Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] maja 2002 r. Burmistrz Miasta i Gminy W., na podstawie art. 45 ust. 2 ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 1999 r. Nr 15 poz. 139 ze zm.) oraz art. 97 § 1 ust. 4 kpa zawiesił postępowanie w sprawie wydania decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalno-handlowo-usługowego trzykondygnacyjnego z poddaszem użytkowym w W., na nieruchomości numer geodezyjny [...],[...],[...].
W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że postępowanie w sprawie zostało zawieszone z uwagi na podjęcie przez Radę Miejską w W. dnia [...] kwietnia 2002 r. uchwały o przystąpieniu do sporządzenia miejskiego planu zagospodarowania przestrzennego terenu objętego wnioskiem.
W obowiązującym planie zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy W. zatwierdzonym uchwałą Rady Miasta i Gminy W. z dnia [...] czerwca 1991 r., co do wnioskowanego obszaru istnieje zapis "pożądane byłoby uporządkowanie zabudowy w oparciu o plan szczegółowy".
W zażaleniu na powyższe postanowienie M.S. i T. S. wnieśli o jego uchylenie i wznowienie postępowania administracyjnego zarzucając, iż organ administracyjny umyślnie przedłużał załatwienie wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania ich nieruchomości, doprowadzając do podjęcia w dniu [...] kwietnia 2002 r. przez Radę Gminy uchwały o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, choć wcześniej inwestor uzyskał decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania na podstawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z 1991 r.
Postanowieniem z dnia [...] lipca 2002 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie art. 1 ust. 1 i ust. 2 ustawy o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz.U. z 2001 r. Nr 79 poz. 856 ze zm.) art. 123, art. 124, art. 125 kpa i art. 45 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy z 07 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 1999 r. Nr 15 poz. 139 ze zm.) utrzymało zaskarżone postanowienie w mocy.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podano, iż zgodnie z treścią art. 13 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 1999 r. Nr 15 poz. 139 ze zm.) dla obszaru, na którym przewiduje się budowę obiektów handlowych o powierzchni sprzedażowej powyżej 1.000 m2 w gminach o liczbie mieszkańców do 20.000 oraz o powierzchni sprzedażowej powyżej 2.000 m2 - dla gmin o liczbie mieszkańców ponad 20.000 miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego sporządza się obowiązkowo.
Jak ustalono, na spornym terenie znajduje się lokal handlowy o powierzchni sprzedażowej 500 m2, a z wniosku inwestora wynika, że planuje on budowę pawilonu handlowo-usługowego o łącznej powierzchni 900 m2 (z czego 490 m2 stanowić ma powierzchnia sprzedażowa). Tak więc, w ocenie organu, przekroczona zostanie wielkość 1000 m2 powierzchni sprzedażowej i koniecznym było sporządzenie nowego aktu prawa miejscowego dla tego terenu.
Z uwagi na podjecie przez Radę Miejską w W. uchwały o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - zawieszenie postępowania na podstawie art. 45 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym było słuszne.
W skardze do Sądu M.S. wniósł o uchylenie postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego i poprzedzającego go postanowienia Burmistrza Gminy i Miasta W. zarzucając, że zostały one wydane z rażącym naruszeniem prawa, nie wskazując jednak na czym naruszenie to miałoby polegać.
Podniósł ponadto, iż działanie Burmistrza Gminy i Miasta W. ograniczają rozwój gospodarczy skarżącego.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Jak wynika z akt administracyjnych niniejszej sprawy, podstawę prawną zawieszenia postępowania przez organ I instancji, stanowił przepis art. 45 ust. 2 ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 1999 r. Nr 15 poz. 139 ze zm.).
Przepis ten, w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania postanowienia zezwalał na zawieszenie postępowania administracyjnego, w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, a dotyczącej obszarów, nie wymienionych w ust. 1 przepisu, a w odniesieniu, do których nastąpiło ogłoszenie o przystąpieniu do sporządzenia lub zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Ponieważ Rada Miejska w W. podjęła w dniu [...] kwietnia 2002 r. uchwałę o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu, objętego wnioskiem Burmistrz Miasta i Gminy W. uznał, że zachodzą przesłanki z art. 45 ust. 2 cytowanej ustawy do zawieszenia postępowania.
Natomiast Samorządowe Kolegium Odwoławcze, utrzymując postanowienie organu I instancji w mocy, jako podstawę prawną powołało przepis art. 45 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy z 07 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym. Organ odwoławczy w uzasadnieniu postanowienia nie ustosunkował się w żadnym zakresie ani do zarzutów odwołania, ani też nie podał przyczyny zmiany podstawy prawnej postanowienia.
Już z tych przyczyn postanowienie organu odwoławczego nie mogło się ostać. Co więcej uzasadnienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego jest wewnętrznie sprzeczne, albowiem organ wskazując jako podstawę zawieszenia postępowania administracyjnego - obowiązek sporządzenia planu zagospodarowania przestrzennego dla terenów pod budowę obiektów handlowych o powierzchni sprzedażowej powyżej 1000 m2 - równocześnie stwierdza, że wnioskodawca zamierza wybudować na spornym terenie obiekt handlowo-usługowy o powierzchni sprzedażowej 490 m2 (posiadając już na tym terenie obiekt o powierzchni sprzedażowej 500 m2), co w konsekwencji w ocenie organu doprowadzi do przekroczenia 1000 m2 powierzchni sprzedażowej.
W ocenie Sądu okoliczność ta, w świetle przedstawionych przez organ odwodów budzić musi wątpliwości, z tej prostej przyczyny, iż 500 m2 i 490 m2 w żadnym razie nie przekroczy 1000 m2 powierzchni sprzedażowej i tym samym brak jest podstaw do uznania słuszności zawieszenia postępowania administracyjnego w oparciu o art. 45 ust. 1 pkt 1 ustawy z 07 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym.
Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy przez organ II instancji koniecznym będzie wyjaśnienie słuszności zawieszenia postępowania przez Burmistrza Miasta i Gminy W. i ustosunkowanie się do podnoszonych w zażaleniu zarzutów, a w przypadku stwierdzenia konieczności powołania innej podstawy prawnej postanowienia - dokonanie ustaleń uzasadniających tę zmianę.
Mając na względzie powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.).
O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 upsa.
/-/ L.Drewniak-Żaba /-/ B.Kamieńska /-/ St.Małek
MK