Uzasadnienie
Decyzją z dnia (...) grudnia 2014 r., nr (...), znak: (...), Burmistrz Miasta i Gminy L. po rozpoznaniu wniosku A. i A. S., ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbiórce budynku mieszkalnego i budynku gospodarczego oraz budowie budynku usługowo – handlowego na terenie działek nr (...), (...), (...), położonych w obrębie miejscowości L., gmina L. Decyzja powyższa została doręczona "A" Sp. z o.o. w dniu (...) grudnia 2014 r. (k. 112 akt organu I instancji).
Pismem datowanym na dzień (...) stycznia 2014 r. (data wpływu do organu: (...) grudnia 2014 r.), "B" Sp. z o.o. 2 S.K.A. (dalej jako: "B"), reprezentowana przez adwokat A. S. – Ż., wniosła odwołanie od decyzji z dnia (...) grudnia 2014 r., która to decyzja, jak wyjaśnił pełnomocnik, została otrzymana w dniu (...) grudnia 2014 r. W odwołaniu wyjaśniono, że decyzja została przesłana przez organ na błędną stronę – "A’ Sp. z o.o. (obecnie "C" S.A.), gdyż to "B" jest właścicielem działki sąsiadującej z terenem inwestycji, jaką jest działka nr (...).
Pismem z dnia (...) września 2015 r. pełnomocnik "B" wyjaśnił, że działka nr (...) została sprzedana przez "C" S.A. aktem notarialnym sporządzonym w dniu (...) grudnia 2010 r. na rzecz "D" Sp. z o.o. 2 S.K.A. (obecnie "B"). Do pisma załączono odpis Księgi Wieczystej prowadzonej dla działki nr (...).
Postanowieniem z dnia (...) listopada 2015 r., nr (...), Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając w oparciu o przepis art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), dalej jako "K.p.a.", stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia przez "B" odwołania od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy L. z dnia (...) grudnia 2014 r.
Uzasadniając powyższe rozstrzygnięcie wyjaśniono, że decyzja z dnia (...) grudnia 2014 r. została doręczono "C" Sp. z o.o. w dniu (...) grudnia 2014 r., i tego też dnia rozpoczął swój bieg 14-dniowy termin do wniesienia odwołania. Ostatnim dniem do wniesienia odwołania był (...) grudnia 2014 r., natomiast samo odwołanie zostało złożone bezpośrednio w siedzibie organu w dniu (...) grudnia 2014 r., co ustalono na podstawie notatki służbowej z dnia (...) listopada 2015 r. Tym samym naruszony został termin do wniesienia odwołania.
Skargę na powyższe postanowienie wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu "B", reprezentowane przez adwokat A. S. – Ż. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 129 § 2 K.p.a. poprzez błędne przyjęcie, że odwołująca uchybiła terminowi do wniesienia odwołania, pomimo, że odwołanie powyższe zostało nadane w Urzędzie Pocztowym w Krotoszynie w dniu (...) grudnia 2015 r.; naruszenie art. 134 K.p.a. poprzez bezzasadne przyjęcie, że Spółka uchybiła terminowi do wniesienia odwołania; naruszenie art. 7 K.p.a. poprzez brak podjęcia czynności mających na celu szczegółowe sprawdzenie okoliczności wniesienia odwołania.
W uzasadnieniu skargi wyjaśniono, że wbrew twierdzeniom Kolegium, odwołanie od decyzji z dnia 04 grudnia 2014 r., zostało nadane w Urzędzie Pocztowym w dniu (...) grudnia 2015 r. Dla potwierdzenia powyższej okoliczności do skargi załączono Książkę Korespondencji Wychodzącej, gdzie pod datą (...) grudnia 2014 r. odnotowano przesyłkę pocztową nr (...), skierowana do Urzędu Miasta i Gminy L. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje stanowisko i wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Skarga okazała się zasadna.
Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi w art. 1 §1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647) oraz w art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.
Jednocześnie, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd obowiązany jest zatem dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji także wtedy, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze.
Zaskarżonym postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia przez skarżącą Spółkę odwołania od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy L. z dnia (...) grudnia 2014 r.
Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowił przepis art. 134 K.p.a., zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości, niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminu przewidzianego w art. 134 K.p.a. W związku z tym stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania wynika każdorazowo z oceny stanu faktycznego sprawy, a więc ustalenia, czy podmiot wnoszący odwołanie istotnie dopuścił się naruszenia terminu, o jakim mowa w art. 129 § 2 K.p.a.
W realiach przedmiotowej sprawy Kolegium uznało, że kwestionowana przez skarżącą Spółkę decyzja z dnia (...) grudnia 2014 r. została jej doręczona w dniu (...) grudnia 2014 r. (tak też zresztą przyznał pełnomocnik skarżącej w treści odwołania). Sąd zauważa jednakże, że decyzja powyższa nie została doręczona bezpośrednio skarżącej, lecz "C" Sp. z o.o., a więc podmiotowi, który był właścicielem działki nr (...), sąsiadującej z terenem objętym wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy do dnia 28 grudnia 2010 r., kiedy to sprzedał powyższą działkę na rzecz "D" Sp. z o.o. 2 S.K.A. (obecnie "B").
