Uzasadnienie
Skarżący R. Ł. reprezentowany przez r. pr. S. H. wraz ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniósł o przyznanie prawa pomocy w całości poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika (k. 4 akt sąd.). Zgodnie bowiem z pouczeniem znajdującym się na wniosku PPF, gdy w rubryce znajduje się tekst oznaczony "*", niepotrzebną treść należy skreślić, skarżący tymczasem nie skreślił żadnego z pełnomocników wymienionych w rubryce 4.2 formularza PPF. Uznać zatem należy, że wniósł także o ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
We wniosku wnioskodawca argumentował, że od kilku lat jest osobą bezrobotną, przebywa na zwolnieniu lekarskim od marca 2016r., jest niezdolny do pracy w związku z chorobą. Nie jest w stanie płacić czynszu za lokal, gdyż od wielu lat jest bez pracy i z tego powodu nie ma środków na opłacenie opłaty od skargi. Oświadczył, że utrzymuje się ze świadczeń pomocy społecznej na łączną kwotę [...] zł miesięcznie. Aktualnie ma [...] lat i ze względu na stan zdrowia i wiek nie ma szans na zatrudnienie. Skarżący sam prowadzi swoje gospodarstwo domowe. Nie posiada żadnego majątku nieruchomego, wartościowych ruchomości, czy zasobów pieniężnych i oszczędności.
Skarżący podał, że ma zaległości z tytułu czynszu najmu w wysokości pond [...]zł, czynszu nie płaci od maja 2013r., sprawa toczy się przed sądem. Wszystko co otrzymuje z pomocy społecznej przeznacza na jedzenie i lekarstwa, ubrania i buty wyszukuje na śmietnikach, otrzymuje od sąsiadów lub z pomocy Caritas.
Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r., poz. 718, ze zm., dalej "P.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego.
Odnosząc się do żądania wniosku w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 246 §3 P.p.s.a. można takiego pełnomocnika ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Nie dotyczy to pełnomocnika ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy.
Do akt sprawy złożone zostało pełnomocnictwo do prowadzenia niniejszej sprawy dla r.pr. S. H. (k. 22 akt sąd.). Umocowanie w żadnym zakresie nie zostało ograniczone i nie zostało cofnięte. Z akt sprawy wynika zatem, że umocowany radca prawny jest pełnomocnikiem z wyboru oraz jest upoważniony do podejmowania wszelkich czynności za skarżącego w niniejszym postępowaniu sądowym. Wobec powyższego skarżący działa przez umocowanego przez siebie profesjonalnego pełnomocnika w osobie radcy prawnego z wyboru.
Stwierdzenie negatywnej przesłanki z art. 246 § 3 P.p.s.a. wyklucza badanie przedmiotowego wniosku pod kątem wystąpienia przesłanek pozytywnych, co do żądania ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika procesowego z urzędu (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 sierpnia 2010 r. o sygn. akt. II GZ 156/10, Lex nr 742993). Z uwagi na powyższe rozpoznanie wniosku o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z urzędu jest zbędne w rozumieniu art. 249a P.p.s.a., co skutkuje umorzeniem postępowania w tym zakresie.
Rozpoznać merytorycznie, natomiast należy wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych niniejszego postępowania. Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja skarżącego pozwala na zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Skarżący samodzielnie prowadzi swoje gospodarstwo domowe i utrzymuje się jedynie ze świadczeń z pomocy społecznej w wysokości, która nie wystarcza na pokrycie bieżących i koniecznych kosztów utrzymania skarżącego. Nadto choruje, co uniemożliwia podjęcie zatrudnienia. Skarżący znalazł się w trudnej sytuacji życiowej, która doprowadziła do znacznych zaległości w opłatach czynszu najmu za mieszkanie.
Skarżący nie ma zatem możliwości poczynienia jakichkolwiek oszczędności celem poniesienia najmniejszych nawet kosztów sądowych wymaganych w sprawie. Skarżący nie posiada też innego majątku, z którego mógłby czerpać dodatkowe środki na utrzymanie, a także nie dysponuje oszczędnościami. Przedstawiona przez skarżącego sytuacja finansowa wskazuje, więc że nie ma możliwości wygospodarowania jakichkolwiek środków na pokrycie najmniejszych nawet kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Przyznać zatem należało prawo pomocy w tym zakresie.
Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.
Na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 P.p.s.a. w zw. z art. 249a P.p.s.a. i art. 246 §1 pkt 1 i 2 P.p.s.a. orzeczono, jak w postanowieniu.
/-/ Katarzyna Witkowicz-Grochowska