Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2002r. nr [...] Prezydent Miasta P. powołując się na przepisy art. 93 ust. 1 i 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami zaopiniował negatywnie wstępny projekt podziału nieruchomości, należącej do M. D., położonej przy ul. [...], oznaczonej jako działka nr [...], obręb [...].
W uzasadnieniu postanowienia organ I instancji stwierdził, że proponowany podział nieruchomości jest niezgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Po rozpatrzeniu odwołania M. D., Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2002r. nr [...] utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie, podzielając stanowisko organu I instancji i wskazując, że projektowany podział spowoduje powstanie działek o powierzchni poniżej 2000m2.
Postanowienie z dnia [...] sierpnia 2002r. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu M. D. wnosząc o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Teren, na którym położona jest działka będąca przedmiotem rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, jest zgodnie z miejscowym planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego miasta P., zatwierdzonym Uchwałą Nr X/58/II/94 Rady Miejskiej P. z dnia 06 grudnia 1994r., ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa Poznańskiego Nr 22, poz. 246, oznaczony kodem III.KZ 10.20. Jest to więc teren ochrony istniejących zasobów geograficzno – przyrodniczych, na którym dopuszcza się zabudowę typu zagroda, siedlisko związane z rolniczym (leśnym) użytkowaniem terenu. Zakłada się też zagospodarowanie terenów zdegradowanych i zagospodarowanie nieużytków rolnych.
Powyższy opis wskazuje zatem, że obszar oznaczony kodem III.KZ 10.20 jest przeznaczony na cele rolne i leśne.
Zgodnie z art. 92 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (tj. Dz. U. z 2000r. Nr 46, poz. 543 ze zm.) przepisów rozdziału 1 o podziałach nieruchomości nie stosuje się do nieruchomości położonych na obszarach przeznaczonych w planach miejscowych na cele rolne i leśne, chyba że dokonanie podziału spowodowałoby konieczność wydzielenia nowych dróg nie będących niezbędnymi drogami dojazdowymi do nieruchomości wchodzących w skład gospodarstw rolnych. Tak więc projekt podziału gruntów rolnych i leśnych, który nie przewiduje wydzielenia nowych dróg nie jest objęty jakąkolwiek reglamentacją i stanowi jedynie czynność materialno – techniczną.
Jak wynika z załączonych planów podziału, nieruchomość należąca do M.D. jest położona przy ulicy [...], a więc dokonanie podziału nie spowoduje konieczności wydzielenia nowych dróg.
Skoro ustawodawca nie przewiduje wydania decyzji zatwierdzającej podział takiej nieruchomości rolnej to należało uznać, że zaskarżone postanowienie oraz postanowienie organu I instancji zostały wydane bez podstawy prawnej, a więc dotknięte są wadą nieważności.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwaną dalej u.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
Orzeczenie o kosztach znajduje oparcie w przepisach art. 200 u.p.s.a.
Wobec treści wyroku rozstrzygnięcie w kwestii wykonalności zaskarżonego postanowienia jest zbędne (art. 152 u.p.s.a.).
/-/E. Podrazik /-/B. Drzazga /-/G. Radzicka kk