Uzasadnienie
Wniesioną w dniu 21 lutego 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargą M. M. zaskarżył postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) lutego 2011 r., którym organ stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. z dnia (...) listopada 2011 r., którą odmówiono A., M. oraz M. M. wydania decyzji o pozwolenie na użytkowanie rozbudowanej części pawilonu handlowego położonego w P. przy ul. (...).
Podczas trwania rozprawy sądowoadministracyjnej w dniu 15 czerwca 2011 r. pracownik organu II instancji – P. R., w oparciu o przedłożone pełnomocnictwo, przedłożyła kopię decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) lutego 2011 r., którą umorzono postępowanie w sprawie wydania pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego obiektu handlowego. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odroczył rozprawę i zobowiązał organ do wskazania, czy decyzji z dnia (...) lutego 2011 r. stała się ostateczna, jak również postanowił o zwróceniu się do skarżącego o zajęcie stanowiska, czy w związku z decyzją z dnia (...) lutego 2011 r. podtrzymuje skargę, czy też ją cofa.
Pismem z dnia (...) czerwca 2011 r. Wojewódzki Inspektor nadzoru Budowlanego wskazał, że decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) lutego 2011 r. jest ostateczna od dnia (...) marca 2011 r., natomiast pismem procesowym z dnia (...) czerwca 2011 r. skarżący cofnął skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę, a czynność ta wiąże sąd, o ile nie zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Powyższe oznacza, iż do chwili wydania wyroku strona skarżąca ma wpływ na przebieg postępowania wszczętego z jej skargi, a to oznacza, że może wniesiony przez siebie środek zaskarżenia wycofać, a sąd zobligowany jest wolę strony uwzględnić, zaś zakres kontroli sądu ograniczony jest w takim przypadku do zbadania, czy zachodzą okoliczności wskazujące, iż cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu w badanym przypadku wskazane okoliczności nie zachodzą.
W tym stanie rzeczy należy uznać, iż cofnięcie skargi jest dla Sądu wiążące, a postępowanie umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i §2 w zw. z art. 60 wyżej powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt. 1 powyższej ustawy.
/-/ M. Kwiecińska