Zatem decyzja z dnia (...) grudnia 2014 r. nie została bezpośrednio doręczona skarżącej Spółce, która w sprawie o ustalenie warunków zabudowy nie miała statusu strony postępowania administracyjnego. Okoliczność powyższa ma istotne znaczenie w realiach niniejszej sprawy. Niewątpliwie termin do wniesienia odwołania liczy się od dnia doręczenia decyzji stronie, która brała udział w postępowaniu. Termin ten wiąże również stronę faktycznie nieuczestniczącą w postępowaniu oraz osobę bez jej winy niebiorącą udziału w postępowaniu, którym nie została doręczona (ogłoszona) decyzja, chociaż status strony tego postępowania miały, przy czym strona postępowania administracyjnego, niebędąca jedyną stroną tego postępowania, która została w tym postępowaniu pominięta przez niedoręczenie jej decyzji organu pierwszej instancji, może wnieść odwołanie w terminie, który biegnie dla stron postępowania (por. A. Wróbel [w:] M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego.
Komentarz aktualizowany, LEX/el; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 listopada 2010 r., sygn. akt II OSK 1762/09, Baza NSA). W ocenie Sądu w okolicznościach niniejszej sprawy przyjąć zatem należało, że termin do wniesienia odwołania przez skarżącą Spółkę nie mijał w dniu (...) grudnia 2014 r. (a więc po upływie 14 dni od dnia, w którym decyzja została doręczona na adresata: "C" Sp. z o.o.), lecz w terminie 14 dni liczonym od dnia, w którym decyzja z dnia (...) grudnia 2014 r. została najpóźniej doręczona podmiotowi będącemu stroną postępowania. Jak wskazuje analiza akt organu I instancji, decyzja z dnia (...) grudnia 2014 r. została doręczona najpóźniej A. L. – H. w dniu (...) grudnia 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru decyzji z dnia (...) grudnia 2014 r., które choć znajduje się w aktach administracyjnych, to nie zostało do nich wpięte oraz pozostaje nieopisane).
W konsekwencji, przyznana przez pełnomocnika skarżącej Spółki okoliczność, że o treści decyzji z dnia (...) grudnia 2014 r. Spółka dowiedziała się w dniu (...) grudnia 2014 r., nie ma znaczenia w niniejszej sprawie, gdyż rolą organów prowadzących postępowanie jest realizacja zasady oficjalności, a więc poszanowania zasad ogólnych określonych w Kodeksie postępowania administracyjnego. Tym samym organ samodzielnie powinien poczynić ustalenia dotyczące biegu terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia (...) grudnia 2014 r., która nie została doręczona Spółce wnoszącej ten środek zaskarżenia.
Niezależnie od powyższej okoliczności wskazać należy, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze przyjęło, iż odwołanie od decyzji z dnia (...) grudnia 2014 r. zostało wniesione bezpośrednio w siedzibie organu w dniu (...) grudnia 2014 r. Twierdzenie powyższe zostało oparte na treści notatki urzędowej z dnia (...) grudnia 2015 r. (k. 43 akt organu administracji publicznej), stanowiącej opis rozmowy telefonicznej, jaką członek Kolegium – A. K., przeprowadziła tego dnia z pracownikiem Urzędu Miasta i Gminy – J. K.. Tymczasem skarżąca dysponuje Książką Korespondencji Wychodzącej, gdzie pod datą (...) grudnia 2014 r., widnieje przesyłka pocztową nr (...), skierowana do Urzędu Miasta i Gminy Lk. Jak wyjaśniono w treści skargi, przesyłka powyższa zawierała odwołanie od decyzji z dnia (...) grudnia 2014 r. W ocenie Sądu, w celu weryfikacji powyższych dowodów (notatki urzędowej oraz przesłanego ksera Książki Korespondencji Wychodzącej), konieczne jest wyjaśnienie, czy po (...) grudnia 2014 r. do Urzędu Gminy istotnie wpłynęła jakaś przesyłka pocztowa nadana przez skarżącą, a jeżeli tak, to czy zawierała ona odwołanie, czy też inne pismo skierowane do Urzędu. Brak weryfikacji powyższej okoliczności uniemożliwia bowiem dokonanie oceny zgromadzonego materiału dowodowego, o jakiej mowa w art. 80 K.p.a.
Podsumowując dotychczasowe rozważania wskazać należy, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze, stwierdzając naruszenie terminu do wniesienia odwołania, dopuściło się naruszenia art. 134 K.p.a. Po pierwsze nie dokonało weryfikacji, kiedy rozpoczął swój bieg termin do wniesienia odwołania przez skarżącą, jak również nie wyjaśniło ponad wszelką wątpliwości, czy odwołanie od decyzji z dnia (...) grudnia 2014 r. zostało rzeczywiście złożone przez skarżącą osobiście w dniu (...) grudnia 2014 r.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, działając w oparciu o przepis art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylił zaskarżone postanowienie.
Rozpoznając ponownie sprawę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu zobowiązane jest uwzględnić powyższą ocenę sprawy przez Sąd i po wyjaśnieniu wątpliwości co do daty wniesienia odwołania, przeprowadzić kontrolę decyzji organu I instancji w trybie odwoławczym.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.