Uzasadnienie
Skarżąca R. K. wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego (rubryka 4.2 wniosku, k. 25v akt sąd.).
W uzasadnieniu wniosku złożonym na urzędowym formularzu PPF skarżąca wskazała, że ma zamiar wniesienia skargi kasacyjnej i z uwagi na bardzo trudną sytuację materialną zwróciła się o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z urzędu. Argumentowała, że jest osobą niepełnosprawną i utrzymuje się jedynie z zasiłku stałego, który otrzymuje z pomocy społecznej. Skarżąca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe i sama ponosi koszty swojego utrzymania. Wnioskodawczyni oświadczyła, że jedynym źródłem dochodu jest zasiłek stały z pomocy społecznej w wysokości [...] zł miesięcznie. Podała, że koszty utrzymania domu (prąd, woda, wywóz nieczystości, bieżące remonty) wynoszą [...] zł, leczenie i rehabilitacja [...] zł miesięcznie.
Nadto oświadczyła, że posiada 1/6 część we własności domu o całkowitej powierzchni [...] m² oraz 1/6 działki o całkowitej powierzchni [...] ha. Skarżąca nie posiada żadnych innych nieruchomości, oszczędności, czy wartościowych ruchomości, ma debet na karcie kredytowe w wysokości [...]zł.
Zasadą postępowania przed sądami administracyjnymi jest obowiązek ponoszenia przez stronę kosztów postępowania, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. z 2016r., poz. 718 - dalej "P.p.s.a."). Natomiast przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania strony i rodziny (art. 246 §1 pkt 2 P.p.s.a.).
Wobec powyższego, ciężar wykazania zasadności wniosku spoczywa na osobie ubiegającej się o prawo pomocy. Owe wykazanie polegać, więc będzie w rzeczywistości na przedstawieniu w sposób przekonujący, że wnioskodawczyni aktualnie nie dysponuje środkami, które mogłaby przeznaczyć na uiszczenie kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru.
W świetle powyższego, oświadczenie majątkowe skarżącej zawarte na formularzu o prawo pomocy uzasadnia ocenę, że skarżąca nie jest w stanie, bez ograniczeń w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych, wygospodarować środków finansowych na wynagrodzenie pełnomocnika z wyboru. Wnioskodawczyni, prowadząc samodzielne gospodarstwo domowe, utrzymuje się bowiem jedynie z pomocy społecznej w postaci zasiłku stałego oraz doraźnych zasiłków celowych. Doświadczenie życiowe wskazuje, że wysokość tego dochodu z trudem pozwala na zaspokojenie podstawowych potrzeb koniecznego utrzymania. Nadto wydatki w tym zakresie są zwiększone z uwagi na stan zdrowia wnioskodawczyni.
Mieszkanie, którym dysponuje wykorzystuje na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych. Nie mają także obiektywnych możliwości czerpania dochodu z posiadanej nieruchomości. Nadto według oświadczenia skarżąca nie posiada żadnych oszczędności, lokat terminowych oraz innych stałych źródeł dochodu. Wobec powyższego przyjąć należy, że skarżąca nie dysponuje wolnymi środkami, które mogłaby przeznaczyć na poniesienie kosztów honorarium profesjonalnego pełnomocna z wyboru.
W tym stanie rzeczy należało przyznać prawo pomocy w części i ustanowić radcę prawnego.
Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.
Z powyższych względów, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 w zw. z art. 246 §1 pkt 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.
/-/ K. Witkowicz-Grochowska