Uzasadnienie
Pismem z dnia 25 lutego 2022 r. Fundacja [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 24 stycznia 2022 r., nr [...]. składając jednocześnie wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Zarządzeniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 24 maja 2022 r., sygn. akt II SPP/Po [...] wniosek Skarżącej pozostawiono bez rozpoznania.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 czerwca 2022 r. Skarżąca została wezwana do uiszczenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, wpisu sądowego w kwocie 200 zł, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym i fiskalnym.
Zgodnie z treścią przepisu art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 – dalej jako "p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, a takim pismem jest skarga złożona w niniejszej sprawie, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.
W związku z powyższym na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. Skarżąca zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 czerwca 2022 r., została wezwana do uiszczenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, wpisu sądowego w kwocie 200 zł, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie doręczono Skarżącej w dniu 20 czerwca 2022 r. (zob. zwrotne potwierdzenie odbioru k. [...]). Termin do uiszczenia wpisu upływał zatem w dniu 27 czerwca 2022 r..
Z informacji uzyskanej z Oddziału Finansowo-Budżetowej tutejszego Sądu wynika, że do dnia 30 czerwca 2022 r. wpłynęła tylko opłata jedna opłata.Z akt sprawy (k. [...]) wynika, iż opłata ta została uiszczona przez innych Skarżących, których sprawa została zarejestrowana pod osobna sygnaturą.
Z powyższych względów uznać należy, iż Skarżąca nie uzupełniła braków fiskalnych skargi.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.