Uzasadnienie
Skarżący C. M wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. We wniosku o prawo pomocy złożonym na urzędowym formularzu PPF podał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z córką. Jest osobą w starszym wieku, choruje na liczne schorzenia i wymaga pomocy osób trzecich. Rodzina utrzymuje się z emerytury wnioskodawcy w wysokości około [...] zł miesięcznie oraz wynagrodzenia za pracę córki w wysokości około [...] zł miesięcznie. Skarżący oświadczył, że posiada mieszkanie, w którym zamieszkuje wraz z córką.
Nadto skarżący wyszczególnił, że miesięcznie na leki wydaje [...] zł, na wyżywienie około [...] zł, na odzież [...] zł, na czynsz, prąd, gaz, wodę, media, środki higieniczne około [...] zł, na przejazdy, witaminy, owoce około [...] zł. Podobne wydatki ponosi córka wnioskodawcy. Skarżący podał, że nie posiada żadnych innych nieruchomości, wartościowych ruchomości czy oszczędności.
Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270, dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w tym kosztów sądowych należnych od dnia wniesienia wniosku o prawo pomocy. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić najmniejszych należności sądowych.
Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja wnioskodawcy pozwala na przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie w żądanym zakresie. Rodzina aktualnie utrzymuje się jedynie z emerytury wnioskodawcy i wynagrodzenia za pracę jego córki, z którą prowadzi wspólne gospodarstwo domowe. Z dochodu tego ponoszą wszystkie swoje wydatki i po ich uiszczeniu nie pozostają wolne środki w wysokości pozwalającej na zapłacenie wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru oraz kosztów sądowych. Z oświadczenia wnioskodawcy wynika, że nie ma również możliwości osiągania dodatkowych dochodów z innych źródeł, które mógłby przeznaczyć na koszty postępowania sądowego. Przyznać, zatem należało prawo pomocy w żądanym zakresie.
Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.
Na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 i art. 246 §1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.
/-/ K. Witkowicz-Grochowska