Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Wójt Gminy, po ponownym rozpatrzeniu sprawy, orzekł o pobraniu od A. S. jednorazowej opłaty w kwocie [...] zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości położonej w Ch., oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...] o pow. [...] m2 i jako działka nr [...] o pow. [...] m2.
Odwołanie od powyższej decyzji złożył w imieniu A. S. radca prawny A.P. powołując się na pełnomocnictwo załączone do odwołania z dnia [...] czerwca 2003 r.
Postanowieniem z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło niedopuszczalność odwołania. Organ odwoławczy w uzasadnieniu postanowienia wskazał, że A.P. nie był uczestnikiem postępowania i nie dołączył do odwołania pełnomocnictwa od A. S. Powyższe postanowienie jest przedmiotem skargi A. S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W skardze tej podniesiono, że w odwołaniu pełnomocnik skarżącego wskazał na wcześniejsze załączenie pełnomocnictwa do akt sprawy. Skarżący ponadto wskazał, że skoro organ miał wątpliwości odnośnie pełnomocnictwa, to winien wezwać skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi w tym zakresie.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Zdaniem tego organu, brak było podstaw do wzywania pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia barków formalnych skargi, w sytuacji gdy pełnomocnikiem jest osoba zawodowo stosująca normy prawne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga okazała się całkowicie uzasadniona, bowiem zaskarżone postanowienie narusza przepisy prawa procesowego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy.
Przepis art. 134 kpa przewiduje możliwość wydania postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność odwołania z przyczyn podmiotowych, jeżeli odwołanie zostało złożone przez podmiot nie mający legitymacji do wniesienia tego środka zaskarżenia albo złożyła go osoba nie mająca zdolności do czynności prawnych.
Sytuacje takie w niniejszej sprawie nie miały miejsca.
Z akt postępowania administracyjnego wynika, że A. S. udzielił radcy prawnemu A.P. w dniu [...] czerwca 2003 r. pełnomocnictwa "w sprawie odwołania od decyzji Wójta Gminy o poborze opłaty planistycznej".
Pełnomocnictwo to zostało złożone wraz z odwołaniem A. S. od decyzji Wójta Gminy z dnia [...] orzekającej o pobraniu renty planistycznej.
Radca prawny A.P., wnosząc w imieniu A. S. odwołanie od decyzji Wójta Gminy z dnia [...] orzekającej o pobraniu renty planistycznej, powołał się na wyżej wskazane pełnomocnictwo udzielone mu przez A. S. w dniu [...] czerwca 2003 r.
Zatem organ odwoławczy nie miał żadnych podstaw do twierdzenia, że odwołanie z dnia [...] stycznia 2005 r. od decyzji Wójta Gminy z dnia [...] złożyła osoba nie mająca legitymacji do jego wniesienia, skoro pełnomocnictwo obejmowało właśnie wniesienie odwołania od decyzji Wójta Gminy o pobraniu renty planistycznej.
Jeżeli treść pełnomocnictwa udzielonego przez A. S. w dniu [...] czerwca 2003 r. budziła jakiekolwiek wątpliwości organu, to należało wezwać pełnomocnika skarżącego do usunięcia braku formalnego we wskazanym terminie i pouczeniem o skutkach niewykonania wymaganej czynności (por. wyrok NSA z 21.09.2001 r., I SA 335/00, Lex nr 55745).
Za całkowicie błędny należy uznać pogląd organu, wyrażony w odpowiedzi na skargę, jakoby brak było podstaw do wzywania pełnomocnika strony, zawodowo stosującego normy prawne, do uzupełnienia braku formalnego w postaci pełnomocnictwa.
Reasumując, skoro zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 7,8,9 i 134 kpa, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c, 200 i 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.
/-/ W. Batorowicz /-/ B. Drzazga /-/ B. Kamieńska