Uzasadnienie
Pismem sporządzonym [...] r. W. C. wniósł do sądu administracyjnego skargę na ww. decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego uchylającą w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] r. umarzającą postępowanie w sprawie stanu technicznego komina wewnętrznego oraz poprawności wykłucia drzwi w ścianie znajdującej się w budynku mieszkalno-gospodarczym położonym w B. [...] (dz. nr [...]). Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Zgodnie z przyjętą w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zasadą, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 wyżej powołanej ustawy stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Na uwagę skarżącego zasługuje fakt, iż nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie, sprowadzenie w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Ten stan w rzeczywistości społecznej, którego spowodowanie nakazuje akt administracyjny, stanowi przedmiot jego wykonania. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest więc każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania (adresata aktu), polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska; Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2005, s.295). Nie każdy akt kwalifikuje się do wykonania i nie każdy wymaga wykonania, nie można, bowiem mówić o wykonywaniu decyzji umarzającej postępowanie administracyjne, ponieważ nie ma ono przedmiotu wykonania (węzła praw i obowiązków), który mógłby podlegać wykonaniu.
W tych okolicznościach na podstawie art. 61 § 3 i § 5 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji postanowienia.
/-/ W. Batorowicz