Uzasadnienie
Burmistrz Miasta P. decyzją z dnia [...] r., na podstawie art. 39, 40 ust. 1 i 3, art. 42 ust. 1 ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 1999r. nr 15 poz. 139 ze zm.) odmówił K. i J.P. ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla budynku garażowego na działce Nr [...], położonej w P. przy ul. [...].
Organ administracji stwierdził, że lokalizacja budynku w granicy działki sąsiedniej nieruchomości stanowi potencjalne ograniczenie sposobu zagospodarowania działki sąsiedniej. Ponadto, właściciel nieruchomości sąsiedniej nie wyraził zgody na taką lokalizację.
K. i J.P. zaskarżyli powyższą decyzję, domagając się jej uchylenia.
Skarżący podali, że działka, której są właścicielami została zagospodarowana, co uniemożliwia lokalizację garażu w innym miejscu. Ponadto podnieśli, że w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego brak jest przepisów zawierających zakaz lokalizacji garażu przy granicy z sąsiednią nieruchomością. Wskazali też, że organy administracji obu instancji nie wyjaśniły na czym polegałoby naruszenie interesu sąsiada poprzez zlokalizowanie garażu w granicy działki.
Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi, gdyż skarżący nie wykazali podstawy planistycznej, z której wynikałaby lokalizacja garażu w granicy z działką sąsiednią.
K. i J.P. pismem z dnia [...] września 2005 r. cofnęli skargę w związku z utratą mocy obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz uzyskania warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji i usytuowania jej w odmienny sposób.
Uznając cofnięcie skargi za dopuszczalne, na podstawie art. 60 oraz art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji
/-/ G. Radzicka /-/ St. Małek /-/ J. Szaniecka