowienia odmawiającego przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Wprawdzie w aktach znajduje się dowód doręczenia z adnotacją o numerze sprawy, widniejącą na obu postanowieniach z dnia 9 lipca 2002 r. Nie sposób jednak wywieść analizując ich tekst, by skarżący tego samego dnia otrzymał także postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
Zgodnie zaś z art. 110 kpa organ administracji publicznej, który wydał decyzję jest nią związany dopiero od chwili jej doręczenia lub ogłoszenia. Powyższy przepis oznacza, że dzień doręczenia lub ogłoszenia decyduje o wprowadzeniu decyzji do obrotu. Brak doręczenia bądź ogłoszenia skutkuje nieistnieniem decyzji w obrocie.
Przepis art. 110 kpa ma zastosowanie do postanowień poprzez art. 126 kpa.
Skoro w niniejszej sprawie brak dowodów, by przyjąć, że postanowienie o odmowie przywrócenia terminu zostało doręczone, nie zostało też ogłoszone przyjąć należało jego nieistnienie w obrocie.
Tym samym mając na względzie powyższe rozważana, wydanie postanowienia w trybie art. 134 kpa na ówczesnym etapie uznać należało za niedopuszczalne.
Stąd zaskarżone orzeczenie należało uchylić na zasadzie art. 145 §... pkt c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270).
/-/ E.Podrazik /-/ G.Radzicka /-/ A.Łaskarzewska
MK