Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] grudnia 2001 r. nr [...]Dyrektor Filii Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie J. odmówił przyznania K. K. zasiłku celowego na zakup biletu do Warszawy, karnetu na basen, siodełka do roweru oraz obuwia przejściowego. Decyzję tą doręczono K. K. za zwrotnym potwierdzeniem odbioru [...] grudnia 2001 r. Decyzja zawierała pouczenie o sposobie i terminie wniesienia odwołania. Odwołanie od przedmiotowej decyzji datowane przez samą stronę na [...] stycznia 2002 r. wniósł K. K. Odwołanie nie zawierało wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia. W tych okolicznościach Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Skargę na powyższe postanowienie wniósł K. K. Skarżący w skardze kwestionował w istocie zasadność wydania rozstrzygnięcia pierwszoinstancyjnego. W kolejnych pismach uzupełniających skargę wskazywał on, że od [...]maja 2002 do [...] czerwca 2002 był pozbawiony wolności i odebrał tylko 2 przesyłki z Sądu Rejonowego w P. zarzucając Sądowi Administracyjnemu opieszałe działanie, a nadto, że trudno mu dociec co jest przedmiotem postępowania.
W odpowiedzi na skargę organ orzekający wniósł o jej oddalenie.
Skargę wniesiono jeszcze pod rządami ustawy z dnia 11.5.1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74 poz. 368 z późn. zm.). W międzyczasie doszło do reformy sądownictwa administracyjnego. W myśl art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna.
Z akt administracyjnych wynika bowiem, iż niewadliwe są ustalenia organu odwoławczego co do okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia w sprawie. Otóż decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w Poznaniu Filii J, z dnia [...] grudnia 2001 r. została doręczona skarżącemu [...] grudnia 2001 r. Potwierdza to zwrotne oświadczenie doręczenia podpisane przez samą stronę z tej właśnie daty. Decyzja zawierała też pisemne pouczenie, że stronie nie zadowolonej z rozstrzygnięcia przysługuje prawo wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego za pośrednictwem filii MOPR w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji. Mimo pouczenia K. K. odwołanie wniósł dopiero [...] stycznia 2002, a więc z przekroczeniem wyżej wymienionego terminu (14 dniowy termin upływał bowiem w środę [...]stycznia 2002 r.). Zgodnie z przywołanym w zaskarżonym postanowieniu art. 129 kodeksu postępowania administracyjnego od decyzji wydanej w pierwszej instancji stronie służy odwołanie do właściwego organu odwoławczego i to za pośrednictwem organu, który wydał decyzję w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została doręczona ustnie – od dnia jej ogłoszenia stronie.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze jest organem właściwym do rozpatrzenia odwołania w tej sprawie w rozumieniu art. 127 § 2 kpa (słownie). Z kolei zgodnie z hipotezą art. 134 kpa organ odwoławczy ma obowiązek stwierdzenia w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania, jeśli ono nastąpiło. Skoro z akt administracyjnych jednoznacznie wynika, że odwołanie skarżący wniósł z przekroczeniem terminu, a odwołujący nie wnosił o jego przywrócenie, ani nie naprowadzał okoliczności, które mogłyby wskazywać, że do uchybienia terminu doszło bez jego winy, to Samorządowe Kolegium Odwoławcze musiało zastosować przytoczone wyżej normy i orzec jak w zaskarżonej decyzji. Zresztą skarżący o okolicznościach świadczących o braku winy w uchybieniu terminu nie wspomniał ani w skardze ani w toku postępowania sądowo administracyjnego. Nie stanowi bowiem takich okoliczności podnoszony przez skarżącego fakt przebywania w areszcie śledczym w okresie nie kolidującym z terminem do wniesienia odwołania w tej sprawie.
Kategoryczne określenie w artykule 134 kpa "organ odwoławczy stwierdza" oznacza obowiązek organu odwoławczego stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Uchybienie temu obowiązkowi i merytoryczne rozpoznanie odwołania, stanowiłoby rażące naruszenie prawa (por. wyrok NSA z dnia 30.12.1998 sygn. akt IV SA 2294/96). W tych okolicznościach stwierdzić należy, iż skarga nie zawiera uzasadnionych podstaw, co prowadzi zgodnie z art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1270 ze zm.) do oddalenia skargi.
/-/ B. Popowska /-/ J. Stankowski /-/ P. Miładowski
TG