Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] kwietnia 2002r., nr [...], na podstawie art. 104 § 1 i 2 kpa oraz art. 51 ust. 1 pkt 2 i ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane (Dz.U. 2000/106 poz.1126 z późn. zm.), Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. nakazał inwestorowi – A sp. z o.o. dostarczyć ocenę techniczną, wykonaną przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane w specjalności konstrukcyjno – budowlanej, potwierdzającą prawidłowość wykonanego remontu garażu murowanego, położonego przy zachodniej stronie posesji nr [...] przy ul. [...] w P. Organ zbadał legalność budowy a następnie remontu garażu murowanego położonego przy zachodniej granicy tej posesji i stwierdził, że wykonane w ramach remontu roboty budowlane wymagały pozwolenia na budowę. Brak tego pozwolenia spowodował konieczność nałożenia na inwestora obowiązku doprowadzenia inwestycji do stanu zgodnego z prawem.
Odwołanie od powyższej decyzji złożył pełnomocnik A sp. z o.o. M. B. wnosząc o uchylenie decyzji w całości i umorzenie postępowania. Odwołująca się zarzuciła organowi I instancji błędne zastosowanie art. 51 ust. 1 pkt 2 prawa budowlanego, który nie może być stosowany do prac remontowych, które zostały wykonane w całości. Ponadto przepis ten może znaleźć zastosowanie jedynie wtedy – zdaniem pełnomocnika – gdy roboty zostały wcześniej wstrzymane postanowieniem.
Decyzją z dnia [...] sierpnia 2002r., nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 104 § 1 i 2 kpa Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Organ II instancji podkreślił bezzasadność zarzutów Odwołującej się co do błędnego zastosowania art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy. Możliwość zastosowania tego przepisu do wykonanych już robót budowlanych umożliwia - zdaniem organu - art. 51 ust. 4 prawa budowlanego. W uzasadnieniu przypomniano także o konieczności uzyskania pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego budynku garażowego.
Skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego złożyli A sp. z o.o. oraz I. i W. K. Pełnomocnik A sp. z o.o. M. B. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania, podnosząc te same argumenty co w odwołaniu od decyzji I instancji.
I. i W. K. zaskarżyli decyzję w części stwierdzającej, że wykonanie nałożonego przez organ I instancji obowiązku pozwoli zalegalizować popełnioną samowolę budowlaną i wnieśli o przywrócenie garażu murowanego do stanu pierwotnego, to jest bez drugich drzwi, zgodnie z wydanym pozwoleniem na budowę.
W odpowiedzi na obydwie skargi Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o ich oddalenie, podtrzymując w całości swoją dotychczasową argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Obie skargi są bezzasadne.
Skarżący – zarówno spółka A jak i I. oraz W. K.– nie kwestionują, że spółka A wykonała remont garażu położonego w P. przy ul. [...], polegający na wymianie okna i wcześniej istniejącej bramy wjazdowej oraz wykonaniu drugiej bramy garażowej w tylnej ścianie. Nie ulega też wątpliwości, że wykonane roboty budowlane były remontem w rozumieniu art. 3 pkt 7 ustawy z dnia 9 lipca 1994 roku prawo budowlane (Dz. U. 2000/105 poz. 1126 z późn. zm.) i że wykonano je w czasie obowiązywania cytowanej ustawy, to jest po 1 stycznia 1995 roku.
Zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 1 prawa budowlanego w związku z art. 29 ust. 2 pkt 1 tego prawa, roboty budowlane polegające na remoncie, ale bez ingerencji w konstrukcję obiektu, wymagają zgłoszenia właściwemu organowi. Ponieważ w rozpatrywanej sprawie wybudowanie dodatkowej bramy garażowej było połączone z naruszeniem konstrukcji garażu, inwestor mógł rozpocząć roboty budowlane wyłącznie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 28 prawa budowlanego). Skarżąca spółka nie posiadała takiego pozwolenia. W tej sytuacji organ nadzoru budowlanego, który interweniował po zakończeniu remontu, zobowiązał inwestora do dostarczenia oceny technicznej potwierdzającej prawidłowość wykonanego remontu. Zastosowanie art. 51 ust. 1 pkt 2 w związku z ust. 4, uzasadnia przede wszystkim fakt, że wykonane roboty budowlane były innymi niż wymienione w art. 48 prawa budowlanego (budowa lub rozbiórka obiektu budowlanego) i wobec ich zakończenia, bezprzedmiotowe byłoby postanowienie o wstrzymaniu robót (art. 50 ust.1 pkt 1) i dalsza procedura przewidziana w art. 51 ust. 1 pkt 1-3 prawa budowlanego.
Co się tyczy skargi I. i W. K. to nie zawiera ona żadnych konkretnych zarzutów naruszenia prawa przez organy administracji i ogranicza się do żądania przywrócenia garażu do stanu poprzedniego z racji nie uzyskania na wykonywany remont pozwolenia na budowę. Jak wskazano powyżej zastosowanie art. 50 ust. 1 pkt 2 w związku z ust. 4 było w przedmiotowej sprawie całkowicie uprawnione. Nałożone w trybie tego przepisu obowiązki mają na celu doprowadzenie wykonywanych bądź ukończonych robót do stanu zgodnego z prawem.
Z przytoczonych wyżej względów, na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.153, poz.1270), Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.
/-/ A. Łaskarzewska /-/ A. Zieliński /-/E. Podrazik kk